ಎರಡು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ಮುಜಿರಿಸ್ ಬಳಿಯ ಮಲಬಾರ್ ಕರಾವಳಿಯಿಂದ ಹಡಗುಗಳು ರೋಮನ್ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಿಗಾಗಿ ಮೆಣಸು, ಮುತ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ನಯವಾದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದವು. ರೋಮನ್ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳು ಇಂದಿಗೂ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಾದ್ಯಂತ ನಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಭಾರತವು ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಿಂದ ದಶಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಸೆಸ್ಟರ್ಸ್‌ಗಳನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂದು ರೋಮನ್ ಲೇಖಕ ಪ್ಲಿನಿ ಗೊಣಗಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಕಟಣೆ 18 ಬಾಬೆಲಿನ ಸರಕುಗಳನ್ನು — ಮುತ್ತುಗಳು, ದಂತ, ರೇಷ್ಮೆ, ದಾಲ್ಚಿನ್ನಿ, ಸಾಂಬಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳು, ಧೂಪ — ಪಟ್ಟಿಮಾಡುವಾಗ, ಭಾರತೀಯ ಓದುಗನು ನಮ್ಮದೇ ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನಂತರ ಪಟ್ಟಿಯ ಕೊನೆಯ ವಸ್ತು ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತದೆ: ದಾಸರು, ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರ ಪ್ರಾಣಗಳು.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಆರನೇ ಅಂಕ ಬಹುತೇಕ ಬಂದೇಬಿಟ್ಟಿದೆ. 17ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಬಾಬೆಲಿನ ಮುಖವಾಡವನ್ನು ಕಳಚಿತು; 18ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಅವಳ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರ. ಬಾಬೆಲ್ ಮತ್ತು ತೂರಿನ ಕುರಿತ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಶೋಕಗೀತೆಗಳಂತೆ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಇದನ್ನು ಹಲವಾರು ಧ್ವನಿಗಳು ಹಾಡುತ್ತವೆ — ಘೋಷಿಸುವ ಪರಲೋಕ, ಹೊರಗೆ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವರ ಜನರು, ಮತ್ತು ಅವಳಿಂದ ಲಾಭಪಡೆದು ದೂರದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಗೋಳಾಡುವ ಅರಸರು, ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ನಾವಿಕರು. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿನ ಅದರ ಮೌನ, 19ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿನ ಪರಲೋಕದ ಹಲ್ಲೆಲೂಯಾಗಳಿಗೂ 21–22ನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಹೊಸ ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೂ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ತೆರವುಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಗರ್ವಿಷ್ಠವಾದ, ಐಷಾರಾಮಿಯಾದ ಮತ್ತು ಹಿಂಸಾತ್ಮಕವಾದ ಒಂದು ಲೋಕನಗರದ ನಿಶ್ಚಿತ ಪತನವನ್ನು ಘೋಷಿಸಲು, ಅವಳ ಲಾಭಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗಾರರಾಗುವುದರ ಬದಲು ಅವಳ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗುವಂತೆ ದೇವರ ಜನರನ್ನು ಕರೆಯಲು, ಮತ್ತು ಅವಳ ಸಂಪತ್ತಿನ ನಿಜವಾದ ಬೆಲೆ ಏನಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲು — ಪ್ರವಾದಿಗಳ, ಪರಿಶುದ್ಧರ ಮತ್ತು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಎಲ್ಲರ ರಕ್ತ.
- 18:1–3 — ಮಹಾ ಅಧಿಕಾರವುಳ್ಳ ಒಬ್ಬ ದೂತನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿ ಕೂಗುತ್ತಾನೆ: ಬಿದ್ದಳು, ಮಹಾ ಬಾಬೆಲ್ ಬಿದ್ದಳು. ಅವಳು ದೆವ್ವಗಳ ಮತ್ತು ಅಶುದ್ಧ ಜೀವಿಗಳ ನೆಲೆಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಜನಾಂಗಗಳು ಅವಳ ಕಾಮೋದ್ರೇಕದ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸವನ್ನು ಕುಡಿದವು ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಅವಳ ಐಷಾರಾಮದಿಂದ ಶ್ರೀಮಂತರಾದರು.
- 18:4–8 — ಇನ್ನೊಂದು ಧ್ವನಿ ಕರೆಯುತ್ತದೆ, 'ನನ್ನ ಜನರೇ, ಅವಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಗೆ ಬನ್ನಿರಿ' — ಅವಳ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ ಅವಳ ಬಾಧೆಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ ಪಾಲುಗಾರರಾಗದಂತೆ. ತಾನು ರಾಣಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ, ಎಂದಿಗೂ ದುಃಖವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವಳು ಹೆಚ್ಚಳಪಟ್ಟಳು; ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಮರಣ, ಗೋಳಾಟ ಮತ್ತು ಕ್ಷಾಮ ಬರುವವು, ಮತ್ತು ಅವಳು ಸುಟ್ಟುಹೋಗುವಳು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳಿಗೆ ನ್ಯಾಯತೀರಿಸುವ ಕರ್ತನಾದ ದೇವರು ಬಲಿಷ್ಠನು.
- 18:9–19 — ಅವಳ ಐಷಾರಾಮದಲ್ಲಿ ಪಾಲುಪಡೆದ ಅರಸರು ದೂರದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಅಳುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಯಾರೂ ತಮ್ಮ ಸರಕುಗಳನ್ನು ಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಗೋಳಾಡುತ್ತಾರೆ — ಚಿನ್ನ, ರತ್ನಗಳು, ರೇಷ್ಮೆ, ದಂತ, ಸಾಂಬಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳು, ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸ, ಧಾನ್ಯ, ಕುದುರೆಗಳು, ರಥಗಳು, ದಾಸರು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರ ಪ್ರಾಣಗಳು. ಹಡಗುಗಳ ನಾಯಕರೂ ನಾವಿಕರೂ ತಮ್ಮ ತಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಧೂಳು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ: ಒಂದೇ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ಸಂಪತ್ತು ಹಾಳಾಯಿತು.
- 18:20–24 — ಪರಲೋಕವೂ ಪರಿಶುದ್ಧರೂ ಅಪೊಸ್ತಲರೂ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ಸಂತೋಷಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ಅವರ ಪರವಾಗಿ ಅವಳಿಗೆ ನ್ಯಾಯತೀರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಒಬ್ಬ ದೂತನು ದೊಡ್ಡ ಬೀಸುವ ಕಲ್ಲನ್ನು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಎಸೆಯುತ್ತಾನೆ: ಹೀಗೆಯೇ ಬಾಬೆಲ್ ಕೆಡವಲ್ಪಡುವಳು. ಇನ್ನು ಸಂಗೀತವಿಲ್ಲ, ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳಿಲ್ಲ, ಬೀಸುವ ಕಲ್ಲಿನ ಸದ್ದಿಲ್ಲ, ದೀಪದ ಬೆಳಕಿಲ್ಲ, ಮದುವೆಯ ಸ್ವರಗಳಿಲ್ಲ — ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರವಾದಿಗಳ, ಪರಿಶುದ್ಧರ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಎಲ್ಲರ ರಕ್ತ ಅವಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿತು.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಪ್ರಕಟಣೆ 18:4 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಗೋಳಾಡುವವರು ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಜಜ್ಜಲ್ಪಟ್ಟ ಜನರಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಕಳೆದುಹೋದ ಆದಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾರೆ; ಸರಕುಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಮನುಷ್ಯರನ್ನೇ ಸರಕಾಗಿಸಿ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾಚೀನವಾಗಲಿ ಆಧುನಿಕವಾಗಲಿ ಯಾವುದೇ ಆರ್ಥಿಕತೆಗೂ, ಕೊಳ್ಳುವ ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಅಭ್ಯಾಸಗಳಿಗೂ ಅದು ಶೋಧಿಸುವ ಒಂದು ಕನ್ನಡಿ. 'ಅವಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಗೆ ಬನ್ನಿರಿ' ಎಂಬ ಕರೆ ಲೋಕದಿಂದ ಪಲಾಯನವಲ್ಲ, ಅದರ ಅನ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗಾರರಾಗಲು ನಿರಾಕರಿಸುವುದು. ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ವಚನಗಳ ಮೌನ ದುಃಖಭರಿತವಾದದ್ದು: ಸಂಗೀತವೂ ಮದುವೆಗಳೂ ಸಹ ಮುಗಿದುಹೋಗುತ್ತವೆ.