తుఫానుతో నిండిన ఒక సుదీర్ఘ రాత్రిని గడిపిన ఎవరికైనా — కరెంటు పోయి, నీళ్లు పెరుగుతూ, గాలి పైకప్పును బాదుతుండగా — తొలి వెలుగు ఇచ్చే ఊరట తెలుసు. మీరు నిద్రపోరు; ఉదయం కోసం ఎదురుచూస్తారు, అంతే. కీర్తన 57 ఒక రాత్రి-ఉదయపు కావ్యం. దాని శీర్షిక దానిని దావీదు సౌలు నుండి పారిపోతున్నప్పుడు ఒక గుహలో ఉంచుతుంది — దూకడానికి సిద్ధంగా ఉన్న సింహాల్లా చుట్టూ ప్రమాదం. అది దాక్కోవడంతో మొదలవుతుంది — తుఫాను దాటిపోయే వరకు తల్లి రెక్కల క్రింద కోడిపిల్లలా ఆశ్రయం పొందుతూ. సూర్యుని కంటే ముందే లేచి తానే స్వయంగా ఉదయాన్ని మేల్కొల్పాలనుకునేంత నిశ్చయతతో నిండిన ఒక సంగీతకారునితో అది ముగుస్తుంది.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: ఇంకా మూడవ అంకంలోనే, అభిషిక్త రాజైన దావీదు గుహలలో నివసిస్తున్నాడు. 1 సమూయేలు 24 తర్వాత వెంటనే వచ్చే ఈ కీర్తన, ఆ సంయమనం వెనుక ఉన్న ప్రార్థనలా చదవబడుతుంది: దేవుడు పరలోకం నుండి పనిచేస్తాడని నమ్ముతున్నాడు కాబట్టి దావీదు సౌలును కొట్టవలసిన అవసరం లేదు. అయితే దాని దిగంతం ఒక్క గుహ కంటే చాలా విశాలమైనది. అది ప్రజల మధ్య, జనాల మధ్య స్తుతితో ముగుస్తుంది — బైబిలు పెద్ద కథలో ఇశ్రాయేలు దేవుడు ఎన్నడూ కేవలం ఒక గోత్ర దేవుడు కాదని గుర్తుచేస్తూ.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: ప్రమాదం లోపలే నమ్మకం పెరగడాన్ని చూపడం: దేవుని రక్షణ క్రింద ఆశ్రయం పొందడం నుండి, శత్రువు గురించిన నిజాయితీగల వర్ణన గుండా, స్థిరమైన హృదయం వరకు, ఇశ్రాయేలును దాటి జనాలన్నిటినీ చేరే పాట వరకు.
- 57:1–3 — దేవా, నన్ను కరుణించు: ఈ ఆపదలు దాటిపోయే వరకు నీ రెక్కల నీడలో ఆశ్రయం పొందుతాను. నా కోసం తన సంకల్పాన్ని నెరవేర్చే సర్వోన్నతుడైన దేవునికి నేను మొరపెడతాను; ఆయన పరలోకం నుండి తన కృపను, సత్యాన్ని పంపి నన్ను రక్షిస్తాడు.
- 57:4–6 — ప్రమాదం వర్ణించబడుతుంది: ఈటెలు, బాణాల వంటి పళ్లు, పదునైన ఖడ్గాల వంటి నాలుకలు గల సింహాల మధ్య కీర్తనకారుడు పడుకుని ఉన్నాడు. పల్లవి మధ్యలో వస్తుంది — దేవా, ఆకాశాల కంటే పైగా హెచ్చించబడు. అతని శత్రువులు వల పన్ని గుంట తవ్వారు, కానీ తామే దానిలో పడ్డారు.
- 57:7–11 — దేవా, నా హృదయం స్థిరంగా ఉంది; నేను పాడతాను. స్వరమండలమా, సితారా, మేలుకొనండి — నేను ఉదయాన్ని మేల్కొల్పుతాను. ప్రజల మధ్య దేవుణ్ణి స్తుతిస్తానని అతడు మ్రొక్కుకుంటాడు, ఎందుకంటే దేవుని కృప ఆకాశాల వరకు, ఆయన సత్యం మేఘాల వరకు అందుతుంది. పల్లవి కీర్తనను ముగిస్తుంది.
ముఖ్య వచనం: కీర్తనలు 57:1 · కాబట్టి ఏమిటి: స్తుతించడం మొదలుపెట్టడానికి ఈ కీర్తన ప్రమాదం ముగిసే వరకు ఎదురుచూడదు. సింహాలు ఇంకా బయటే ఉండగా అది గుహలో పాడుతుంది. అది వాస్తవాన్ని నిరాకరించడం కాదు — ముప్పు స్పష్టంగా వర్ణించబడింది — చివరి మాట దేనిదో తేల్చే ఒక నిర్ణయం. సుదీర్ఘ రాత్రిలో ఉన్న ఎవరికైనా అది పట్టుకోవడానికి రెండు విషయాలు ఇస్తుంది: ఇప్పుడు ఆశ్రయం పొందడానికి ఒక చోటు, ఉదయం వస్తుందన్న నిరీక్షణ.