ஆண்டுக்கணக்கில் இழுத்தடிக்கும் வழக்குகளுக்கு இந்திய நீதிமன்றங்கள் பெயர்பெற்றவை. ஒரு மனிதன் தன் வாழ்க்கையின் பாதியைத் தன்மேல் தொங்கும் ஒரு குற்றச்சாட்டுடன் கழிக்கலாம்; ஒவ்வொரு விசாரணையும் ஒத்திவைக்கப்படுகிறது; ஒவ்வொரு குடும்ப விசேஷத்தின்மேலும் தீர்ப்பு என்னவாக இருக்கும் என்ற கேள்வி நிழலாடுகிறது. பின்பு நீதிபதி பேசும் நாளைக் கற்பனை செய்து பாருங்கள்; வார்த்தை இதுதான்: வழக்கு இல்லை. விடுதலை. நன்னடத்தைக் கண்காணிப்பில் அல்ல, தற்காலிகமாக அல்ல, முடிந்துவிட்டது. ரோமர் 8 அந்த வார்த்தையுடன் தொடங்குகிறது. 'யார் என்னை விடுவிப்பார்?' என்ற ரோமர் 7இன் கதறலுக்குப் பின்பு, கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள்ளானவர்களுக்கு இப்பொழுது ஆக்கினைத்தீர்ப்பில்லை என்று பவுல் சொல்கிறார். பின்பு மேலும் மேலும் உயர்ந்து தொடர்கிறார்; கடைசியில் அதிகாரம் முழு இலக்கியத்திலுமுள்ள நம்பிக்கையுறுதியின் மாபெரும் வெளிப்பாடுகளில் ஒன்றில் முடிகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஆறாம் பகுதிக்குத் திறக்கும் ஐந்தாம் பகுதி. பெந்தெகொஸ்தேயில் கொடுக்கப்பட்ட ஆவியானவர் இங்கே விசுவாசிகளுக்குள் ஏற்கனவே செயல்படும் புதிய படைப்பின் வல்லமை. ஆனால் இரட்சிப்பைத் தனிப்பட்டதாக வைத்துக்கொள்ளப் பவுல் மறுக்கிறார்: வீழ்ச்சி முதல் மாயைக்குக் கீழ்ப்படுத்தப்பட்ட முழுப் படைப்பு உலகமும், தேவனுடைய பிள்ளைகள் வெளிப்படும் நாளுக்காகக் காத்திருக்கிறது. ஆதியாகமம் 1இல் நல்ல படைப்புடன் தொடங்கிய கதை, கைவிடப்பட்ட படைப்பை அல்ல, விடுதலையாக்கப்பட்ட படைப்பை நோக்கிச் செல்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ரோமர் 7க்குப் பதில் தருவது — ஆவியானவருக்குள் வாழ்க்கை — விசுவாசியின் தற்போதைய பாடுகளை முழுப் படைப்பையும் புதுப்பிக்கும் தேவனுடைய திட்டத்துக்குள் வைப்பது; எதுவும் அவர்களைத் தேவனுடைய அன்பிலிருந்து பிரிக்க முடியாது என்ற உறுதியுடன் முடிப்பது.
- 8:1–11 — கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள்ளானவர்களுக்கு இப்பொழுது ஆக்கினைத்தீர்ப்பில்லை. மாம்சத்தினாலே பலவீனமாயிருந்த நியாயப்பிரமாணத்தால் செய்யக்கூடாததைத் தேவன் தம்முடைய குமாரனை அனுப்பிச் செய்தார். ஆவியின்படி வாழ்கிறவர்கள் ஆவியானவர் விரும்புகிறவைகளைச் சிந்திக்கிறார்கள்; இயேசுவை எழுப்பின ஆவியானவர் சாவுக்கேதுவான அவர்களுடைய சரீரங்களையும் உயிர்ப்பிப்பார்.
- 8:12–17 — தேவனுடைய ஆவியினாலே நடத்தப்படுகிறவர்கள் தேவனுடைய பிள்ளைகள். மறுபடியும் பயத்துக்குள் நடத்தும் அடிமைத்தனத்தின் ஆவியை அவர்கள் பெறவில்லை; 'அப்பா, பிதாவே' என்று கூப்பிடப்பண்ணுகிற புத்திரசுவிகாரத்தின் ஆவியைப் பெற்றார்கள். பிள்ளைகளானால் கிறிஸ்துவுடன் உடன் சுதந்தரர் — அவரோடேகூட மகிமைப்படும்படி அவரோடேகூடப் பாடுபட்டால்.
- 8:18–27 — வரப்போகும் மகிமைக்கு முன்பாகத் தற்போதைய பாடுகள் ஒன்றுமில்லை. மாயைக்குக் கீழ்ப்படுத்தப்பட்ட படைப்புதானே, அழிவுக்குரிய அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலையாக்கப்படும் நம்பிக்கையோடு, ஆவலுடன் காத்திருக்கிறது; அது பிரசவவேதனைப்படுவதுபோலத் தவிக்கிறது. விசுவாசிகளும் தங்கள் சரீர மீட்புக்காகக் காத்திருந்து தவிக்கிறார்கள்; ஆவியானவரும் பலவீனத்தில் உதவி செய்து, வாக்குக்கடங்காத பெருமூச்சுகளோடே வேண்டுதல் செய்கிறார்.
- 8:28–30 — தேவனிடத்தில் அன்புகூருகிறவர்களுக்கு, அவருடைய தீர்மானத்தின்படி அழைக்கப்பட்டவர்களுக்கு, சகலமும் நன்மைக்கேதுவாக நடக்கும்படி தேவன் செய்கிறார். அவர் முன்னறிந்தவர்களைத் தம்முடைய குமாரனின் சாயலுக்கு ஒப்பாயிருக்க முன்குறித்தார்; அழைத்தவர்களை நீதிமான்களாக்கினார்; நீதிமான்களாக்கினவர்களை மகிமைப்படுத்தினார்.
- 8:31–39 — தேவன் நம் பட்சத்திலிருந்தால் நமக்கு விரோதமாயிருப்பவன் யார்? தம்முடைய சொந்தக் குமாரனென்றும் பாராமல் ஒப்புக்கொடுத்தார். கிறிஸ்து நமக்காக வேண்டுதல் செய்யும்போது ஆக்கினைக்குள்ளாகத் தீர்க்கிறவன் யார்? உபத்திரவமோ, துன்பமோ, பஞ்சமோ, பட்டயமோ, மரணமோ, ஜீவனோ, எந்த வல்லமையோ, கிறிஸ்து இயேசுவிலுள்ள தேவனுடைய அன்பை விட்டு நம்மைப் பிரிக்கமாட்டாது.
முக்கிய வசனம்: ரோமர் 8:1 · அதனால் என்ன: ரோமர் 8 எளிதான வாழ்க்கையை வாக்களிக்கவில்லை: பஞ்சம், ஆபத்து, பட்டயம் ஆகியவற்றைப் பட்டியலிடுகிறது; அடிக்கப்படும் ஆடுகளாக எண்ணப்படுவதைப் பற்றிய ஒரு சங்கீதத்தைப் பவுல் மேற்கோள் காட்டுகிறார். அதன் ஆறுதல் அதைவிட உறுதியானது. வார்த்தைகளின்றி ஜெபிக்கும் வாசகர்களுக்கு — துக்கத்தில், ஒரு மருத்துவமனை நடைபாதையில், களைப்பில் — நம்முடைய பெருமூச்சுகளில் ஆவியானவர் ஜெபிக்கிறார் என்ற பவுலின் கூற்று நிதானமாகத் தியானிக்கத் தகுந்தது.