வரைவு மொழிபெயர்ப்பு. தாய்மொழி கிறிஸ்தவர்களின் திருத்தங்கள் வரவேற்கப்படுகின்றன. வசன உரை KJV (ஆங்கிலம்)-ல் இருக்கும்.
மாற்கு 15 — உண்மையாகவே இந்த மனிதன் தேவனுடைய குமாரன்
இயேசு பிலாத்துவிடம் ஒப்புக்கொடுக்கப்படுகிறார்; பிலாத்து அவரிடத்தில் ஒரு குற்றமும் காணவில்லை. மக்கள் கூட்டம் பரபாசைக் கேட்கிறது; பிலாத்து பரபாசை விடுதலைசெய்து, இயேசுவைச் சிலுவையில் அறையும்படி ஒப்புக்கொடுக்கிறான். போர்வீரர்கள் அவரைப் பரிகாசம்பண்ணி, முள்முடி சூட்டுகிறார்கள். சிரேனே ஊரானாகிய சீமோன் சிலுவையைச் சுமக்கும்படி கட்டாயப்படுத்தப்படுகிறான். கொல்கொதாவில் இரண்டு கள்ளர்களுக்கு நடுவே அவரைச் சிலுவையில் அறைகிறார்கள். ஆறாம் மணிநேரம் முதல் இருள் சூழ்கிறது. எலோயீ! எலோயீ! லாமா சபக்தானி — என்று அவர் சத்தமிட்டுக் கூப்பிட்டு மரிக்கிறார். தேவாலயத்தின் திரைச்சீலை மேலே இருந்து கீழே வரைக்கும் இரண்டாகக் கிழிகிறது. சிலுவையின் அருகே நின்ற நூற்றுக்கு அதிபதி: உண்மையாகவே இந்த மனிதன் தேவனுடைய குமாரன் என்கிறான். அரிமத்தியா ஊரானாகிய யோசேப்பு அவரை ஒரு கல்லறையில் வைக்கிறார்.
“அவருக்கு எதிரே நின்ற நூற்றுக்கு அதிபதி அவர் இப்படிக் கூப்பிட்டு ஜீவனை விட்டதைப் பார்த்தபோது: உண்மையாகவே இந்த மனிதன் தேவனுடைய குமாரன் என்றான்.”
— மாற்கு 15:39
- v.1-15 பிலாத்துவுக்கு முன்பாக; பரபாஸ் விடுதலை
- v.16-20 போர்வீரர்களின் பரிகாசம்
- v.21-32 சிலுவையில் அறையப்படுதல்
- v.33-39 இருள், கூக்குரல், திரைச்சீலை, நூற்றுக்கு அதிபதி
- v.40-47 அடக்கம்
அந்தச் செயல் மூன்றே வார்த்தைகளில் சொல்லப்படுகிறது — அவரை சிலுவையில் அறைந்தார்கள் — பரபரப்பூட்டும் விவரிப்பு எதுவும் இல்லை. சிலுவையில் அறையப்படுதலை ஒரு வேடிக்கைக் காட்சியாக்க மாற்கு மறுக்கிறார். இந்தக் கட்டுப்பாட்டினால் அதன் பயங்கரம் இன்னும் அதிகமாக உணரப்படுகிறது.
ஆடைகளைப் பங்கு போட்டு... சீட்டுப்போட்டார்கள் — சங்கீதம் 22:18-இன் நிறைவேறுதல். உலகத்தை உடுத்துவிக்கிறவர் ஆடை உரிந்தெடுக்கப்படுகிறார்; போர்வீரர்கள் அவருடைய அங்கிக்காகச் சூதாடுகிறார்கள். இந்தச் சிறிய விவரங்கள்கூட நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே எழுதப்பட்டிருந்தன.
சங்கீதம் 22-இன் முதல் வசனம், சிலுவையின்மேல் கிறிஸ்துவால் ஜெபிக்கப்பட்டது. அந்தச் சங்கீதம் நியாயநிரூபணத்திலும் உலகளாவிய ஆராதனையிலும் முடிகிறது; அதன் முதல் வரியை உச்சரித்ததினாலேயே அவர் முழுச் சங்கீதத்தையும் ஜெபித்தார்.
கைவிடப்படுதல் உண்மையானது, அதிர்ச்சியூட்டுவது. பிதாவோடு எப்போதும் இடைவிடாத ஐக்கியத்தை அறிந்திருந்த குமாரன் நம்முடைய இடத்தில் சாபத்தைச் சுமக்கிறார். நான் உன்னைவிட்டு விலகுவதும் இல்லை, உன்னைக் கைவிடுவதும் இல்லை (எபிரெயர் 13:5) என்று நாம் நிச்சயத்தோடு சொல்லக்கூடியதற்கான விலைதான் அந்தக் கூக்குரல். நாம் ஒருபோதும் கைவிடப்படாதபடிக்கு அவர் கைவிடப்பட்டார்.
பரிசுத்த ஸ்தலத்தையும் மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தையும் பிரித்த தடித்த திரைச்சீலை கிழிந்தது — மேலே இருந்து கீழே வரைக்கும்; இது மனிதனுடைய கையை அல்ல, தேவனுடைய கையைக் குறிக்கிறது. தேவனுக்கும் மனிதனுக்கும் இடையிலான தடை கிறிஸ்துவின் மரணத்தினால், அது நிகழ்ந்த அதே நொடியில் திறக்கப்பட்டது.
ஆசாரியர்கள், பலிகள், பிறர் மூலமாக அணுகுதல் என்னும் முறைமை முடிந்துவிட்டது. மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் செல்லும் வழி திறந்திருக்கிறது. கிறிஸ்தவன் கிறிஸ்துவின் கிழிக்கப்பட்ட சரீரத்தின் வழியாக நேரடியாக வருகிறான் (எபிரெயர் 10:19-22) — அதுவே புதிதும் ஜீவனுமான வழி.
மாற்குவில் யூதரல்லாத ஒருவர் தேவனுடைய குமாரனை அறிக்கையிடும் முதல் அறிக்கை இது — நற்செய்தி நூல் தொடங்கிய அதே பட்டமும் இதுதான் (1:1). புறஜாதியான அந்தப் போர்வீரன் அந்த இலக்கியச் சட்டகத்தை (inclusio) நிறைவுசெய்கிறான். பிரதான ஆசாரியர்கள் மறுத்த அறிக்கையை மரணதண்டனை நிறைவேற்றியவன் அளிக்கிறான்.
நூற்றுக்கு அதிபதிக்கு இதனால் அடைய வேண்டிய லாபம் எதுவும் இல்லை. இதற்கு முன்பு அவன் பல சிலுவை மரணங்களை நடத்தியிருந்தான்; ஆனால் இதற்கு முன்பு அவன் இப்படிச் சொன்னதில்லை. கிறிஸ்து மரித்த விதத்தில் இருந்த ஏதோ ஒன்று அந்தச் சத்தியத்தை அவனிடமிருந்து வெளிக்கொணர்ந்தது. மெருகேற்றப்பட்ட வாதங்களால் நம்பவைக்க முடியாதவர்களைச் சிலுவை நம்பவைக்கிறது.
34-ஆம் வசனத்தை மெதுவாக வாசியுங்கள்; அதன் கனம் உங்களுக்குள் இறங்கட்டும். நீங்கள் கைவிடப்படாதபடிக்குக் கிறிஸ்து கைவிடப்பட்டார். ஒரே வாக்கியத்தில் நற்செய்தி அதுதான். உங்கள் இருதயத்தில் வெறுமை எழும்பி, தேவன் உங்களை விட்டுப் போய்விட்டாரோ என்று நீங்கள் எண்ணும்போது, இங்கே திரும்பி வாருங்கள்: அவர் உங்களை விட்டுப் போகவில்லை, இந்த வசனத்தின் காரணமாக. கிறிஸ்து சுமந்த கைவிடப்படுதலே நீங்கள் அதைச் சுமக்க வேண்டியதில்லை என்பதற்கான காரணம். அடுத்த முறை தனிமையின் பயம் வரும்போது, எபிரெயர் 13:5-ஐக் கொண்டு அதற்குப் பதில் சொல்லுங்கள் — அந்த வார்த்தையை உங்களுக்காக விலைகொடுத்து வாங்கிய சிலுவையை நினைவுகூருங்கள்.
மாற்குவின் முழு நற்செய்தியும் இங்கே ஒன்றுசேருகிறது. 1:1-இல் அறிவிக்கப்பட்ட தேவனுடைய குமாரன் 15:39-இல் சிலுவையின் அருகே ஒரு ரோம நூற்றுக்கு அதிபதியால் அறிக்கையிடப்படுகிறார். அந்த இரண்டு அறிவிப்புகளுக்கும் இடையில் மகிமையின் கர்த்தர் பரிகாசம்பண்ணப்பட்டு, சாட்டையால் அடிக்கப்பட்டு, சிலுவையில் அறையப்பட்டு, கைவிடப்பட்டு, கொல்லப்பட்டு, அடக்கம்பண்ணப்பட்டார். திரைச்சீலை கிழிந்தது; வழி திறந்திருக்கிறது; நற்செய்தி பரவத் தொடங்குகிறது. இப்போது ஒவ்வொரு வாசகனிடமும் அந்த நூற்றுக்கு அதிபதியின் கேள்வி கேட்கப்படுகிறது — சிலுவையின்மேல் இருப்பவரை நோக்கிப் பார்த்து, அவன் சொன்னதையே சொல்லும்படி.
இந்தப் பக்கத்தில் உங்கள் மொழியிலுள்ள வேத உரை: இந்தியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஷன் (IRV), © 2017, 2019 பிரிட்ஜ் கனெக்டிவிட்டி சொல்யூஷன்ஸ் — மாற்றமின்றி இந்த உரிமத்தின் கீழ் பயன்படுத்தப்பட்டது: CC BY-SA 4.0 · eBible.org

அநீதிக்குள் மறைந்திருக்கும் நற்செய்தியின் ஒரு சித்திரம். குற்றமற்றவர் தண்டிக்கப்படுகிறார்; குற்றவாளி விடுதலையாகிப் போகிறான். தகப்பனின் குமாரன் என்று பொருள்படும் பெயருடைய பரபாஸ் தன் உயிரோடு வெளியேறுகிறான்; ஏனென்றால் பிதாவின் குமாரன் அவனுக்காக ஆயத்தம்பண்ணப்பட்ட சிலுவையை ஏற்றுக்கொள்கிறார்.
பிலாத்து மக்களைப் பிரியப்படுத்த மனதுள்ளவனாக இருந்தான் — நீதியைவிட அரசியல் கணக்கீடு மேலோங்கியது. கிறிஸ்து குற்றமற்றவர் என்று அவனுக்குத் தெரிந்திருந்தது (வசனங்கள் 10, 14). அந்தத் தீர்ப்பு திட்டமிட்டுச் செய்யப்பட்ட ஒரு சமரசம். மனிதரைப் பிரியப்படுத்துகிறவன் சிலுவையை நிறைவேற்றும் அதிகாரியாகிறான்.