दगडावर दगड राहणार नाही

भारतातील एखाद्या भव्य प्राचीन मंदिराला किंवा किल्ल्याला भेट देणारे अनेकदा एकच गोष्ट करतात: दगडावर तळहात ठेवतात आणि ते शतकानुशतके उभे आहे याचे आश्चर्य करतात. शिष्यांनीही तेच केले. हेरोदाच्या मंदिरातून बाहेर पडताना — त्याच्या काही शिळा प्रचंड होत्या, आणि संपूर्ण परिसर झळाळत होता — त्यांच्यापैकी एक जण जणू म्हणाला, हे दगड पाहा. येशूने उत्तर दिले की येथे दगडावर दगड राहणार नाही. नंतर, दरीपलीकडे पसरलेले मंदिर समोर दिसत असताना जैतुनाच्या डोंगरावर बसून, त्यांनी विचारले, हे केव्हा? त्यानंतर जे येते ते भविष्याविषयीच्या येशूच्या शिकवणीचे सर्वात मोठे खंड आहे, आणि वाचायला सर्वात कठीण खंडांपैकी एक.

कथेत हे कुठे आहे: चौथ्या अंकात मंदिर — शलमोनापासून इस्राएलच्या उपासनेचे केंद्र, बंदिवासानंतर पुन्हा बांधलेले — आता येशूच्या न्यायाच्या शब्दाखाली येते. एका पिढीच्या आत रोमी सैन्य त्याचा विनाश करणार होते. हे प्रवचन दोन क्षितिजे एकत्र धरते: यरुशलेमवर येणारी ती जवळची आपत्ती, आणि मनुष्याच्या पुत्राचे येणे आणि देवाच्या लोकांचे एकत्र केले जाणे हे दूरचे क्षितिज, जे सहाव्या अंकाकडे — नव्या सृष्टीकडे — निर्देश करते.

हा अध्याय काय करतो: शिष्यांना मंदिराच्या पतनासाठी आणि संकट, फसवणूक आणि साक्ष यांच्या दीर्घ काळासाठी तयार करणे, आणि त्यांचे लक्ष शेवटाची गणिते मांडण्यावर नव्हे तर विश्वासू जागरूकतेवर केंद्रित करणे.

• लूक 21:1–4 — लूकची सुरुवात येशू एका गरीब विधवेला मंदिराच्या भांडारात आपली दोन लहान नाणी — तिच्याकडे असलेले सर्वस्व — टाकताना पाहतात या दृश्याने होते; ज्या भव्य इमारतीची प्रशंसा होणार आहे तिच्याशी हा एक विरोधाभास आहे.
• मत्तय 24:1–14 — येशू मंदिराच्या विनाशाचे भाकीत करतात; केव्हा असे विचारले असता, ते खोटे मशीहा, युद्धे, दुष्काळ आणि भूकंप — या फक्त प्रसूतिवेदनांची सुरुवात — आणि छळ यांविषयी इशारा देतात, आणि त्याच वेळी सुवार्ता सर्व राष्ट्रांना घोषित केली जाते. सुसंगती: मार्क 13:1–13; लूक 21:5–19.
• मत्तय 24:15–28 — दानिएलने सांगितलेली 'ओसाडी करणारी अमंगळ वस्तू' पवित्र स्थानी उभी राहील तेव्हा यहूदीयातील लोकांनी विलंब न करता डोंगरांकडे पळून जावे; खोटे ख्रिस्त चिन्हे करतील. सुसंगती: मार्क 13:14–23; लूक 21:20–24 स्पष्टपणे सैन्यांनी वेढलेल्या आणि राष्ट्रांनी तुडवलेल्या यरुशलेमविषयी बोलतो.
• मत्तय 24:29–35 — त्या संकटानंतर आकाश डळमळेल आणि मनुष्याचा पुत्र आपल्या निवडलेल्यांना गोळा करण्यासाठी मेघांवर येईल. अंजिराच्या झाडाची पाने उन्हाळ्याची चाहूल देतात तशी ही चिन्हे जवळीक दाखवतात; या गोष्टी घडेपर्यंत ही पिढी नाहीशी होणार नाही. सुसंगती: मार्क 13:24–31; लूक 21:25–33.
• मत्तय 24:36–51 — तो दिवस किंवा ती घटका कोणालाही ठाऊक नाही, पुत्रालाही नाही — फक्त पित्याला. नोहाच्या काळाप्रमाणे, जीवन नेहमीसारखे चालू असेल; म्हणून तयार राहा, चोराविरुद्ध सावध घरमालकासारखे आणि धनी दूर असताना विश्वासू राहणाऱ्या सेवकासारखे. सुसंगती: मार्क 13:32–37; लूक 21:34–38.

मुख्य वचन: मत्तय 24:36  ·  मग काय: भविष्यवाणीचे तक्ते आणि चुकलेल्या तारखांसाठी यापेक्षा जास्त वापरलेले उतारे थोडेच असतील, तरीही त्याची सर्वात स्पष्ट ओळ ही आहे की तो दिवस कोणालाही ठाऊक नाही. व्यावहारिक सूचना साध्या आहेत: आत्मविश्वासाने दावे करणाऱ्यांकडून फसू नका, टिकून राहा, सुवार्ता सांगत राहा, आणि रोजच्या कामात विश्वासू आढळा. चिंताग्रस्त वाचकांसाठी हे स्थिरता देणारे आहे. भविष्य देवाच्या हातात आहे; आजचा विश्वासूपणा आपल्या हातात.