வட இந்தியாவின் பல திருமணங்களில், தெரு முழுவதும் காத்திருக்கும் ஒரு தருணம் உண்டு: இசைக்குழு சத்தத்தை உயர்த்துகிறது, கூட்டம் விலகி வழிவிடுகிறது, மணமகன் ஒரு வெள்ளைக் குதிரையின்மேல் வந்து சேருகிறான். அதன் பொருள் எல்லாருக்கும் தெரியும் — காத்திருப்பு முடிந்தது, திருமணம் தொடங்கலாம். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 19 இந்த இரண்டு சித்திரங்களையும் பயன்படுத்துகிறது, ஆனால் நீங்கள் எதிர்பார்க்கும் விதத்தில் அல்ல. வானம் ஒரு திருமணத்தை — ஆட்டுக்குட்டியானவருடைய கலியாண விருந்தை — அறிவிக்கிறது. பின்பு வெள்ளைக் குதிரையின்மேல் ஏறியிருக்கும் ஒருவர் தோன்றுகிறார் — அவர் ஒரு விருந்துக்குச் செல்லவில்லை. புஸ்தகம் முழுவதும் ஓடிய ஒரு யுத்தத்தை முடிக்கவே அவர் வருகிறார்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஆறாம் பகுதியில் — புதிய படைப்பில் — நியாயத்தீர்ப்பிலிருந்து வருகைக்குத் திரும்பும் இடம் இது. அதிகாரத்தாலும் வர்த்தகத்தாலும் வெறிகொண்ட மகா நகரமாகிய பாபிலோன் வீழ்த்தப்படுவதை 17–18 அதிகாரங்கள் காட்டின. இப்போது வானம் துதியோடு பதில் சொல்கிறது; வேதாகமம் முழுவதும் காத்திருந்தவர் ஒரு போர்வீர-ராஜாவாகக் காட்சிக்கு வருகிறார். 13ஆம் அதிகாரத்தில் அறிமுகமான அதிகாரங்களாகிய மிருகமும் கள்ளத்தீர்க்கதரிசியும் தங்கள் முடிவைச் சந்திக்கின்றன. தீர்க்கதரிசிகள் கர்த்தருடைய நாள் என்று அழைத்தது இங்கே சித்திர வடிவில் வருகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: புஸ்தகத்தின் தீய அதிகாரங்கள் வெறுமனே மங்கி மறைவதில்லை — வார்த்தையையே ஆயுதமாகக் கொண்ட கிறிஸ்துவினாலேயே அவை தோற்கடிக்கப்படுகின்றன — என்று காட்டுவது; அந்த வெற்றியை ஒரு திருமணத்தோடு இணைப்பது; ஆகவே கதையின் முடிவு ஒரு யுத்தம் மட்டுமல்ல, ஓர் இணைவும்கூட.
- 19:1–5 — வானத்தில் ஒரு பெரும் கூட்டம் 'அல்லேலூயா' என்று ஆர்ப்பரிக்கிறது — புதிய ஏற்பாட்டில் இந்த வார்த்தை வரும் ஒரே இடம் இதுவே. பாபிலோன்மேல் அவருடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் சத்தியமும் நீதியுமானவை என்பதாலும், அவருடைய ஊழியக்காரரின் இரத்தத்துக்குப் பதில் கிடைத்துவிட்டதாலும் அவர்கள் தேவனைத் துதிக்கிறார்கள்.
- 19:6–10 — ஆட்டுக்குட்டியானவருடைய கலியாணம் அறிவிக்கப்படுகிறது; மணவாட்டி மெல்லிய வஸ்திரம் தரித்திருக்கிறாள் — அது தேவனுடைய மக்களின் நீதியான செயல்கள் என்று உரை விளக்குகிறது. யோவான் மிகவும் மூழ்கடிக்கப்பட்டவராகத் தூதனின் பாதங்களில் விழுகிறார்; எழுந்திருக்கும்படி அவருக்கு உறுதியாகச் சொல்லப்படுகிறது: தூதன் ஒரு உடன்-ஊழியக்காரன்; தேவன் ஒருவரே தொழுதுகொள்ளப்பட வேண்டியவர்.
- 19:11–16 — வானம் திறக்கப்படுகிறது, குதிரையின்மேல் ஏறியிருக்கும் ஒருவர் தோன்றுகிறார்; அவர் உண்மையும் சத்தியமுமுள்ளவர் என்றும், 'தேவனுடைய வார்த்தை' என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். யுத்தம் தொடங்குவதற்கு முன்பே அவருடைய அங்கி இரத்தத்தில் தோய்க்கப்பட்டிருக்கிறது; அவருடைய வாயிலிருந்து ஒரு பட்டயம் புறப்படுகிறது; அவருடைய பெயர் எழுதப்பட்டிருக்கிறது: ராஜாதி ராஜா, கர்த்தாதி கர்த்தா. பல வாசகர்கள் அந்த இரத்தத்தில் ஏசாயா 63இன் எதிரொலியைக் காண்கிறார்கள்; சிலர் ஆட்டுக்குட்டியானவருடைய சொந்தப் பலியைக் காண்கிறார்கள்.
- 19:17–21 — ஒரு தூதன் பறவைகளைப் பயங்கரமான 'தேவனுடைய மகா விருந்துக்கு' அழைக்கிறான் — கலியாண விருந்தின் இருண்ட பிரதிபிம்பம். மிருகமும் கள்ளத்தீர்க்கதரிசியும் பிடிக்கப்பட்டு, உயிரோடே அக்கினிக்கடலில் தள்ளப்படுகின்றன; அவற்றின் சேனைகள் குதிரையின்மேல் ஏறியிருப்பவருடைய வாயிலிருந்து புறப்படும் பட்டயத்தால் விழுகின்றன. நீண்ட போராட்டம் எதுவும் இல்லை; முடிவு ஒருபோதும் சந்தேகத்தில் இருக்கவில்லை.
முக்கிய வசனம்: வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 19:11 · அதனால் என்ன: இந்த அதிகாரத்தில் இரண்டு விருந்துகள் அருகருகே நிற்கின்றன: ஒரு கலியாண விருந்தும் ஒரு போர்க்களமும். இரண்டாவதை வெளிப்படுத்தின விசேஷம் மென்மையாக்குவதில்லை; ஆனால், கடைசி வார்த்தை உண்மையும் சத்தியமுமுள்ளவர் என்று பெயர்கொண்ட, வார்த்தையையே ஆயுதமாகக் கொண்ட ஒரு ராஜாவுக்கே உரியது என்று அது வலியுறுத்துகிறது. அதிகாரம் பலவீனரை நசுக்குவதைக் கண்ட வாசகர்களுக்கு, அதுவே நம்பிக்கை: அதிகாரங்கள் வெல்வதில்லை, இறுதி வார்த்தையும் அவற்றுக்கு இல்லை.