உண்மையான மன்னிப்புக் கோரல் அரிதானது, கடினமானது. நாம் கேட்பவற்றில் பெரும்பாலானவை உண்மையில் விளக்கங்கள்: நான் களைப்பாயிருந்தேன், நீங்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும், தவறுகள் நடந்துவிட்டன. சங்கீதம் 51இல் அவை ஒன்றும் இல்லை. அது இரக்கத்தைக் கேட்டுத் தொடங்கி, அந்த வேண்டுகோளைத் தேவனுடைய சொந்த மாறாத கிருபையின்மேல் மட்டுமே அடிப்படையாக்குகிறது; பேசுபவரின் கடந்தகாலச் சாதனைகளுக்கு முறையிடுவதில்லை. அது பாவத்தை மூன்று விதமாகப் பெயரிடுகிறது — கலகமாக, இலக்கைத் தவறுவதாக, ஒரு கோணலான முறுக்காக — சுத்திகரிக்கப்படுவதற்கு மட்டுமல்ல, மீண்டும் உருவாக்கப்படுவதற்கும் கேட்கிறது. மூவாயிரம் வருடங்களாக, உண்மையான தவறு செய்தவர்கள் வேறு எங்கும் கண்டுபிடிக்க முடியாத வார்த்தைகளை இங்கே கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில் — இஸ்ரவேலின் கதையில் — இது 2 சாமுவேல் 12இன் உள்ளார்ந்த பக்கம். 'நான் பாவம்செய்தேன்' என்று தாவீது சொன்னதாக விவரணை நமக்குச் சொல்லுகிறது. அந்தப் பாவ அறிக்கை ஜெபமாகும்போது எப்படி இருக்கும் என்பதைச் சங்கீதம் காட்டுகிறது. பலிகள் மட்டுமே போதாது, தேவன் மாற்றப்பட்ட இருதயத்தை விரும்புகிறார் என்ற பழைய ஏற்பாட்டின் வளர்ந்துவரும் உணர்வுக்கு அது பொருந்துகிறது; புதிய இருதயம், புதிய ஆவி பற்றிய தீர்க்கதரிசிகளின் வாக்குத்தத்தத்தையும் (எசேக்கியேல் 36), மறுபிறப்பு பற்றிய புதிய ஏற்பாட்டின் மொழியையும் அது முன்னோக்குகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: குற்றமுள்ள ஒருவருக்குத் தேவனிடம் திரும்பிவர வார்த்தைகளைக் கொடுப்பது — பாவத்தைப் பற்றி நேர்மையானவை, முழுவதும் தேவனுடைய இரக்கத்தையே சார்ந்திருப்பவை, சடங்குச் சுத்திகரிப்பு கொண்டுவரக்கூடியதைவிட ஆழமான ஒரு மாற்றத்தைக் கேட்பவை.
- 51:1–6 — தேவனுடைய மாறாத அன்பையும் மனதுருக்கத்தையும் மட்டுமே சார்ந்திருக்கும் இரக்கத்துக்கான வேண்டுகோள்: என்னைக் கழுவும், என்னைச் சுத்திகரியும், என் மீறுதல்களை நீக்கிவிடும். பின்பு ஒரு முழுமையான பாவ அறிக்கை: என் பாவம் எப்போதும் எனக்கு முன்பாக இருக்கிறது; உமக்கு விரோதமாகவே நான் பாவம்செய்தேன்; நீர் என்னை நியாயந்தீர்ப்பது சரியே. சங்கீதக்காரன் பிரச்சனையைப் பிறப்புவரை பின்னோக்கிக் கண்டறிகிறான்; தவறு ஒரு தனிச் செயலைவிட ஆழமானது.
- 51:7–12 — சுத்திகரிப்புச் சடங்குகளில் பயன்படுத்தப்பட்ட செடியாகிய ஈசோப்பு, உள்ளார்ந்த கழுவுதலுக்கான ஒரு சித்திரமாகிறது: என்னை உறைந்த மழையிலும் வெண்மையாக்கும். பின்பு மைய வேண்டுகோள்: சுத்த இருதயத்தை என்னில் சிருஷ்டியும், நிலைவரமான ஆவியைப் புதுப்பியும். என்னைத் தள்ளிவிடாதேயும், உம்முடைய பரிசுத்த ஆவியை என்னிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்ளாதேயும், உம்முடைய இரட்சணியத்தின் மகிழ்ச்சியை எனக்குத் திரும்பத் தாரும்.
- 51:13–17 — மன்னிக்கப்பட்டவன் வெளிநோக்கித் திரும்பி, மற்றவர்களுக்குத் தேவனுடைய வழிகளைப் போதிப்பதாகவும் பாடுவதாகவும் வாக்களிக்கிறான்; இரத்தப்பழியிலிருந்து — உரியாவுக்குப் பின் கனமான ஒரு சொல் — விடுவிக்கப்படக் கேட்கிறான். பலி மட்டுமே தேவன் விரும்புவது அல்ல: நொறுங்குண்டதும் நருங்குண்டதுமான இருதயமே அவர் புறக்கணிக்காத காணிக்கை.
- 51:18–19 — சீயோனுக்கான ஓர் இறுதி ஜெபம்: எருசலேமுக்கு நன்மைசெய்து அதன் மதில்களைக் கட்டும்; அப்போது சரியான பலிகள் மீண்டும் செலுத்தப்படும். தனிப்பட்ட பாவ அறிக்கை முழுச் சமூகத்துக்குமான ஜெபத்தில் முடிகிறது.
முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 51:10 · அதனால் என்ன: உண்மையான குற்றத்தை மறுக்கவோ முடிவில்லாமல் தண்டிக்கவோ வேண்டியதாக அல்ல, எதிர்கொள்ளக்கூடிய ஒன்றாகச் சங்கீதம் நடத்துகிறது. இல்லாமலாக்க முடியாத ஒன்றைச் சுமக்கும் எவரிடமும் அது பேசுகிறது. இரத்தப்பழியைப் பெயரிடுவதால், அது தீங்கைக் கண்முன் வைக்கிறது; இரக்கம் தீங்கைவிட ஆழமாகச் செல்லுகிறது என்று நம்புகிறது. அது நிவாரணத்தைவிட அதிகமாகவும் கேட்கிறது. வேறுவிதமான ஒரு மனிதனாக மாறக் கேட்கிறது.