சிலுவையில் அறையப்படுதல்

ஒரே மரணம் பல விதங்களில் சொல்லப்படலாம் என்று நமக்குத் தெரியும். ஒரு செய்தித்தாள் நேரத்தையும் இடத்தையும் அறிவிக்கிறது; குடும்பம் கடைசி வார்த்தைகளை நினைவுகூர்கிறது; யார் வந்தார்கள், யார் வராமல் இருந்தார்கள் என்பதை ஒரு அயலார் நினைவுகூர்கிறார். அவற்றில் எதுவும் முழுமையானதல்ல; பகுதியாக இருப்பதால் எதுவும் பொய்யானதுமல்ல. நான்கு சுவிசேஷங்களும் சிலுவையில் அறையப்படுதலை அப்படியே சொல்கின்றன. மத்தேயு குற்றத்தின் மேல் நிற்கிறார் — யூதாஸின் வெள்ளிக்காசுகள், பிலாத்துவின் தண்ணீர்ப் பாத்திரம். மாற்கு கடுமையானவர்: இருள், கைவிடப்பட்டதன் ஒரே கதறல், ஒரு ரோமப் போர்வீரனின் அறிக்கை. லூக்கா இரக்கத்தைக் கேட்கிறார் — அழும் எருசலேம் பெண்களுக்காக, மரித்துக்கொண்டிருக்கும் ஒரு குற்றவாளிக்காக. யோவான் ஒரு சிலுவையில் உயர்த்தப்பட்டு, தம் கிரியையை முடிக்கும் ஒரு ராஜாவைக் காண்கிறார். சேர்த்து வாசித்தால், அவை எருசலேமின் மதில்களுக்கு வெளியே நடந்த ஒரே வெள்ளிக்கிழமையைத் தருகின்றன.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இதுவே நான்காம் பகுதியின் மையம்; கிறிஸ்தவர்கள் விசுவாசிப்பதுபோல, முழு வேதாகமக் கதையின் மையமும் இதுவே. யாத்திராகமத்தின் பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டி, ஏசாயா 53-இன் பாடுபடும் தாசன், சங்கீதம் 22-இன் கைவிடப்பட்ட பாடுபடுபவர் — எல்லாம் இங்கே ஒன்றுகூடுகின்றன; சுவிசேஷங்கள் ஒவ்வொன்றையும் மேற்கோள் காட்டுகின்றன அல்லது எதிரொலிக்கின்றன. இஸ்ரவேல் எதிர்பார்த்த மேசியா ராஜாவாக விரும்பியவர் என்று ரோமால் மரண தண்டனை நிறைவேற்றப்படுகிறார்; இந்த வெளிப்படையான தோல்வியே தேவன் தம் வாக்குறுதிகளைக் காக்கும் வழி என்று சுவிசேஷங்கள் வலியுறுத்துகின்றன. அந்தக் கூற்று அந்த வாரக் கடைசியைத் தாண்டி நிலைக்க முடிந்ததா என்பதை அடுத்த பகுதி காட்டும்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பொந்தியு பிலாத்துவின் கீழ் இயேசு எப்படித் தீர்ப்பளிக்கப்பட்டு, சிலுவையில் அறையப்பட்டு, அடக்கம் செய்யப்பட்டார் என்பதை நான்கு கோணங்களிலிருந்து பதிவு செய்வது — அவருடைய மரணத்தை ஒரு விபத்தாகவோ தோல்வியாகவோ அல்ல, வேதவாக்கியங்களின் நிறைவேறுதலாகவும் நற்செய்தியின் இருதயமாகவும் முன்வைப்பது.

• மத்தேயு 27:1–10 — விடியற்காலையில் பிரதான ஆசாரியர்கள் இயேசுவைப் பிலாத்துவிடம் ஒப்புக்கொடுக்கிறார்கள். மனஸ்தாபத்தால் பிடிக்கப்பட்ட யூதாஸ், வெள்ளிக்காசுகளை ஆலயத்தில் எறிந்துவிட்டுப் போய் நான்றுகொள்கிறான்; ஆசாரியர்கள் அந்தப் பணத்தைக் கொண்டு அந்நியரை அடக்கம் செய்யக் குயவனுடைய நிலத்தை வாங்குகிறார்கள். அப்போஸ்தலர் 1:18–19 அவனுடைய மரணத்தை வேறுவிதமாகச் சொல்கிறது — யூதாஸ் நிலத்தை வாங்கி, தலைகீழாக விழுகிறான் — இந்த இரண்டு விவரங்களும் ஒருபோதும் நேர்த்தியாக ஒத்திசைக்கப்படவில்லை.
• லூக்கா 23:1–25 — ராஜா என்று உரிமைகோரியதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்ட இயேசுவைப் பிலாத்து ஏரோது அந்திப்பாவிடம் அனுப்புகிறான்; அவன் அவரைப் பரியாசம்பண்ணித் திருப்பி அனுப்புகிறான். பிலாத்து அவரைக் குற்றமற்றவர் என்று மூன்று முறை அறிவிக்கிறான்; ஆனாலும் கலகத்துக்காகவும் கொலைக்காகவும் காவலில் வைக்கப்பட்டிருந்த பரபாஸுக்கான கூக்குரல்களுக்கு விட்டுக்கொடுக்கிறான்.
• மத்தேயு 27:15–31 — பிலாத்துவின் மனைவி ஒரு சொப்பனத்தைக் குறித்து அவனை எச்சரிக்கிறாள்; பிலாத்து தன் கைகளைக் கழுவுகிறான்; கூட்டம், 'இவனுடைய இரத்தம் எங்கள் மேலும் எங்கள் பிள்ளைகள் மேலும் இருப்பதாக' (27:25) என்று கூக்குரலிடுகிறது. முழு யூத மக்களையும் குற்றம் சாட்ட அந்த வரி நூற்றாண்டுகளாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது — அந்த வாசிப்பைக் கத்தோலிக்க சபை 1965-இல் முறைப்படி நிராகரித்தது. மத்தேயுவில் அது ஒரு காலையில் ஒரு கூட்டத்தின் கூக்குரல்; இயேசுவும், அவருடைய சீஷர்களும், முதல் விசுவாசிகளும் தாங்களே யூதர்கள். பின்பு போர்ச்சேவகர்கள் அவரை வாரினால் அடித்துப் பரியாசம்பண்ணுகிறார்கள்.
• யோவான் 19:1–16 — அடிக்கப்பட்டு, முள்முடி சூட்டப்பட்ட இயேசுவைப் பிலாத்து முன்னிறுத்துகிறான் — 'இதோ, இந்த மனுஷன்' — இராயனைத் தவிர எங்களுக்கு வேறே ராஜா இல்லை என்று குற்றம் சாட்டுபவர்கள் கூக்குரலிடும்வரை, அவரை விடுதலை செய்ய மீண்டும் முயல்கிறான். பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டிகள் அடிக்கப்பட்டுக்கொண்டிருந்த ஆயத்த நாளில், ஏறக்குறைய நண்பகலில் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டதாக யோவான் நேரம் குறிக்கிறார்.
• மாற்கு 15:21–41 — சிரேனே ஊரானாகிய சீமோன் சிலுவையைச் சுமக்கக் கட்டாயப்படுத்தப்படுகிறான். 'யூதருடைய ராஜா' என்ற குற்றச்சாட்டின் கீழ் இயேசு இரண்டு கலகக்காரர்களுக்கு நடுவே சிலுவையில் அறையப்பட்டு, வழிப்போக்கர்களால் பரியாசம்பண்ணப்படுகிறார். இருள் சூழ்கிறது; அவர் சங்கீதம் 22-இன் வார்த்தைகளில் கதறி மரிக்கிறார்; ஆலயத்தின் திரைச்சீலை கிழிகிறது; ஒரு நூற்றுக்கு அதிபதி அவரைத் தேவனுடைய குமாரன் என்று அறிக்கையிடுகிறான். பரதீசு வாக்களிக்கப்பட்ட ஒரு குற்றவாளியை லூக்கா சேர்க்கிறார்; பெண்கள் தூரத்திலிருந்து பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.
• யோவான் 19:25–42 — சிலுவையிலிருந்து இயேசு தம் தாயை அன்புள்ள சீஷரிடம் ஒப்புவிக்கிறார், 'தாகமாயிருக்கிறேன்' என்கிறார், பின்பு 'முடிந்தது' என்கிறார். ஒரு போர்வீரனின் ஈட்டி இரத்தத்தையும் தண்ணீரையும் வரவழைக்கிறது. ஓய்வுநாள் தொடங்குவதற்கு முன், அரிமத்தியா ஊரானாகிய யோசேப்பும் நிக்கொதேமுவும் அருகிலுள்ள ஒரு தோட்டத்தில் ஒரு புதிய கல்லறையில் அவரை அடக்கம் செய்கிறார்கள்.

முக்கிய வசனம்: யோவான் 19:30  ·  அதனால் என்ன: சிலுவையே கிறிஸ்தவக் கதையின் மையம்; ஆனாலும் சுவிசேஷங்கள் அதை அடக்கத்துடன் சொல்கின்றன — வேதனையைப் பற்றிக் குறைந்த விவரங்கள், மக்களைப் பற்றி அதிகம்: காட்டிக்கொடுக்கும் ஒரு நண்பன், கைகளைக் கழுவும் ஒரு ஆளுநர், உத்திரத்தைச் சுமக்கக் கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட ஒரு அந்நியன், ஆண்கள் ஓடிப்போகும்போது தங்கியிருக்கும் பெண்கள். வாசகர்கள் கிட்டத்தட்ட இவர்களில் எவரிடமும் தங்களைக் காணலாம். சிலுவையிலிருந்து இயேசு சொன்னதாகச் சுவிசேஷங்கள் தரும் வார்த்தைகளில், மரித்துக்கொண்டிருக்கும் ஒரு குற்றவாளிக்கு ஒரு வாக்குறுதியும், தம் தாயின் மேலான அக்கறையும் அடங்கும் — அவர் வாழ்ந்ததுபோலவே, மற்றவர்களுக்காக மரித்தார்.