கல்லின் மேல் கல் இராது

இந்தியாவிலுள்ள ஒரு பெரிய பழங்காலக் கோயிலுக்கோ கோட்டைக்கோ வருகை தருபவர்கள் அடிக்கடி ஒன்றையே செய்கிறார்கள்: கல்லின் மேல் உள்ளங்கையை வைத்து, அது நூற்றாண்டுகளாக நிற்பதைக் கண்டு வியக்கிறார்கள். சீஷர்களும் அதையே செய்தார்கள். ஏரோதின் ஆலயத்திலிருந்து வெளியே நடந்துகொண்டிருந்தபோது — அதன் சில கற்கள் மிகப் பெரியவை, முழு வளாகமும் பளபளத்தது — அவர்களில் ஒருவன், ஏறக்குறைய, இந்தக் கற்களைப் பாருங்கள் என்றான். ஒரு கல்லின் மேல் ஒரு கல்லும் இராது என்று இயேசு பதிலளித்தார். பின்பு, பள்ளத்தாக்குக்கு அப்பால் ஆலயம் விரிந்து கிடக்க ஒலிவமலையில் அமர்ந்திருந்தபோது, அவர்கள் எப்போது என்று கேட்டார்கள். அதைத் தொடர்ந்தது, எதிர்காலத்தைப் பற்றிய இயேசுவின் உபதேசத்தின் மிக நீண்ட பகுதி — வாசிக்க மிகக் கடினமானவற்றில் ஒன்றும்கூட.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: நான்காம் பகுதியில், ஆலயம் — சாலொமோன் முதல் இஸ்ரவேலின் ஆராதனையின் மையம், சிறையிருப்புக்குப் பின் மீண்டும் கட்டப்பட்டது — இப்போது இயேசுவின் நியாயத்தீர்ப்பு வார்த்தையின் கீழ் விழுகிறது. ஒரு தலைமுறைக்குள் ரோமச் சேனைகள் அதை அழிக்கும். இந்த உரை இரண்டு தொடுவானங்களை ஒருசேரப் பிடிக்கிறது: எருசலேமுக்கு நெருங்கிவரும் அந்தப் பேரழிவு, மனுஷகுமாரனின் வருகையும் தேவனுடைய மக்கள் கூட்டிச் சேர்க்கப்படுதலும் என்ற தொலைதூரத் தொடுவானம் — அது ஆறாம் பகுதியான புதிய படைப்பைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஆலயத்தின் வீழ்ச்சிக்கும், உபத்திரவமும் வஞ்சகமும் சாட்சியும் நிறைந்த ஒரு நீண்ட காலத்துக்கும் சீஷர்களை ஆயத்தப்படுத்துவது; அவர்களுடைய கவனத்தை முடிவைக் கணக்கிடுவதில் அல்ல, உண்மையுள்ள விழிப்பில் நிலைநிறுத்துவது.

• லூக்கா 21:1–4 — ஒரு ஏழை விதவை தன் இரண்டு சிறு காசுகளை — தனக்கு இருந்த எல்லாவற்றையும் — ஆலயக் காணிக்கைப் பெட்டியில் போடுவதை இயேசு பார்த்துக்கொண்டிருப்பதுடன் லூக்கா தொடங்குகிறார் — விரைவில் புகழப்படப்போகும் பிரமாண்டமான கட்டிடத்துக்கு மாறான ஒரு காட்சி.
• மத்தேயு 24:1–14 — இயேசு ஆலயத்தின் அழிவை முன்னறிவிக்கிறார்; எப்போது என்று கேட்கப்பட்டபோது, கள்ள மேசியாக்கள், யுத்தங்கள், பஞ்சங்கள், பூமியதிர்ச்சிகள் — வேதனைகளுக்கு ஆரம்பம் மட்டுமே — பற்றியும், துன்புறுத்தலைப் பற்றியும் எச்சரிக்கிறார்; அதே வேளையில் நற்செய்தி எல்லாத் தேசங்களுக்கும் அறிவிக்கப்படுகிறது. ஒருங்கிணைப்பு: மாற்கு 13:1–13; லூக்கா 21:5–19.
• மத்தேயு 24:15–28 — தானியேல் சொன்ன 'பாழாக்கும் அருவருப்பு' பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் நிற்கும்போது, யூதேயாவிலிருப்பவர்கள் தாமதிக்காமல் மலைகளுக்கு ஓடிப்போக வேண்டும்; கள்ளக் கிறிஸ்துக்கள் அடையாளங்களைச் செய்வார்கள். ஒருங்கிணைப்பு: மாற்கு 13:14–23; லூக்கா 21:20–24, சேனைகளால் சூழப்பட்டு புறஜாதிகளால் மிதிக்கப்படும் எருசலேமைப் பற்றி வெளிப்படையாகப் பேசுகிறது.
• மத்தேயு 24:29–35 — அந்த உபத்திரவத்துக்குப் பின் வானங்கள் அசைக்கப்படும்; மனுஷகுமாரன் தாம் தெரிந்துகொண்டவர்களைக் கூட்டிச் சேர்க்க மேகங்களின் மேல் வருவார். அத்திமரத்தின் இலைகள் கோடைகாலத்தைக் காட்டுவதுபோல, அடையாளங்கள் அருகாமையைக் காட்டுகின்றன; இவையெல்லாம் சம்பவிக்கும்வரை இந்தச் சந்ததி ஒழிந்துபோகாது. ஒருங்கிணைப்பு: மாற்கு 13:24–31; லூக்கா 21:25–33.
• மத்தேயு 24:36–51 — அந்த நாளையும் நாழிகையையும் ஒருவனும் அறியான், குமாரனும் அறியார் — பிதா மட்டுமே அறிவார். நோவாவின் நாட்களில் இருந்ததுபோல, வாழ்க்கை வழக்கம்போல் போய்க்கொண்டிருக்கும்; ஆகவே திருடனுக்கு எதிராக விழித்திருக்கும் வீட்டெஜமானைப் போலவும், எஜமான் இல்லாதபோது உண்மையுள்ள வேலைக்காரனைப் போலவும் ஆயத்தமாயிருங்கள். ஒருங்கிணைப்பு: மாற்கு 13:32–37; லூக்கா 21:34–38.

முக்கிய வசனம்: மத்தேயு 24:36  ·  அதனால் என்ன: முன்கணிப்பு அட்டவணைகளுக்கும் பொய்த்துப்போன தேதிகளுக்கும் இதைவிட அதிகமாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட பகுதிகள் சிலவே; ஆனாலும் அதன் மிகத் தெளிவான வரி, அந்த நாளை ஒருவனும் அறியான் என்பதே. அதன் நடைமுறை அறிவுறுத்தல்கள் எளிமையானவை: உறுதியாக உரிமை கோருபவர்களால் வஞ்சிக்கப்படாதீர்கள், சகித்திருங்கள், நற்செய்தியைத் தொடர்ந்து சொல்லுங்கள், அன்றாட வேலையில் உண்மையுள்ளவர்களாகக் காணப்படுங்கள். கவலையுள்ள வாசகர்களுக்கு அது உறுதியளிக்கிறது. எதிர்காலம் தேவனுடைய கைகளில் உள்ளது; இன்றைய உண்மைத்தன்மை நம் கைகளில்.