பயனற்ற ஒரு சைகை. குற்றமில்லாதவரை ஒப்புக்கொடுக்கும் நியாயாதிபதியின் பொறுப்பை எந்தத் தண்ணீரும் கழுவிவிடமுடியாது. தன்னால் கழுவித் துடைக்கமுடியாத அந்தக் காரியத்திற்காகப் பிலாத்து ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக்கிழமையும் விசுவாசப் பிரமாணத்தில் நினைவுகூரப்படுவான்.

கூட்டத்தைப் பிரியப்படுத்தும் கோழைத்தனம் நிரந்தரக் காட்சிக்கு வைக்கப்படுகிறது. அதைத் தடுத்திருக்கக்கூடிய மனிதன், அதற்குப் பதிலாகத் தன் பெயரைக் காப்பாற்றிக்கொள்வதில் கவனம் செலுத்தினான். கைகழுவுதலே அந்த நாளின் மிகக் கறைபடிந்த செயல்.

சங்கீதம் 22-இன் முதல் வசனம், சிலுவையில் ஜெபிக்கப்படுகிறது. சங்கீதம் 22 விவரிக்கத் தொடங்கிய கைவிடப்படுதலை அவர் சுமந்தார்; அந்தச் சங்கீதத்தின் நியாயநிரூபணம்வரை (vv.22ff) கடந்துசென்றார். அதன் முதல் வரியை மேற்கோள் காட்டியதன் மூலமே கிறிஸ்து அந்த முழுச் சங்கீதத்தையும் ஜெபித்தார்.

அந்தக் கைவிடப்படுதல் உண்மையானது, பதிலாளாக ஏற்கப்பட்டது. உடையாத ஐக்கியத்தை அறிந்திருந்த குமாரன் நம்முடைய இடத்தில் சாபத்தைச் சுமந்தார். நாம் ஒருபோதும் கைவிடப்படாதபடிக்கு அவர் கைவிடப்பட்டார் (எபிரெயர் 13:5).

மேல்தொடங்கிக் கீழ்வரைக்கும் — மனிதனுடைய கை அல்ல, தேவனுடைய கை. பரிசுத்த ஸ்தலத்தையும் மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தையும் பிரித்த தடித்த திரைச்சீலை கிறிஸ்து மரித்த தருணத்தில் கிழிந்தது. தேவனுடைய சமுகத்திற்குள் செல்லும் வழி அவருடைய மரணத்தினால் திறக்கப்படுகிறது.

ஆசாரியர்களும், பலிகளும், பிரதிநிதி மூலம் அணுகுதலும் கொண்ட அந்த முறைமை முடிந்துவிட்டது. கிறிஸ்தவன் கிறிஸ்துவின் கிழிக்கப்பட்ட சரீரத்தின் வழியாக நேரடியாக வருகிறான் (எபிரெயர் 10:19-22) — புதியதும் ஜீவனுள்ளதுமான வழி.

பிரதான ஆசாரியர்கள் மறுத்ததை யூதரல்லாத நூற்றுக்கு அதிபதி அறிக்கையிடுகிறான். நேர்த்தியான வாதங்களால் நம்பவைக்கமுடியாதவர்களைச் சிலுவை நம்பவைக்கிறது.

மத்தேயுவின் கிறிஸ்துவைப்பற்றிய உபதேசம் அதன் இலக்கை அடைகிறது — 3-ஆம் அதிகாரத்தின் தேவனுடைய குமாரன், சிலுவையில் அவரை மரணதண்டனைக்குள்ளாக்கியவனாலேயே அறிக்கையிடப்படுகிறார். மாற்கு அமைக்கும் மாதிரி கனப்படுத்தப்படுகிறது: கிறிஸ்து மரிக்கும்போதே தேவனுடைய குமாரனாக மிகத் தெளிவாகக் காணப்படுகிறார்.