சிக்க வைக்கும் கேள்விகள்

ஒவ்வொரு தொலைக்காட்சி விவாதத்திலும் உண்மையில் கேள்வியே அல்லாத ஒரு கேள்வி இருக்கிறது — 'ஆம்' என்றால் பார்வையாளர்களில் பாதியை இழப்பீர்கள், 'இல்லை' என்றால் மறுபாதியை இழப்பீர்கள் என்ற விதத்தில் அமைக்கப்பட்டது. குழுவினர் பின்னால் சாய்ந்து காத்திருக்கிறார்கள். அந்த வாரம் ஆலயப் பிராகாரங்களில், இயேசு அப்படிப்பட்ட கேள்விகளின் ஒரு முழுத் தொடரையே எதிர்கொண்டார். வழக்கமாக எதிரெதிர் பக்கங்களில் நிற்கும் பரிசேயர்களும் ஏரோதின் ஆதரவாளர்களும், இராயனுக்கு வரி செலுத்துவதைப் பற்றிக் கேட்கக் கைகோர்த்தார்கள். ஏழு முறை மணமுடித்த ஒரு பெண்ணைப் பற்றிய ஒரு புதிரைச் சதுசேயர்கள் கொண்டுவந்தார்கள். எந்தக் கற்பனை மிக முக்கியமானது என்று ஒரு வேதபாரகன் கேட்டான். ஒவ்வொரு கேள்வியும் வேறு நோக்கம் கொண்ட வேறொரு முகாமிலிருந்து வந்தது; ஒவ்வொன்றும் அவரை மதிப்பிழக்கச் செய்யவோ ரோமுடன் சிக்கலில் மாட்டிவிடவோ நோக்கம் கொண்டிருந்தது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ராஜாவாக எருசலேமுக்குள் நுழைந்து ஆலயத்துக்குச் சவால் விட்ட பின், இயேசு இப்போது இஸ்ரவேலின் தலைமையிலுள்ள ஒவ்வொரு முக்கியக் குழுவையும் அவர்களுடைய சொந்தக் களத்திலேயே சந்திக்கிறார். நான்காம் பகுதியில் இது விசாரணைக்கு முந்திய பகிரங்கப் பரீட்சை: கேள்விகள் ரோமின் அதிகாரம், உயிர்த்தெழுதலின் நம்பிக்கை, நியாயப்பிரமாணத்தின் இருதயம், மேசியாவின் அடையாளம் ஆகியவற்றைத் தொடுகின்றன. இயேசு தெளிவின்மைக்குள் தப்பியோடாமல் பதிலளிக்கிறார்; இறுதியில் யாரும் அவரிடம் மேலும் எதையும் கேட்கத் துணியவில்லை.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பரிசேயர், ஏரோதியர், சதுசேயர், வேதபாரகர் ஆகியோரால் வெளிப்படையான விவாதத்தில் இயேசுவின் அதிகாரம் சோதிக்கப்படுவதைக் காட்டுவது; தாவீதின் குமாரனைப் பற்றிய அவருடைய சொந்தக் கேள்வியின் மூலம், தாவீதின் அரசியல் வாரிசைவிட மேலான ஒரு மேசியாவைச் சுட்டிக்காட்டுவது.

• மத்தேயு 22:1–14 — அழைக்கப்பட்ட கல்யாண விருந்தினர்கள் வர மறுத்ததால், தெருக்களிலிருந்து மண்டபத்தை நிரப்பும் ஒரு ராஜாவைப் பற்றி இயேசு சொல்கிறார் — ஆனாலும் கல்யாண வஸ்திரம் இல்லாத ஒரு விருந்தினன் வெளியே தள்ளப்படுகிறான். ஒருங்கிணைப்பு: மாற்கு 12:1–12-உம் லூக்கா 20:1–19-உம் இங்கே அதிகாரக் கேள்வியையும் குத்தகைக்காரர் உவமையையும் தருகின்றன; மத்தேயு அவற்றை 21-ஆம் அதிகாரத்தில் வைத்தார்.
• மத்தேயு 22:15–22 — இராயனுக்கு வரி செலுத்தலாமா என்று கேட்கப்பட்டபோது, இயேசு ஒரு நாணயத்தைக் கொண்டுவரச் சொல்லி, அதிலுள்ள சொரூபம் யாருடையது என்று கேட்டு, பதிலளிக்கிறார்: இராயனுடையதை இராயனுக்கும், தேவனுடையதை தேவனுக்கும் செலுத்துங்கள். ஒருங்கிணைப்பு: மாற்கு 12:13–17; லூக்கா 20:20–26.
• மத்தேயு 22:23–33 — உயிர்த்தெழுதலை மறுத்த சதுசேயர்கள், ஏழு சகோதரர்களை ஒருவர் பின் ஒருவராக மணமுடித்த ஒரு விதவையின் வழக்கை முன்வைக்கிறார்கள். உயிர்த்தெழுதலின் வாழ்க்கை திருமணத்தின் தொடர்ச்சி அல்ல என்றும், தேவன் தம்மை ஆபிரகாமின் தேவன், ஈசாக்கின் தேவன், யாக்கோபின் தேவன் என்று அழைப்பது அவர் ஜீவனுள்ளோரின் தேவன் என்பதைக் குறிக்கிறது என்றும் இயேசு பதிலளிக்கிறார். ஒருங்கிணைப்பு: மாற்கு 12:18–27; லூக்கா 20:27–40.
• மத்தேயு 22:34–46 — பிரதான கற்பனை எது என்று கேட்கப்பட்டபோது, முழு உள்ளத்தோடும் தேவனிடத்தில் அன்புகூருவதையும், தன்னிடத்தில் அன்புகூருவதுபோல் அயலானிடத்தில் அன்புகூருவதையும் இயேசு இணைக்கிறார். பின்பு, சங்கீதம் 110-இல் தாவீதே மேசியாவை ஆண்டவர் என்று அழைக்கும்போது, அவர் எப்படித் தாவீதின் குமாரனாக இருக்க முடியும் என்று கேட்கிறார். ஒருங்கிணைப்பு: மாற்கு 12:28–37 — அங்கே வேதபாரகன் ஒப்புக்கொள்கிறான், நீ தேவனுடைய ராஜ்யத்துக்குத் தூரமானவன் அல்ல என்று அவனுக்குச் சொல்லப்படுகிறது; லூக்கா 20:41–44.
• மாற்கு 12:38–44 — கனத்தை விரும்பி விதவைகளைச் சுரண்டும் வேதபாரகர்களைக் குறித்த ஒரு எச்சரிக்கையை மாற்கு சேர்க்கிறார்; பின்பு ஆலயக் காணிக்கைப் பெட்டியில் இரண்டு சிறு காசுகளைப் போடும் ஒரு ஏழை விதவை — எல்லா ஐசுவரியவான்களையும்விட அதிகம் என்கிறார் இயேசு, ஏனெனில் அவள் தனக்குள்ள எல்லாவற்றையும் கொடுத்தாள். ஒருங்கிணைப்பு: லூக்கா 20:45–47; விதவை லூக்கா 21:1–4-இல்.

முக்கிய வசனம்: மத்தேயு 22:37–39  ·  அதனால் என்ன: நாணயத்தைப் பற்றிய இயேசுவின் பதில் இரண்டு எளிய தெரிவுகளையும் மறுத்தது: அது ரோமின் உரிமைகோரலை இறுதியானதாக ஆசீர்வதிக்கவுமில்லை, கலகத்துக்கு ஒரு சமிக்ஞை கொடுக்கவுமில்லை. இராயனின் சொரூபத்தைத் தாங்கியது இராயனுக்குத் திரும்பலாம்; தேவனுடைய சாயலைத் தாங்கியது — மனிதர்கள் — தேவனுக்குச் சொந்தம். நியாயப்பிரமாணத்தின் மையம் எது என்று கேட்கப்பட்டபோது, பிரிக்க முடியாத இரண்டு அன்புகளை அவர் கொடுத்தார். அயலானைப் புறக்கணித்துக்கொண்டு தேவனை நேசிக்கும் மதம் அவருடைய பதிலைத் தவறவிட்டிருக்கிறது.