மிகக் கூர்மையான விமர்சனம் பெரும்பாலும் நம் சொந்த மக்களுக்கே ஒதுக்கப்படுகிறது. ஒரு வெளியாள் ஒரு சமூகத்தின் குறைகளைக் கண்டு தோளைக் குலுக்கிவிடலாம்; ஆனால் உள்ளிருப்பவன் — அந்தக் கோயிலிலோ, அந்தச் சாதிப் பஞ்சாயத்திலோ, அந்தச் சபையிலோ வளர்ந்த சீர்திருத்தவாதி — அனலுடன் பேசுகிறான், ஏனெனில் அது எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று அவனுக்குத் தெரியும். மத்தேயு 23 அப்படிப்பட்ட ஒரு உரை. யூத ஆலயத்திலுள்ள ஒரு யூதப் போதகரான இயேசு, தாம் ஓரளவு ஏற்றுக்கொள்ளும் அதிகாரம் கொண்ட சக யூதப் போதகர்களை நோக்கிப் பேசுகிறார்: அவர்கள் போதிப்பதைச் செய்யுங்கள், அவர்கள் செய்வதை அல்ல என்று கூட்டத்துக்குச் சொல்கிறார். பின்பு கடுமையான, குறிப்பான ஏழு ஐயோ-க்கள் வருகின்றன. அதிகாரம் கோபத்தில் அல்ல, நகரத்துக்காகச் சிந்தும் கண்ணீரில் முடிகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: நான்காம் பகுதியில் எருசலேமின் அந்த வாரம் நிராகரிப்பையும் மரணத்தையும் நோக்கிக் கட்டியெழுப்பப்படுகிறது; மத்தேயுவில் இயேசுவின் பகிரங்க உபதேசத்தின் கடைசிப் பகுதி இந்த அதிகாரமே. உடன்படிக்கைக்குள்ளிருந்தே தலைவர்களை எதிர்கொண்ட இஸ்ரவேலின் தீர்க்கதரிசிகளின் நீண்ட வரிசையில் அது நிற்கிறது — ஏசாயாவும், ஆமோஸும், எரேமியாவும் அதே அளவு கூர்மையாகப் பேசினார்கள். ஐயோ-க்களுக்குப் பின், இயேசு கடைசி முறையாக ஆலயத்தை விட்டுப் புறப்படுகிறார்; அடுத்த அதிகாரம் அதன் அழிவை முன்னறிவிக்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: மற்றவர்கள் மேல் பாரங்களைச் சுமத்தி, கனத்தை விரும்பி, நியாயத்தையும் இரக்கத்தையும் விசுவாசத்தையும் புறக்கணிக்கும் மதத் தலைமையை வெளிப்படுத்துவது — இஸ்ரவேலுக்குள்ளிருந்து வந்த ஒரு தீர்க்கதரிசன எச்சரிக்கை; மத்தேயு அதைச் சபையின் சொந்தப் போதகர்களுக்கும் திருப்புகிறார்.
- 23:1–12 — மோசேயின் ஆசனத்தில் அமர்ந்திருப்பவர்களின் உபதேசத்தை மதியுங்கள், ஆனால் அவர்களுடைய நடைமுறையைப் பின்பற்றாதீர்கள் என்று இயேசு கூட்டங்களுக்கும் சீஷர்களுக்கும் சொல்கிறார் — மற்றவர்கள் மேல் சுமத்தப்படும் பாரமான சுமைகள், காட்சிக்காக அகலமாக்கப்பட்ட காப்பு நாடாக்கள், முதன்மையான இருக்கைகளுக்கும் பட்டங்களுக்குமான ஆசை. அவரைப் பின்பற்றுகிறவர்களில் ஒருவனும் போதகர் அல்லது பிதா என்ற பட்டத்தைத் தேடக்கூடாது; பெரியவன் ஊழியக்காரனாக இருக்க வேண்டும்.
- 23:13–28 — ஐயோ-க்களின் ஒரு தொடர்: மற்றவர்களை ராஜ்யத்துக்கு வெளியே அடைத்துவைப்பது; மதம் மாறியவர்களை முன்பைவிட மோசமாக்குவது; எந்த ஆணைகள் கட்டுப்படுத்தும் என்பதைப் பற்றிய சாமர்த்தியமான விதிகள்; நியாயத்தையும் இரக்கத்தையும் விசுவாசத்தையும் புறக்கணித்துக்கொண்டு தோட்டக் கீரைகளில் தசமபாகம் செலுத்துவது; கொசு இல்லாதபடி வடிகட்டி ஒட்டகத்தை விழுங்குவது; உள்ளே பேராசையால் நிறைந்திருக்க, பாத்திரத்தின் வெளிப்புறத்தைச் சுத்தம் செய்வது.
- 23:29–36 — கடைசி ஐயோ, தீர்க்கதரிசிகளைக் கொன்றவர்களின் வரிசையில் நின்றுகொண்டே அவர்களுடைய கல்லறைகளைக் கனப்படுத்துவதாக அவர்களைக் குற்றம் சாட்டுகிறது; குற்றமில்லாத இரத்தத்துக்கான தீர்ப்பு இந்தச் சந்ததியின் மேல் விழும் என்று எச்சரிக்கிறது.
- 23:37–39 — தீர்க்கதரிசிகளைக் கொல்லும் எருசலேமைக் குறித்து இயேசு புலம்புகிறார்: கோழி தன் குஞ்சுகளைக் கூட்டிச் சேர்ப்பதுபோல அதன் பிள்ளைகளைக் கூட்டிச் சேர்க்க அவர் ஏங்கினார், ஆனால் அவர்களுக்கு மனதில்லாமற்போயிற்று. கர்த்தருடைய நாமத்தினாலே வருகிறவரை அவர்கள் வரவேற்கும்வரை, அவர்களுடைய வீடு பாழாக்கப்பட்டதாக விடப்படுகிறது.
முக்கிய வசனம்: மத்தேயு 23:23 · அதனால் என்ன: இந்த அதிகாரத்துக்கு வேதனையான ஒரு வரலாறு உண்டு: 'பரிசேயன்' என்றாலே 'மாயக்காரன்' என்பதுபோலவும், ஐயோ-க்கள் ஒரு முழு மக்கள் இனத்தின் மேலான தீர்ப்பு என்பதுபோலவும், நூற்றாண்டுகளாகக் கிறிஸ்தவர்கள் அதை யூதர்களுக்கு எதிரான ஒரு ஆயுதமாக்கினார்கள். அது தவறான வாசிப்பு. இஸ்ரவேலின் தீர்க்கதரிசிகளின் முறையில், இயேசு ஒரு யூதராக யூதத் தலைவர்களிடம் பேசினார்; அவருடைய இலக்குகள் — பகட்டான பக்தி, மற்றவர்கள் மேல் சுமைகள், இரக்கத்தைப் புறக்கணித்தல் — ஒவ்வொரு மதச் சமூகத்திலும் காணப்படுகின்றன. நேர்மையாக வாசித்தால், அது முதலாவது கிறிஸ்தவத் தலைவர்களுக்கே ஒரு கண்ணாடி.