மகா பாபிலோன் விழுந்தது

இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன், முசிறிஸ் அருகே மலபார் கடற்கரையிலிருந்து மிளகு, முத்துகள், மெல்லிய துணி ஆகியவற்றை ஏற்றிக்கொண்டு கப்பல்கள் ரோமச் சந்தைகளுக்குப் புறப்பட்டன. ரோமப் பொன் நாணயங்கள் தென்னிந்தியா முழுவதும் புதையல்களில் இன்றும் கிடைக்கின்றன; இந்தியா ஆண்டுதோறும் பல மில்லியன் செஸ்டர்ஸ்களைப் பேரரசிலிருந்து உறிஞ்சுகிறது என்று ரோம எழுத்தாளர் பிளினி முணுமுணுத்தார். ஆகவே வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18 பாபிலோனின் சரக்குகளைப் பட்டியலிடும்போது — முத்துகள், தந்தம், பட்டு, இலவங்கப்பட்டை, நறுமணப் பொருட்கள், தூபவர்க்கம் — ஓர் இந்திய வாசகர் நம்முடைய சொந்த வரலாற்றின் ஒரு பகுதியைப் பார்க்கிறார். பின்பு பட்டியலின் கடைசிப் பொருள் வருகிறது, அது உங்களை நிறுத்துகிறது: அடிமைகளும் மனித உயிர்களும்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஆறாம் பகுதி ஏறக்குறைய வந்துவிட்டது. 17ஆம் அதிகாரம் பாபிலோனின் முகமூடியைக் கிழித்தது; 18ஆம் அதிகாரம் அவளுடைய இறுதிச் சடங்கு. பாபிலோன் மற்றும் தீருவைப் பற்றிய பழைய ஏற்பாட்டுப் புலம்பல்களைப்போல எழுதப்பட்டுள்ள இது பல குரல்களில் பாடப்படுகிறது — அறிவிக்கும் வானம், வெளியே அழைக்கப்படும் தேவனுடைய மக்கள், அவளால் லாபம் அடைந்து இப்போது தூரத்தில் நின்று அழும் ராஜாக்கள், வர்த்தகர்கள், மாலுமிகள். முடிவிலுள்ள அதன் அமைதி, 19ஆம் அதிகாரத்தில் வானத்தின் அல்லேலூயாக்களுக்கும் 21–22 அதிகாரங்களில் புதிய எருசலேமுக்கும் மேடையைத் தெளிவாக்குகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பெருமையும் ஆடம்பரமும் வன்முறையும் நிறைந்த ஓர் உலக நகரத்தின் நிச்சயமான வீழ்ச்சியை அறிவிப்பது; அவளுடைய லாபங்களில் பங்குபெறாமல் அவளுடைய பாவங்களிலிருந்து பிரிந்திருக்கும்படி தேவனுடைய மக்களை அழைப்பது; அவளுடைய செல்வத்தின் உண்மையான விலையை வெளிப்படுத்துவது — தீர்க்கதரிசிகள், பரிசுத்தவான்கள், கொல்லப்பட்ட அனைவரின் இரத்தம்.

• 18:1–3 — மிகுந்த அதிகாரமுடைய ஒரு தூதன் பூமியைப் பிரகாசிப்பித்து, மகா பாபிலோன் விழுந்தது, விழுந்தது என்று சத்தமிடுகிறான். அவள் பிசாசுகளின் குடியிருப்பும், அசுத்தமான ஜந்துக்களின் புகலிடமுமாயிற்று; ஏனெனில் தேசங்கள் அவளுடைய வேசித்தனத்தின் மதுவைக் குடித்தன, வர்த்தகர்கள் அவளுடைய ஆடம்பரத்தால் ஐசுவரியவான்களானார்கள்.
• 18:4–8 — வேறொரு சத்தம் அழைக்கிறது: 'என் மக்களே, அவளை விட்டு வெளியே வாருங்கள்' — அவளுடைய பாவங்களுக்கும் வாதைகளுக்கும் பங்காளிகளாகாதபடிக்கு. தான் ராணியாக வீற்றிருப்பதாகவும் ஒருபோதும் துக்கத்தைக் காண்பதில்லை என்றும் அவள் பெருமை பாராட்டினாள்; ஒரே நாளில் மரணமும் துக்கமும் பஞ்சமும் வரும், அவள் அக்கினியால் சுட்டெரிக்கப்படுவாள், ஏனெனில் அவளுக்கு நியாயத்தீர்ப்புக் கொடுக்கும் கர்த்தராகிய தேவன் வல்லமையுள்ளவர்.
• 18:9–19 — அவளுடைய ஆடம்பரத்தில் பங்குபெற்ற ராஜாக்கள் தூரத்தில் நின்று அழுகிறார்கள். தங்கள் சரக்குகளை இனி ஒருவரும் வாங்காததால் வர்த்தகர்கள் துக்கிக்கிறார்கள் — பொன், இரத்தினங்கள், பட்டு, தந்தம், நறுமணப் பொருட்கள், திராட்சரசம், தானியம், குதிரைகள், இரதங்கள், அடிமைகள், மனித உயிர்கள். கப்பல் தலைவர்களும் மாலுமிகளும் தங்கள் தலைகளின்மேல் புழுதியைப் போட்டுக்கொள்கிறார்கள்: ஒரு மணிநேரத்தில் இவ்வளவு செல்வம் பாழாயிற்றே.
• 18:20–24 — வானமும், பரிசுத்தவான்களும், அப்போஸ்தலர்களும், தீர்க்கதரிசிகளும் களிகூரும்படி சொல்லப்படுகிறார்கள், ஏனெனில் தேவன் அவர்கள் சார்பாக அவளுக்கு நியாயத்தீர்ப்புக் கொடுத்தார். ஒரு தூதன் பெரிய ஏந்திரக்கல்லைப் போன்ற ஒரு கல்லைக் கடலில் எறிகிறான்: இப்படியே பாபிலோன் தள்ளப்படும். இனி இசையோ, கைவினைஞர்களோ, ஏந்திரக்கல்லின் சத்தமோ, விளக்கின் வெளிச்சமோ, திருமணக் குரல்களோ இல்லை — ஏனெனில் தீர்க்கதரிசிகள், பரிசுத்தவான்கள், பூமியில் கொல்லப்பட்ட அனைவரின் இரத்தமும் அவளிடத்தில் காணப்பட்டது.

முக்கிய வசனம்: வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:4  ·  அதனால் என்ன: இந்த அதிகாரத்தில் புலம்புகிறவர்கள், வழியில் நசுக்கப்பட்ட மக்களுக்காக அல்ல, இழந்த வருமானத்துக்காகவே அழுகிறார்கள்; பொருட்களின் பட்டியல் மனிதர்களைச் சரக்காகக் குறிப்பிட்டு முடிகிறது. பண்டையதோ நவீனமோ, எந்தப் பொருளாதாரத்துக்கும், நம்முடைய சொந்த வாங்கும் பழக்கங்களுக்கும், இது ஆழமாக ஆராயும் ஒரு கண்ணாடி. 'அவளை விட்டு வெளியே வாருங்கள்' என்ற அழைப்பு உலகத்திலிருந்து தப்பியோடுவது அல்ல, அதன் அநீதியில் பங்குபெற மறுப்பதே. இறுதி வசனங்களின் அமைதி துயரமானது: இசையும் திருமணங்களும்கூட முடிந்துபோகின்றன.