ಶುಕ್ರವಾರ ಹೂಳಲ್ಪಟ್ಟ ಒಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತನು ಭಾನುವಾರ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ನಿಮ್ಮ ಮೊದಲ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಆನಂದವಲ್ಲ, ಅಪನಂಬಿಕೆ — ಮತ್ತು ಸುವಾರ್ತೆಗಳು ಮೊದಲ ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಹಾಗೆಯೇ ವರ್ಣಿಸುತ್ತವೆ. ಸ್ತ್ರೀಯರು ಎದ್ದುಬಂದ ಕರ್ತನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ಅಲ್ಲ, ಒಂದು ಸಮಾಧಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಸುಗಂಧದ್ರವ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗನೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಕಲ್ಲು ಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನೂ ಸಮಾಧಿ ಬರಿದಾಗಿರುವುದನ್ನೂ ಕಂಡು ಅವರು ಭಯಭೀತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಗಂಡಸರು ಅವರ ವರದಿಯನ್ನು ಹರಟೆ ಎಂದು ತಳ್ಳಿಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಇಬ್ಬರು ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ಯೇಸುವನ್ನು ಗುರುತಿಸದೆ ಮೈಲುಗಟ್ಟಲೆ ಆತನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಗಾಯಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟದ ಹೊರತು ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ತೋಮನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಯಾರೂ ಆರಂಭಿಸುವ ಸ್ಥಳವಲ್ಲ; ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಅವರನ್ನು ತರಲಾಗುವ ಸ್ಥಳ.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ನಾಲ್ಕನೇ ಅಂಕವು ತನ್ನ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಶಿಲುಬೆಯು ಯೇಸುವಿನ ಹಕ್ಕಿನ ಅಂತ್ಯದಂತೆ ಕಂಡಿದ್ದರೆ, ಪುನರುತ್ಥಾನವನ್ನು ಆ ತೀರ್ಪನ್ನು ದೇವರು ತಲೆಕೆಳಗು ಮಾಡಿದ್ದಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ — ಮತ್ತು ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಲೇಖಕರಿಗೆ, ಆರನೇ ಅಂಕದಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಹೊಸ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೊದಲ ಗುರುತಾಗಿ. ಅಪೊಸ್ತಲರ ಕೃತ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಬರುವುದೆಲ್ಲವೂ ಅದರ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ; ಅದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಂಬಿಕೆ ವ್ಯರ್ಥ ಎಂದು ಪೌಲನು ನಂತರ ಹೇಳುವನು (1 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 15:17). ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಒಂದು ನಿಯೋಗದೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ: ಅಬ್ರಾಮನ ಆಶೀರ್ವಾದವು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದಂತೆ, ಶಿಷ್ಯರು ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಬರಿದಾದ ಸಮಾಧಿಯ ಪತ್ತೆಯನ್ನೂ, ಹಲವಾರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಮೂಲಕ ಎದ್ದುಬಂದ ಯೇಸುವಿನ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಗಳನ್ನೂ ವರದಿ ಮಾಡಲು, ಮತ್ತು ಭಯಗೊಂಡ ಹಿಂಬಾಲಕರನ್ನು ಜನಾಂಗಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂದೇಶವಾಹಕರನ್ನಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಲು.
- ಮಾರ್ಕನು 16:1–8 — ಮೂವರು ಸ್ತ್ರೀಯರು ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ತಂದು, ಕಲ್ಲು ಉರುಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಬಿಳಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಯೌವನಸ್ಥನು ಯೇಸು ಎದ್ದಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಗಲಿಲಾಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಸಂಧಿಸುವನು ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ನಡುಗುತ್ತಾ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಏನನ್ನೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ — ಮಾರ್ಕನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಚೀನ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳು ಮುಗಿಯುವುದು ಇಲ್ಲಿಯೇ.
- ಮತ್ತಾಯನು 28:1–20 — ಒಬ್ಬ ದೇವದೂತನು ಕಲ್ಲನ್ನು ಉರುಳಿಸುತ್ತಾನೆ; ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ದೇಹವನ್ನು ಕದ್ದುಕೊಂಡು ಹೋದರು ಎಂದು ಹೇಳಲು ಕಾವಲುಗಾರರಿಗೆ ಹಣ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಗಲಿಲಾಯದ ಒಂದು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಹನ್ನೊಂದು ಮಂದಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ಸಂದೇಹಪಟ್ಟರೂ; ಮತ್ತು ಯೇಸು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ಶಿಷ್ಯರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ, ಯಾವಾಗಲೂ ಅವರೊಂದಿಗಿರುವೆನು ಎಂದು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾ.
- ಲೂಕನು 24:1–35 — ಹೊಳೆಯುವ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷರು, ಜೀವಿಸುವವನನ್ನು ಸತ್ತವರ ನಡುವೆ ಏಕೆ ಹುಡುಕುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅಪೊಸ್ತಲರು ಅವರ ಕಥೆಯನ್ನು ಹರಟೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪೇತ್ರನು ಓಡಿಹೋಗಿ ನಾರುಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಎಮ್ಮಾಹುವಿಗೆ ನಡೆದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಇಬ್ಬರು ಶಿಷ್ಯರು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತೆರೆದು ವಿವರಿಸುವ ಒಬ್ಬ ಅಪರಿಚಿತನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಆತನು ರೊಟ್ಟಿ ಮುರಿಯುವಾಗ ಯೇಸುವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.
- ಲೂಕನು 24:36–53 — ಕೂಡಿಬಂದಿದ್ದ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಯೇಸು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಕೈಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಮೀನನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಮೆಸ್ಸೀಯನು ಬಾಧೆಪಟ್ಟು ಎದ್ದುಬರಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ವಿವರಿಸಿ, ಮೇಲಣಿಂದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುವ ತನಕ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲೇ ಕಾದಿರಿ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಬೇಥಾನ್ಯದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಅವರಿಂದ ಅಗಲುತ್ತಾನೆ.
- ಯೋಹಾನನು 20:1–18 — ಮಗ್ದಲದ ಮರಿಯಳು ಸಮಾಧಿ ತೆರೆದಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ; ಪೇತ್ರನೂ ಪ್ರಿಯ ಶಿಷ್ಯನೂ ಓಡಿಬಂದು ಅಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ಶವವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ತೋಟದಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಿರುವ ಮರಿಯಳು ಯೇಸುವನ್ನು ತೋಟಗಾರನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಆತನು ಅವಳ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳುವ ತನಕ; ಮತ್ತು 'ನಾನು ಕರ್ತನನ್ನು ಕಂಡೆನು' ಎಂದು ಪ್ರಕಟಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಅವಳೇ ಮೊದಲಿಗಳಾಗುತ್ತಾಳೆ.
- ಯೋಹಾನನು 20:19–31 — ಬೀಗ ಹಾಕಿದ ಬಾಗಿಲುಗಳ ಹಿಂದೆ ಯೇಸು ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ವಂದಿಸಿ, ಅವರ ಮೇಲೆ ಊದಿ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಒಂದು ವಾರದ ನಂತರ ತೋಮನು ಗಾಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿ 'ನನ್ನ ಕರ್ತನೇ, ನನ್ನ ದೇವರೇ' ಎಂದು ಅರಿಕೆಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಓದುಗರು ನಂಬಿ ಜೀವವನ್ನು ಹೊಂದುವಂತೆ ತಾನು ಬರೆದೆನು ಎಂದು ಯೋಹಾನನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
- ಮಾರ್ಕನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ 16:8ರಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸಿದನು: ಸ್ತ್ರೀಯರ ಭಯದ ಮೌನವು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಓದುಗನ ಕಡೆಗೆ ಎಸೆಯುವ ಹಠಾತ್, ತೆರೆದ ಅಂತ್ಯ. ಈ ನಿಲುವಿನೊಂದಿಗೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿದ್ವಾಂಸರು 16:9–20ನ್ನು ಇತರ ಸುವಾರ್ತೆಗಳನ್ನೂ ಅಪೊಸ್ತಲರ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನೂ ಆಧರಿಸಿದ ನಂತರದ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
- ಮಾರ್ಕನ ಮೂಲ ಅಂತ್ಯ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು (ಹಾನಿಗೊಳಗಾದ ಕೊನೆಯ ಪುಟ) ಅಥವಾ ಎಂದೂ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಆ ಅಂತರವನ್ನು ತುಂಬಲು ದೀರ್ಘ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು.
- ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು 16:9–20ನ್ನು ಮೂಲವೆಂದು, ಅಥವಾ ಕನಿಷ್ಠ ಬಹಳ ಆರಂಭಿಕವೂ ಅಧಿಕೃತವೂ ಆದದ್ದೆಂದು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ — ಅದಕ್ಕಿರುವ ವ್ಯಾಪಕ ಹಸ್ತಪ್ರತಿ ಬೆಂಬಲವನ್ನೂ ಎರಡನೇ ಶತಮಾನದ ಬಳಕೆಯನ್ನೂ ತೋರಿಸುತ್ತಾ.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಮತ್ತಾಯನು 28:6 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಪುನರುತ್ಥಾನವು ಎಂದಾದರೂ ಸಂಭವಿಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ ಸಂಗತಿಯೋ ಅಥವಾ ಒಂದು ತಪ್ಪೋ, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ನಂಬುವುದು ಸುಲಭ ಎಂದು ಸುವಾರ್ತೆಗಳು ನಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ — ಅವುಗಳ ಸ್ವಂತ ಸಾಕ್ಷಿಗಳೇ ಮೊದಲು ಸಂದೇಹಪಟ್ಟರು. ಅವರನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದು ಏನು ಎಂಬುದೇ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಓದುಗನೂ ಇಂದಿಗೂ ಎದುರಿಸುವ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಡೆಗಣಿಸಲ್ಪಡುವ ಜನರಿಗೂ ವೃತ್ತಾಂತಗಳು ಮೌನವಾದ ಘನತೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ: ತಮ್ಮ ಲೋಕದ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರ ಸಾಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಯಿತ್ತೋ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರೇ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಹೇಳಲು ಮೊದಲು ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.