ಕಿನ್ನರಿಯೇ, ವೀಣೆಯೇ, ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳಿರಿ

ಬಿರುಗಾಳಿಯ ದೀರ್ಘ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಕಳೆದ ಯಾರಿಗಾದರೂ — ವಿದ್ಯುತ್ ಹೋಗಿದೆ, ನೀರು ಏರುತ್ತಿದೆ, ಗಾಳಿ ಛಾವಣಿಯನ್ನು ಬಡಿಯುತ್ತಿದೆ — ಮೊದಲ ಬೆಳಕಿನ ನಿರಾಳತೆ ಗೊತ್ತು. ನೀವು ನಿದ್ರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಬೆಳಗಾಗುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತೀರಿ ಅಷ್ಟೇ. ಕೀರ್ತನೆ 57 ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಬೆಳಗಿನ ಕವಿತೆ. ದಾವೀದನು ಸೌಲನಿಂದ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಹಾರಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ಸಿಂಹಗಳಂತೆ ಸುತ್ತಲೂ ಅಪಾಯವಿರುವಾಗ, ಒಂದು ಗವಿಯಲ್ಲಿ ಅದರ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಅದನ್ನು ಇಡುತ್ತದೆ. ಅದು ಅಡಗಿಕೊಂಡಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ — ಬಿರುಗಾಳಿ ಕಳೆಯುವವರೆಗೆ ತಾಯಿಯ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಕೆಳಗೆ ಮರಿಯಂತೆ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುತ್ತಾ. ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಿಗಿಂತ ಮುಂಚೆ ಎದ್ದು ತಾನೇ ಅರುಣೋದಯವನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವಷ್ಟು ದೃಢವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಒಬ್ಬ ಸಂಗೀತಗಾರನೊಂದಿಗೆ ಅದು ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಇನ್ನೂ ಮೂರನೇ ಅಂಕದಲ್ಲಿ, ಅಭಿಷಿಕ್ತ ಅರಸನಾದ ದಾವೀದನು ಗವಿಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. 1 ಸಮುವೇಲನು 24ರ ತಕ್ಷಣದ ನಂತರ ಬರುವ ಈ ಕೀರ್ತನೆ ಆ ಸಂಯಮದ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಂತೆ ಓದಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ: ದೇವರು ಪರಲೋಕದಿಂದ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವನು ಎಂದು ಭರವಸೆಯಿಡುವುದರಿಂದ ದಾವೀದನು ಸೌಲನನ್ನು ಹೊಡೆಯುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅದರ ದಿಗಂತ ಒಂದು ಗವಿಗಿಂತ ಬಹಳ ವಿಶಾಲವಾದದ್ದು. ಅದು ಜನಗಳ ಮತ್ತು ಜನಾಂಗಗಳ ನಡುವೆ ಸ್ತುತಿಯೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ — ಬೈಬಲಿನ ಮಹಾಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ದೇವರು ಎಂದಿಗೂ ಕೇವಲ ಒಂದು ಕುಲದ ದೇವತೆಯಲ್ಲ ಎಂಬುದರ ಜ್ಞಾಪನೆ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಅಪಾಯದ ಒಳಗೇ ಭರವಸೆ ಬೆಳೆಯುವುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು: ದೇವರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ಕೆಳಗೆ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುವುದರಿಂದ, ಶತ್ರುವಿನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ವರ್ಣನೆಯ ಮೂಲಕ, ಸ್ಥಿರವಾದ ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಮೀರಿ ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ತಲುಪುವ ಹಾಡಿನವರೆಗೆ.

• 57:1–3 — ದೇವರೇ, ನನ್ನನ್ನು ಕರುಣಿಸು: ಬಿರುಗಾಳಿಗಳು ಕಳೆದುಹೋಗುವವರೆಗೆ ನಿನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುವೆನು. ನನಗಾಗಿ ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ಪರಾತ್ಪರನಾದ ದೇವರಿಗೆ ನಾನು ಮೊರೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ; ಆತನು ಪರಲೋಕದಿಂದ ತನ್ನ ಅಚಲ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೂ ನಂಬಿಗಸ್ತಿಕೆಯನ್ನೂ ಕಳುಹಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವನು.
• 57:4–6 — ಅಪಾಯದ ವರ್ಣನೆ: ಹಲ್ಲುಗಳು ಈಟಿಗಳೂ ಬಾಣಗಳೂ ಆಗಿರುವ, ನಾಲಿಗೆಗಳು ಹರಿತವಾದ ಕತ್ತಿಗಳಾಗಿರುವ ಸಿಂಹಗಳ ನಡುವೆ ಕೀರ್ತನೆಗಾರನು ಮಲಗಿದ್ದಾನೆ. ಪಲ್ಲವಿ ನಡುವೆ ನುಗ್ಗುತ್ತದೆ — ದೇವರೇ, ಆಕಾಶಮಂಡಲಕ್ಕಿಂತ ಉನ್ನತನಾಗಿ ಮೆರೆ. ಅವನ ಶತ್ರುಗಳು ಬಲೆಯೊಡ್ಡಿ ಗುಂಡಿ ತೋಡಿದರು, ಆದರೆ ತಾವೇ ಅದರಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರು.
• 57:7–11 — ದೇವರೇ, ನನ್ನ ಹೃದಯವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ; ನಾನು ಹಾಡುವೆನು. ಕಿನ್ನರಿಯೇ, ವೀಣೆಯೇ, ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳಿರಿ — ನಾನು ಅರುಣೋದಯವನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವೆನು. ಜನಗಳ ನಡುವೆ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವೆನೆಂದು ಅವನು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರ ಪ್ರೀತಿ ಆಕಾಶದವರೆಗೂ ಆತನ ನಂಬಿಗಸ್ತಿಕೆ ಮೇಘಗಳವರೆಗೂ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಪಲ್ಲವಿ ಕೀರ್ತನೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸುತ್ತದೆ.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಕೀರ್ತನೆಗಳು 57:1  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಸ್ತುತಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುವ ಮುಂಚೆ ಅಪಾಯ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಕೀರ್ತನೆ ಕಾಯುವುದಿಲ್ಲ. ಸಿಂಹಗಳು ಇನ್ನೂ ಹೊರಗಿರುವಾಗಲೇ ಅದು ಗವಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತದೆ. ಅದು ವಾಸ್ತವವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವುದಲ್ಲ — ಬೆದರಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ — ಬದಲಾಗಿ ಕೊನೆಯ ಮಾತು ಯಾವುದರದ್ದಾಗಿರಬೇಕು ಎಂಬ ನಿರ್ಧಾರ. ದೀರ್ಘ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿರುವ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಅದು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಎರಡು ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ: ಈಗ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯಲು ಒಂದು ಸ್ಥಳ, ಮತ್ತು ಬೆಳಗಾಗುವುದು ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆ.