ஒவ்வொரு தெருவிலும் ஒரு திண்ணை உண்டு; மாலைப் பேச்சு அங்கே மற்றக் குடும்பங்களை நோக்கித் திரும்புகிறது — யாருடைய மகன் குடிக்கிறான், யாருடைய மகள் தாமதமாக வீடு வந்தாள், யாருடைய தொழில் நொடிந்துபோகிறது. மற்றவர்களுடைய பாவங்களைப் பற்றிப் பேசுவது விசித்திரமாக வசதியாக இருக்கிறது. ரோமர் 2 சரியாக அந்த வசதிக்கு ஒரு பொறி வைக்கிறது. 1ஆம் அதிகாரத்தின் வாசகர் விக்கிரகாராதனைக்காரரையும் ஒழுக்கங்கெட்டவர்களையும் பற்றிய ஒவ்வொரு வரியுடனும் உடன்பட்டுக்கொண்டிருந்தார். இப்போது பவுல் திரும்பி அந்த வாசகரிடம் நேரடியாகப் பேசுகிறார்: நியாயந்தீர்க்கிற நீயும் அவைகளையே செய்கிறாய். பின்பு இன்னும் ஒருபடி மேலே போய், தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தைப் பெற்றிருப்பதில் பெருமைகொள்ளும் ஒரு யூதக் கேட்பவரிடம் பேசுகிறார்: நியாயப்பிரமாணத்தைப் பெற்றிருப்பதும் அதைக் கைக்கொள்வதும் ஒன்றல்ல. இந்த விசாரணையைப் பார்வையாளர் மாடத்திலிருந்து பார்க்க யாருக்கும் அனுமதியில்லை.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — யூதருக்கும் புறஜாதியாருக்கும் ஒரே விதமான சுவிசேஷம். ரோமர் 1–3இல் பவுலின் வாதம் படிப்படியாக ஒரே முடிவை நோக்கி நகர்கிறது: பின்னணி எதுவாயினும், ஒவ்வொரு நபருக்கும் தேவனுடைய இரக்கம் தேவை. 1ஆம் அதிகாரம் பரந்த உலகத்தை விவரித்தது; 2ஆம் அதிகாரம் அறநெறி விமர்சகரிடமும், பின்பு இஸ்ரவேலின் உடன்படிக்கைச் சிலாக்கியங்களில் பாதுகாப்பாக உணருபவரிடமும் பேசுகிறது. பவுல் கனம்பண்ணும் இஸ்ரவேலின் நியாயப்பிரமாணத்தைச் சிறுமைப்படுத்துவது நோக்கம் அல்ல; எந்தக் குழுவுக்கும் விலக்கு இல்லை என்று காட்டுவதே.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஒவ்வொரு ஒளிவிடத்தையும் அகற்றுவது: மக்கள் உண்மையில் செய்வதைக் கொண்டு தேவன் பட்சபாதமின்றி நியாயந்தீர்க்கிறார்; அறநெறியாளரும் சலுகை பெற்றவரும் வேறு எவரையும்விடப் பாதுகாப்பானவர்கள் அல்ல; தேவனுக்கு உண்மையாக உரியவராக இருப்பது இருதயத்தின் விஷயம்.
- 2:1–5 — மற்றவர்களை நியாயந்தீர்க்கிற நீ உன்னையே ஆக்கினைக்குள்ளாக்குகிறாய், ஏனெனில் நீயும் அவைகளையே செய்கிறாய். உன்னை மனந்திரும்புதலுக்கு நடத்தும் நோக்கம் கொண்ட தேவனுடைய தயவையும் பொறுமையையும் அசட்டை பண்ணாதே; கடினமான இருதயம் நியாயத்தீர்ப்பின் நாளுக்காகக் கோபாக்கினையை மட்டுமே சேர்த்துவைக்கிறது.
- 2:6–11 — தேவன் அவனவன் கிரியைகளுக்குத்தக்கதாக ஒவ்வொருவருக்கும் பலனளிப்பார்: நன்மை செய்வதில் பொறுமையாய்த் தரித்திருந்து மகிமையையும் அழியாமையையும் தேடுகிறவர்களுக்கு நித்திய ஜீவன்; சத்தியத்தைப் புறக்கணிப்பவர்களுக்குக் கோபாக்கினை — முந்தி யூதனுக்கும் பின்பு கிரேக்கனுக்கும், ஏனெனில் தேவனிடத்தில் பட்சபாதமில்லை.
- 2:12–16 — நியாயப்பிரமாணம் இல்லாதவர்களும் அதன் கீழிருப்பவர்களும் இருவருமே நியாயந்தீர்க்கப்படுவார்கள். நியாயப்பிரமாணத்தைக் கேட்கிறவர்கள் அல்ல, அதின்படி செய்கிறவர்களே நீதிமான்களாக்கப்படுவார்கள். நியாயப்பிரமாணம் இல்லாத புறஜாதியார் சுபாவமாய் அது கோருகிறவைகளைச் செய்யும்போது, அதன் கிரியை தங்கள் இருதயங்களில் எழுதியிருக்கிறதைக் காட்டுகிறார்கள்; அவர்களுடைய மனச்சாட்சியும் கூடச் சாட்சியிடுகிறது.
- 2:17–24 — தன்னை யூதன் என்று அழைத்து, நியாயப்பிரமாணத்தின்மேல் சார்ந்து, மற்றவர்களுக்குப் போதிக்கும் ஒருவரிடம் பவுல் பேசுகிறார். மற்றவர்களுக்குப் போதிக்கிற நீ உனக்குப் போதியாமலிருக்கிறாயோ? திருடக்கூடாது என்று பிரசங்கிக்கிற நீ திருடுகிறாயோ? வேதவாக்கியம் சொல்லுகிறபடி, இப்படிப்பட்ட தோல்வியினால் தேவனுடைய நாமம் புறஜாதிகளுக்குள்ளே தூஷிக்கப்படுகிறது.
- 2:25–29 — நியாயப்பிரமாணத்தைக் கைக்கொண்டால் விருத்தசேதனத்துக்குப் பிரயோஜனமுண்டு; ஆனால் அது கீழ்ப்படிதலுக்குப் பதிலாக இருக்க முடியாது. உள்ளத்திலே யூதனானவனே யூதன்; உண்மையான விருத்தசேதனம் எழுத்தின்படியல்ல, ஆவியின்படி இருதயத்தில் உண்டாவது — மனிதரால் அல்ல, தேவனால் புகழ்ச்சியை நாடுவது.
முக்கிய வசனம்: ரோமர் 2:11 · அதனால் என்ன: இந்த அதிகாரம் பக்தியுள்ளவர்களுக்குச் சங்கடமானது; அதுவே அதன் நோக்கம். சரியான சமூகத்தைச் சேர்ந்தவராக இருந்து, சரியான வேதபகுதிகளை அறிந்திருந்தும், அலட்சியமாக வாழ்வது எளிது. பவுல் பேசிய எவர்மேலும் விழுந்த அதே கடுமையுடன் அவருடைய வார்த்தைகள் இன்றைய சபை மக்கள்மேலும் விழுகின்றன. தேவனுடைய பொறுமை அங்கீகாரம் அல்ல என்கிறார் அவர் — அது மாறுவதற்கான அழைப்பு.