வெள்ளிக்கிழமை அடக்கம் செய்யப்பட்ட ஒரு நண்பன் ஞாயிற்றுக்கிழமை உயிரோடு காணப்பட்டான் என்று உங்களுக்குச் சொல்லப்படுவதாகக் கற்பனை செய்து பாருங்கள். உங்கள் முதல் எதிர்வினை சந்தோஷம் அல்ல, அவநம்பிக்கையாக இருக்கும் — முதல் சாட்சிகளைச் சுவிசேஷங்கள் சரியாக அப்படியே விவரிக்கின்றன. பெண்கள், உயிர்த்தெழுந்த ஆண்டவரை வரவேற்க அல்ல, ஒரு அடக்கத்தை முடிக்க, சுகந்தவர்க்கங்களுடன் அதிகாலையில் வருகிறார்கள். கல் நகர்த்தப்பட்டிருப்பதையும் கல்லறை வெறுமையாக இருப்பதையும் கண்டு அவர்கள் திகிலடைகிறார்கள். ஆண்கள் அவர்களுடைய செய்தியை வீண்பேச்சு என்று தள்ளிவிடுகிறார்கள். இரண்டு பயணிகள் இயேசுவை அடையாளம் காணாமலேயே பல மைல் தூரம் அவர் அருகில் நடக்கிறார்கள். காயங்களைத் தொட்டுப் பார்க்க முடியாவிட்டால் விசுவாசிக்கமாட்டேன் என்று தோமா மறுக்கிறார். இந்த அதிகாரங்களில் விசுவாசம் யாரும் தொடங்கும் இடம் அல்ல; திடுக்கிட்ட ஒவ்வொருவராக, அவர்கள் கொண்டுவரப்படும் இடம் அது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: நான்காம் பகுதி அதன் உச்சத்தை அடைகிறது. இயேசுவின் கூற்றின் முடிவாகச் சிலுவை தோன்றியிருந்தால், உயிர்த்தெழுதல் அந்தத் தீர்ப்பை தேவன் தலைகீழாக்கியதாக முன்வைக்கப்படுகிறது — புதிய ஏற்பாட்டு ஆசிரியர்களுக்கு, ஆறாம் பகுதியில் வாக்களிக்கப்பட்ட புதிய படைப்பின் முதல் அடையாளமாகவும். அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகளிலும் நிருபங்களிலும் தொடர்வது அனைத்தும் அதன் மேலேயே நிற்கிறது; அது இல்லாவிட்டால் விசுவாசம் வீண் என்று பின்னர் பவுல் சொல்வார் (1 கொரிந்தியர் 15:17). அதிகாரங்கள் ஒரு பணியொப்படைப்புடன் முடிகின்றன: ஆபிராமின் ஆசீர்வாதம் வாக்களித்தபடி, சீஷர்கள் எல்லாத் தேசங்களுக்கும் அனுப்பப்படுகிறார்கள்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: வெறுமையான கல்லறை கண்டுபிடிக்கப்பட்டதையும், உயிர்த்தெழுந்த இயேசு பல சாட்சிகளுக்குத் தோன்றியதையும் அறிவிப்பது; பயந்திருந்த பின்பற்றுபவர்களைத் தேசங்களுக்கு அனுப்பப்படும் தூதர்களாக மாற்றுவது.
- மாற்கு 16:1–8 — மூன்று பெண்கள் சூரிய உதயத்தில் சுகந்தவர்க்கங்களைக் கொண்டுவந்து, கல் புரட்டித் தள்ளப்பட்டிருப்பதைக் காண்கிறார்கள். வெள்ளை அங்கி தரித்த ஒரு வாலிபன், இயேசு உயிர்த்தெழுந்தார், கலிலேயாவில் தம் சீஷர்களைச் சந்திப்பார் என்று அவர்களுக்குச் சொல்கிறான். அவர்கள் நடுக்கத்துடன் ஓடிப்போய், ஒருவருக்கும் ஒன்றும் சொல்லவில்லை — மாற்குவின் மிகப் பழைய கையெழுத்துப் பிரதிகள் முடிவது இங்கேதான்.
- மத்தேயு 28:1–20 — ஒரு தூதன் கல்லைப் புரட்டித் தள்ளுகிறான்; வழியில் இயேசு பெண்களைச் சந்திக்கிறார். சரீரம் திருடப்பட்டது என்று சொல்லக் காவலர்களுக்குப் பணம் கொடுக்கப்படுகிறது. கலிலேயாவிலுள்ள ஒரு மலையில் பதினொருவரும் அவரைப் பணிந்துகொள்கிறார்கள் — சிலர் சந்தேகப்பட்டாலும்; இயேசு எல்லாத் தேசங்களையும் சீஷராக்கும்படி அவர்களை அனுப்பி, எப்போதும் அவர்களுடன் இருப்பதாக வாக்களிக்கிறார்.
- லூக்கா 24:1–35 — மின்னுகிற வஸ்திரம் தரித்த இரண்டு மனிதர்கள், உயிரோடிருக்கிறவரை மரித்தோரிடத்தில் ஏன் தேடுகிறீர்கள் என்று பெண்களைக் கேட்கிறார்கள். அப்போஸ்தலர்கள் அவர்களுடைய கதையை வீண்பேச்சு என்று எண்ணுகிறார்கள்; பேதுரு ஓடிப்போய் மெல்லிய துணிகளைக் காண்கிறார். எம்மாவுக்கு நடந்துசெல்லும் இரண்டு சீஷர்கள், வேதவாக்கியங்களைத் திறந்து விளக்கும் ஒரு அந்நியருடன் பேசுகிறார்கள்; அவர் அப்பத்தைப் பிட்கும்போது அவர் இயேசு என்று அடையாளம் கண்டுகொள்கிறார்கள்.
- லூக்கா 24:36–53 — கூடியிருந்த சீஷர்களுக்கு இயேசு தோன்றி, தம் கைகளையும் கால்களையும் காண்பித்து, மீன் சாப்பிடுகிறார். மேசியா பாடுபட்டு உயிர்த்தெழ வேண்டியிருந்தது என்று விளக்கி, உன்னதத்திலிருந்து வரும் பெலனுக்காக நகரத்தில் காத்திருக்கச் சொல்லி, பெத்தானியா அருகே அவர்களை விட்டுப் பிரிகிறார்.
- யோவான் 20:1–18 — மகதலேனா மரியாள் கல்லறை திறந்திருப்பதைக் காண்கிறாள்; பேதுருவும் அன்புள்ள சீஷரும் ஓடிப்போய், பிரேதச் சீலைகள் அங்கே கிடப்பதைக் காண்கிறார்கள். தோட்டத்தில் அழுதுகொண்டிருக்கும் மரியாள், இயேசு அவள் பெயரைச் சொல்லும்வரை அவரைத் தோட்டக்காரன் என்று நினைக்கிறாள்; 'நான் ஆண்டவரைக் கண்டேன்' என்று அறிவிக்கும் முதல் நபர் அவளே ஆகிறாள்.
- யோவான் 20:19–31 — பூட்டிய கதவுகளுக்குப் பின்னால் இயேசு சீஷர்களைச் சமாதானத்துடன் வாழ்த்தி, அவர்கள் மேல் ஊதி, பரிசுத்த ஆவியைக் கொடுக்கிறார். ஒரு வாரத்துக்குப் பின் தோமா காயங்களைக் கண்டு, 'என் ஆண்டவரே, என் தேவனே' என்று அறிக்கையிடுகிறார். வாசகர்கள் விசுவாசித்து ஜீவனை அடையும்படியே தாம் எழுதியதாக யோவான் சொல்கிறார்.
- மாற்கு வேண்டுமென்றே 16:8-இல் முடித்தார்: பெண்களின் பயம் நிறைந்த மௌனம், கேள்வியை வாசகரிடம் வீசும் திடீரான, திறந்த முடிவு. இந்தக் கருத்துடன், பெரும்பாலான அறிஞர்கள் 16:9–20-ஐ மற்ற சுவிசேஷங்களையும் அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகளையும் ஆதாரமாகக் கொண்ட ஒரு பிற்காலச் சேர்க்கையாகக் காண்கிறார்கள்.
- மாற்குவின் மூல முடிவு தொலைந்துபோனது (சேதமடைந்த ஒரு கடைசிப் பக்கம்) அல்லது ஒருபோதும் முடிக்கப்படவில்லை; அந்த இடைவெளியை நிரப்ப நீண்ட முடிவு இயற்றப்பட்டது.
- அதன் பரந்த கையெழுத்துப் பிரதி ஆதரவையும் இரண்டாம் நூற்றாண்டுப் பயன்பாட்டையும் சுட்டிக்காட்டி, ஒரு சிறுபான்மையினர் 16:9–20-ஐ மூலப் பகுதியாக — அல்லது குறைந்தபட்சம் மிக ஆரம்பகாலத்ததும் அதிகாரமுள்ளதுமாக — ஆதரிக்கிறார்கள்.
முக்கிய வசனம்: மத்தேயு 28:6 · அதனால் என்ன: உயிர்த்தெழுதல் ஒன்று இதுவரை நடந்தவற்றிலேயே மிக முக்கியமானது, அல்லது ஒரு தவறு; அதை விசுவாசிப்பது எளிது என்று சுவிசேஷங்கள் பாசாங்கு செய்வதில்லை — அவற்றின் சொந்தச் சாட்சிகளே முதலில் சந்தேகப்பட்டார்கள். அவர்களை மாற்றியது எது என்பதே ஒவ்வொரு வாசகரும் இன்னும் எதிர்கொள்ளும் கேள்வி. இந்த விவரங்கள் வழக்கமாகக் கவனிக்கப்படாத மக்களுக்கு அமைதியான கண்ணியத்தையும் தருகின்றன: தங்கள் உலகத்தின் நீதிமன்றங்களில் சாட்சியம் அதிகம் மதிக்கப்படாத பெண்களே, அந்தச் செய்தியைச் சொல்ல முதலில் அனுப்பப்படுகிறார்கள்.