ప్రతి వీధికీ ఒక వరండా ఉంటుంది, అక్కడ సాయంత్రపు మాటలు ఇతర కుటుంబాల వైపు మళ్లుతాయి — ఎవరి కొడుకు తాగుతున్నాడు, ఎవరి కూతురు ఆలస్యంగా ఇంటికి వచ్చింది, ఎవరి వ్యాపారం దెబ్బతింటోంది. ఇతరుల పాపాల గురించి మాట్లాడుకోవడం వింతగా హాయిగా ఉంటుంది. రోమీయులకు రాసిన పత్రిక 2 సరిగ్గా ఆ హాయికి ఒక ఉచ్చు వేస్తుంది. 1వ అధ్యాయాన్ని చదివిన పాఠకుడు విగ్రహారాధకుల గురించీ అనైతికుల గురించీ ఉన్న ప్రతి వాక్యంతో ఏకీభవిస్తూ వచ్చాడు. ఇప్పుడు పౌలు తిరిగి ఆ పాఠకుడితోనే నేరుగా మాట్లాడతాడు: తీర్పు తీర్చే నీవు, నీవూ అవే పనులు చేస్తున్నావు. ఆ తర్వాత ఇంకా ముందుకు వెళ్లి, దేవుని ధర్మశాస్త్రం తనకు ఉన్నందుకు గర్వపడే యూదు శ్రోతతో మాట్లాడతాడు: ధర్మశాస్త్రం కలిగి ఉండడం దానిని పాటించడంతో సమానం కాదు. ఈ విచారణను ప్రేక్షకుల గ్యాలరీ నుండి చూసే అవకాశం ఎవరికీ లేదు.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: ఐదవ అంకం — యూదులకూ అన్యజనులకూ సమానంగా సువార్త. రోమీయులకు రాసిన పత్రిక 1–3లో పౌలు వాదన అంచెలంచెలుగా ఒకే ముగింపుకు సాగుతుంది: నేపథ్యం ఏదైనా, ప్రతి వ్యక్తికీ దేవుని కనికరం అవసరం. 1వ అధ్యాయం విశాల ప్రపంచాన్ని వర్ణించింది; 2వ అధ్యాయం నైతిక విమర్శకుడినీ, ఆ తర్వాత ఇశ్రాయేలు నిబంధన ప్రత్యేక హక్కుల్లో భద్రంగా ఉన్నాననుకునే వ్యక్తినీ సంబోధిస్తుంది. పౌలు గౌరవించే ఇశ్రాయేలు ధర్మశాస్త్రాన్ని చిన్నచూపు చూడడం ఉద్దేశం కాదు; ఏ గుంపుకూ మినహాయింపు లేదని చూపడమే.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: దాక్కునే ప్రతి చోటునూ తీసివేయడానికి: మనుషులు నిజంగా చేసేదాన్ని బట్టి దేవుడు నిష్పక్షపాతంగా తీర్పు తీరుస్తాడు; నీతిబోధకులూ ప్రత్యేక హక్కులు గలవారూ మరెవరికంటే సురక్షితంగా లేరు; దేవునికి నిజంగా చెందడం హృదయానికి సంబంధించిన విషయం.
- 2:1–5 — ఇతరులకు తీర్పు తీర్చే మీరు మిమ్మల్ని మీరే ఖండించుకుంటున్నారు, ఎందుకంటే మీరూ అవే పనులు చేస్తున్నారు. మిమ్మల్ని మారుమనస్సుకు నడిపించడానికి ఉద్దేశించిన దేవుని దయనూ ఓర్పునూ తృణీకరించవద్దు; కఠిన హృదయం తీర్పు దినం కోసం ఉగ్రతను మాత్రమే కూడబెడుతుంది.
- 2:6–11 — దేవుడు ప్రతి వ్యక్తికీ వారి క్రియల ప్రకారం ప్రతిఫలమిస్తాడు: మంచి చేయడంలో పట్టుదలతో కొనసాగుతూ మహిమనూ అక్షయతనూ వెదికేవారికి నిత్యజీవం; సత్యాన్ని తిరస్కరించేవారికి ఉగ్రత — మొదట యూదునికీ, గ్రీసుదేశస్థునికీ కూడా; ఎందుకంటే దేవుడు పక్షపాతం చూపడు.
- 2:12–16 — ధర్మశాస్త్రం లేనివారికీ దాని కింద ఉన్నవారికీ ఇద్దరికీ తీర్పు ఉంటుంది. ధర్మశాస్త్రాన్ని వినేవారు కాదు, దానిని పాటించేవారే నీతిమంతులుగా తీర్చబడతారు. ధర్మశాస్త్రం లేని అన్యజనులు అది కోరేదాన్ని స్వభావసిద్ధంగా చేసినప్పుడు, దాని క్రియ తమ హృదయాల మీద రాయబడి ఉందని వారు చూపుతారు; వారి మనస్సాక్షి సాక్ష్యమిస్తుంది.
- 2:17–24 — తనను తాను యూదుడిగా పిలుచుకుంటూ, ధర్మశాస్త్రం మీద ఆధారపడుతూ, ఇతరులకు బోధించే వ్యక్తిని పౌలు సంబోధిస్తాడు. ఇతరులకు బోధించే నీవు నీకు నీవే బోధించుకోవా? దొంగతనం చేయవద్దని ప్రకటిస్తూ, దొంగతనం చేస్తావా? లేఖనాలు చెబుతున్నట్లు, అలాంటి వైఫల్యం ద్వారా అన్యజనుల మధ్య దేవుని నామం దూషించబడుతోంది.
- 2:25–29 — ధర్మశాస్త్రం పాటిస్తే సున్నతికి విలువ ఉంది, కానీ అది విధేయతకు ప్రత్యామ్నాయం కాదు. అంతరంగంలో యూదుడైనవాడే నిజమైన యూదుడు; నిజమైన సున్నతి హృదయానికి సంబంధించినది, అక్షరం వల్ల కాక ఆత్మ వల్ల కలిగేది — మనుషుల నుండి కాక దేవుని నుండి మెప్పును వెదికేది.
ముఖ్య వచనం: రోమీయులకు రాసిన పత్రిక 2:11 · కాబట్టి ఏమిటి: ఈ అధ్యాయం మతపరులకు ఇబ్బందికరమైనది, అదే దాని ఉద్దేశం. సరైన సమాజానికి చెందడం, సరైన గ్రంథాలు తెలుసుకోవడం, అయినా నిర్లక్ష్యంగా జీవించడం సులభం. పౌలు తాను సంబోధించిన ఎవరి మీద ఎంత బలంగా తగిలాయో, అతని మాటలు నేటి సంఘస్థుల మీద కూడా అంతే బలంగా తగులుతాయి. దేవుని ఓర్పు ఆమోదం కాదని అతను అంటాడు — అది మారమని ఒక ఆహ్వానం.