ஒரு பள்ளியை அதன் மாணவர்கள் பேருந்தில் நடந்துகொள்ளும் விதத்தாலும், ஒரு குடும்பத்தை அதன் பிள்ளைகள் அக்கம்பக்கத்தாரிடம் பேசும் விதத்தாலும் மக்கள் மதிப்பிடுகிறார்கள். ஒரு சமூகத்தின் நம்பிக்கைகள் முதலில் அதன் கோட்பாட்டால் மதிப்பிடப்படுவது அரிது; பொதுவில் அதன் நடத்தையாலேயே மதிப்பிடப்படுகின்றன. தீத்து 2 அதை மனதில் வைத்து எழுதப்பட்டுள்ளது. நல்ல நடத்தைக்குத் தரப்படும் காரணம் மீண்டும் மீண்டும் புறம்பானவர்கள் என்ன சொல்வார்கள் என்பதே — தேவவசனம் தூஷிக்கப்படாதபடி, எதிரிகளுக்குச் சொல்ல எந்தக் கெட்ட காரியமும் இல்லாதபடி. பின்பு, நடைமுறை அறிவுரைகளின் நடுவே, கிருபையைப் பற்றி இந்த நிருபத்திலுள்ள மிகச் செழுமையான பகுதிகளில் ஒன்று வருகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி: தன் சமூகத்தில் நம்பத்தகுந்த விதத்தில் வாழ முயலும் ஒரு இளம் சபை. கொலோசெயர், எபேசியரின் வீட்டு ஒழுங்குக் குறியீடுகளைப் போல, இந்த அதிகாரம் அடிமைகள் உட்பட வீட்டிலுள்ள ஒவ்வொரு குழுவிடமும் பேசுகிறது. அதன் ஆழமான அடி இறுதியில் வருகிறது — தேவனுடைய கிருபை கிறிஸ்துவில் பிரசன்னமாகியிருக்கிறது; அந்தக் கிருபையே ஒரு புதிய வாழ்க்கை முறையின் ஆசிரியராகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: சபையின் ஒவ்வொரு குழுவுக்கும் நடைமுறைப் போதனையைத் தீத்துவுக்குக் கொடுப்பது; அந்தப் போதனையைச் சமூக அழுத்தத்தில் மட்டுமல்ல, இரட்சிக்கிற, பயிற்றுவிக்கிற, கிறிஸ்துவின் பிரசன்னமாகுதலின் நம்பிக்கையைத் தருகிற தேவனுடைய கிருபையில் வேரூன்றச் செய்வது.
- 2:1–8 — ஆரோக்கியமான உபதேசத்துக்கு ஏற்றவைகளைத் தீத்து போதிக்க வேண்டும். முதிர்வயதுள்ள ஆண்கள் தெளிந்த புத்தியுள்ளவர்களாக, கண்ணியமுள்ளவர்களாக, விசுவாசத்தில் உறுதியானவர்களாக இருக்க வேண்டும்; முதிர்வயதுள்ள பெண்கள் பயபக்தியுள்ளவர்களாக, அவதூறு பேசாதவர்களாக, மதுபானத்துக்கு அடிமையாகாதவர்களாக, நலமானதைப் போதிக்கிறவர்களாக இருக்க வேண்டும். தேவவசனம் இழிவுபடுத்தப்படாதபடி, இளம் பெண்கள் தங்கள் கணவர்களிடமும் பிள்ளைகளிடமும் அன்புகூரவும், தங்கள் கணவர்களுக்குக் கீழ்ப்படியவும் அவர்கள் பயிற்றுவிக்க வேண்டும். இளைய ஆண்கள் தன்னடக்கமுள்ளவர்களாக இருக்க வேண்டும்; தீத்து தாமே ஒரு மாதிரியாக இருக்க வேண்டும்.
- 2:9–10 — அடிமைகள் எல்லாவற்றிலும் தங்கள் எஜமான்களுக்குக் கீழ்ப்படிந்து, எதிர்த்துப் பேசாமலும் திருடாமலும், முழு உண்மைத்தன்மையைக் காட்ட வேண்டும் — அப்படி அவர்கள் தேவனைப் பற்றிய போதனையை அலங்கரிப்பார்கள். 1 தீமோத்தேயு 6இல் போலவே, இந்த அறிவுரை ரோம அடிமை முறையை இயல்பாக எடுத்துக்கொள்கிறது; அதை நேரடியாகச் சவால் செய்யவில்லை.
- 2:11–15 — எல்லா மனிதருக்கும் இரட்சிப்பைக் கொண்டுவரும் தேவனுடைய கிருபை பிரசன்னமாகியிருக்கிறது; அது நம்மை அவபக்தியை வெறுத்து, இப்போதே தன்னடக்கமும் நீதியுமுள்ள வாழ்க்கை வாழப் பயிற்றுவிக்கிறது — 'மகா தேவனும் நம்முடைய இரட்சகருமாகிய இயேசுகிறிஸ்துவின்' மகிமையின் பிரசன்னமாகுதலுக்குக் காத்திருக்கும்போதே; அவர் ஒரு சொந்த ஜனத்தை மீட்டுச் சுத்திகரிக்கத் தம்மைத்தாமே ஒப்புக்கொடுத்தார். தீத்து இவைகளை முழு அதிகாரத்தோடு போதிக்க வேண்டும்.
முக்கிய வசனம்: தீத்து 2:11–12 · அதனால் என்ன: மனைவிகளுக்கும் அடிமைகளுக்குமான அதிகாரத்தின் அறிவுரைகள், முதல் நூற்றாண்டு வீட்டாருக்காக எழுதப்பட்டவை என்று வெளிப்படையாக வாசிக்கப்பட வேண்டும்; இன்று அவை எப்படிப் பொருந்துகின்றன என்று சபைகள் இன்னும் விவாதிக்கின்றன. ஆனால் அதன் மையம் சமூக இணக்கம் அல்ல; கிருபையே. தேவனுடைய தயவு ஒரு மன்னிப்பாக மட்டுமல்ல, ஒரு பயிற்சியாளராக விவரிக்கப்படுகிறது — மேலானதொன்றுக்காகக் காத்திருக்கும்போதே, இப்போது வேறுவிதமாக வாழ அது மக்களுக்குக் கற்றுக்கொடுக்கிறது.