மருத்துவர் தெளிவாகச் சொல்லிவிட்டார்: இனி இனிப்பு வேண்டாம். அந்த மனிதர் முழுமையாக ஒப்புக்கொள்கிறார்; அறிக்கைகளைப் பார்த்திருக்கிறார், மருத்துவர் சொல்வது சரி என்று அவருக்குத் தெரியும். பிறகு தீபாவளி வருகிறது, ஒவ்வொரு உறவினரிடமிருந்தும் இனிப்புப் பெட்டிகள் வந்து சேர்கின்றன; இனிப்பு தடைசெய்யப்பட்டது என்ற அறிவே, மேசைமேலுள்ள பெட்டியைத் தொடாமல் விடுவதை எப்படியோ எளிதாக்காமல் கடினமாக்குகிறது. நம்மில் பெரும்பாலோருக்கு ஏதாவது ஒரு வடிவில் அந்த அனுபவம் தெரியும்: விதி நல்லது, நாம் அதனுடன் உடன்படுகிறோம், ஆனாலும் அதைக் கைக்கொள்ளும் பலத்தை அது நமக்குத் தருவதில்லை. ரோமர் 7 அந்த இடைவெளியைப் பற்றிப் பவுல் தன்மையில் எழுதிய சித்திரம்; அந்தச் சித்திரத்தில் யாருடைய முகம் இருக்கிறது என்று அன்றுமுதல் கிறிஸ்தவர்கள் வாதிட்டு வருகிறார்கள்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி, இன்னும் மூன்றாம் பகுதியைத் திரும்பிப் பார்த்தபடி. சீனாயில் கொடுக்கப்பட்ட இஸ்ரவேலின் நியாயப்பிரமாணம் தேவனுடைய ஈவு. விசுவாசிகள் 'நியாயப்பிரமாணத்துக்குக் கீழ்ப்பட்டிராமல் கிருபைக்குக் கீழ்ப்பட்டிருக்கிறார்கள்' (ரோமர் 6:14) என்று பவுல் சொல்லியிருக்கிறார்; அது நியாயப்பிரமாணத்தின்மேலேயே ஒரு தாக்குதல்போல ஒலிக்கலாம். இங்கே அவர் நியாயப்பிரமாணத்தின் நன்மையைத் தற்காத்து, அதன் எல்லையையும் காட்டுகிறார்: அது பாவத்தைப் பெயரிட முடியும், ஆனால் தோற்கடிக்க முடியாது. நியாயப்பிரமாணத்தால் செய்ய முடியாததை ஆவியானவர் செய்யும் ரோமர் 8க்கு இந்த அதிகாரம் ஆயத்தப்படுத்துகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: நியாயப்பிரமாணத்திலிருந்து விசுவாசிக்குக் கிடைக்கும் விடுதலையை விளக்குவது; நியாயப்பிரமாணத்தைப் பரிசுத்தமானதாகத் தற்காத்து, உண்மையான பிரச்சினையைப் பாவத்திலும் மனித பலவீனத்திலும் அடையாளம் காண்பது — இவ்வாறு ரோமர் 8இன் பதிலுக்குக் களம் அமைப்பது.
- 7:1–6 — ஒருவன் உயிரோடிருக்கும் காலம் வரைக்கும் மட்டுமே நியாயப்பிரமாணம் அவனை ஆளுகிறது. புருஷனையுடைய ஸ்திரீ அவன் உயிரோடிருக்கும்வரை அவனுக்குக் கட்டுப்பட்டிருக்கிறாள்; அவன் மரித்தால் விடுதலையாகிறாள். அப்படியே விசுவாசிகள் கிறிஸ்துவின் சரீரத்தினாலே நியாயப்பிரமாணத்துக்கு மரித்து, இப்போது மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பப்பட்டவருக்கு உரியவர்களாகி, ஆவியின் புதிய வழியில் ஊழியம் செய்கிறார்கள்.
- 7:7–13 — அப்படியானால் நியாயப்பிரமாணம் பாவமோ? இல்லவே இல்லை. நியாயப்பிரமாணம் இல்லாதிருந்தால் இச்சையை நான் அறியாதிருப்பேன்; ஆனால் பாவம் கற்பனையைப் பற்றிக்கொண்டு, எல்லாவித இச்சையையும் எனக்குள் உண்டாக்கிற்று; ஜீவனுக்கென்று கொடுக்கப்பட்ட கற்பனை மரணத்தைக் கொண்டுவந்தது. நியாயப்பிரமாணம் பரிசுத்தமுள்ளது, கற்பனையும் பரிசுத்தமும் நீதியும் நன்மையுமானது.
- 7:14–20 — நியாயப்பிரமாணம் ஆவிக்குரியது, நானோ பாவத்துக்குக் கீழாக விற்கப்பட்ட மாம்சத்துக்குரியவன். நான் விரும்புகிறதைச் செய்யாமல், நான் வெறுக்கிறதையே செய்கிறேன். நான் விரும்பாததைச் செய்தால், அதைச் செய்கிறது இனி நான் அல்ல, எனக்குள் வாசமாயிருக்கிற பாவமே.
- 7:21–25 — உள்ளான மனுஷனுக்கேற்றபடி தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தில் பிரியமாயிருக்கிறேன்; ஆனால் என் மனதின் பிரமாணத்துக்கு விரோதமாகப் போராடுகிற வேறொரு பிரமாணத்தை என் அவயவங்களில் காண்கிறேன். 'நிர்ப்பந்தமான மனுஷன் நான்! யார் என்னை விடுவிப்பார்?' பின்பு நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து மூலமாய்த் தேவனுக்கு ஸ்தோத்திரம் செலுத்தும் கதறல் வருகிறது.
- முதிர்ச்சியடைந்த விசுவாசியாகப் பவுல்: ஆவிக்கும் மாம்சத்துக்கும் இடையே ஒவ்வொரு கிறிஸ்தவனுக்கும் உள்ள தொடர்ந்த போராட்டம் — நிகழ்காலத்தையும் 'தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தில் பிரியமாயிருக்கிறேன்' என்பதையும் வலியுறுத்திய பிற்கால அகஸ்டீன், லூத்தர், கால்வின் ஆகியோரின் கருத்து.
- கிறிஸ்துவின் மேல் விசுவாசம் வைப்பதற்கு முன்பிருந்த பவுல் (அல்லது எந்த யூதனும்), பின்னோக்கிப் பார்க்கப்படுவது: ஆவியானவர் இல்லாமல் நியாயப்பிரமாணத்தின் கீழுள்ள வாழ்க்கை — பல ஆரம்பகாலக் கிரேக்கச் சபை எழுத்தாளர்களும் பல நவீன அறிஞர்களும் 'பாவத்துக்குக் கீழாக விற்கப்பட்ட' என்பதை மீட்கப்படாதவரின் விவரிப்பாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்கள்.
- ஒரு பிரதிநிதித்துவ அல்லது சொல்லாட்சி 'நான்': ஆதாமாக, சீனாயில் நியாயப்பிரமாணத்தைச் சந்திக்கும் இஸ்ரவேலாக, அல்லது பாத்திரமாகப் பேசும் பழங்கால நடையில் பேசுவது — கேஸ்மான் (Käsemann), மூ (Moo), ஸ்டவர்ஸ் (Stowers) மற்றும் பிறருடன் தொடர்புடைய கருத்துகள்.
முக்கிய வசனம்: ரோமர் 7:24–25 · அதனால் என்ன: போதுமான தெளிவுடன் கற்பிக்கப்படும் சரியான விதிகள் மக்களை நல்லவர்களாக்கும் என்று ஒவ்வொரு பண்பாட்டிலும் மதம் நம்ப முனைகிறது. அது தானாக வேலை செய்வதில்லை என்ற வெளிப்படையான ஒப்புதல் ரோமர் 7. 'நான்' யாராக இருந்தாலும், நேர்மையான பல வாசகர்கள் இங்கே தங்களை அடையாளம் காண்கிறார்கள்; இந்த அதிகாரம் விதியையும் அதில் தவறுபவரையும் இகழ மறுக்கிறது. மாறாக, மீட்பைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.