பல திண்ணைகளில், ஐம்பது வருடங்களாகத் தெரு முழுவதையும் கவனித்து வந்த ஒரு தாத்தா இருப்பார். அரிசியில் கலப்படம் செய்தவன் இரண்டாவது மாடி கட்டியதை அவர் பார்த்திருக்கிறார்; கடன்களை அடைக்க அந்த இரண்டாவது மாடி விற்கப்பட்டதையும் பார்த்திருக்கிறார். பணக்காரனாகிக்கொண்டிருக்கும் ஏதோ ஓர் ஏமாற்றுக்காரனைப் பற்றி இளைஞர்கள் கொதிக்கும்போது, அவர் அதிகம் வாதாடுவதில்லை. அவர் சொல்லுகிறார்: காத்திருங்கள். சங்கீதம் 37 அந்தத் தாத்தாவின் குரல். அது அப்படியே சொல்லவும் செய்கிறது — 'நான் இளைஞனாயிருந்தேன், இப்போது முதிர்வயதுள்ளவனானேன்.' அது தேவனிடம் ஏறெடுக்கப்படும் ஜெபம் அல்ல; பொறாமையால் தின்னப்படும் ஒரு கேட்பவருக்கு, அகரவரிசையின் ஓர் எழுத்துக்கு ஒரு பகுதியாக, மெதுவாகக் கொடுக்கப்படும் ஆலோசனை.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இஸ்ரவேலின் கதையில் (மூன்றாம் பகுதி), ஆபிரகாமுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குத்தத்தம் ஒரு தேசம். சங்கீதம் 37 அந்த வார்த்தைக்குத் திரும்பத்திரும்ப வருகிறது: சாந்தகுணமுள்ளவர்கள், கர்த்தருக்குக் காத்திருக்கிறவர்கள், நீதிமான்கள் — அவர்கள் தேசத்தைச் சுதந்தரித்துக்கொள்வார்கள்; துன்மார்க்கர் அதிலிருந்து அறுப்புண்டுபோவார்கள். நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின்பு இயேசு அதன் வரியை ஏறக்குறைய சொல்லுக்குச் சொல் மலைப்பிரசங்கத்தின் பாக்கியவசனங்களுக்குள் எடுத்துக்கொள்கிறார் ('சாந்தகுணமுள்ளவர்கள் … பூமியைச் சுதந்தரித்துக்கொள்வார்கள்', மத்தேயு 5:5); தேசத்தை, ஆறாம் பகுதியின் புதுப்பிக்கப்பட்ட முழு உலகமாக விரிவாக்குகிறார்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: துன்மார்க்கர் ஏன் செழிக்கிறார்கள் என்ற எரியும் கேள்வியைத் தணிப்பது — அதை மறுப்பதன் மூலம் அல்ல, பார்வையை நீட்டிப்பதன் மூலம்; கேட்பவரின் ஆற்றலைப் பொறாமையிலிருந்து விலக்கி, நம்பிக்கை, பொறுமை, நன்மை செய்தல் ஆகியவற்றை நோக்கித் திருப்புவதன் மூலம்.
- 37:1–11 — எரிச்சலடையாதே, பொறாமைகொள்ளாதே, கோபம் உன்னை ஆளவிடாதே. அதற்குப் பதிலாக: கர்த்தரை நம்பி நன்மை செய், அவரில் மனமகிழ்ச்சியாயிரு, உன் வழியை அவருக்கு ஒப்புவி, அமர்ந்திருந்து காத்திரு. பொல்லாதவர்கள் அறுக்கப்பட்ட புல்லைப்போல வாடிப்போவார்கள்; 'சாந்தகுணமுள்ளவர்கள் தேசத்தைச் சுதந்தரித்துக்கொள்வார்கள்.'
- 37:12–22 — துன்மார்க்கர் சதித்திட்டம் தீட்டி, பற்கடித்து, ஏழைக்கு விரோதமாகப் பட்டயத்தை உருவுகிறார்கள் — ஆனால் அவர்கள் ஆயுதங்கள் அவர்கள்மேலேயே திரும்புகின்றன. ஒரு பணக்காரனின் திரண்ட செல்வத்தைவிட நீதிமானின் கையில் இருக்கும் கொஞ்சம் நல்லது; ஏனெனில் கர்த்தர் ஒருவனைத் தாங்குகிறார், மற்றவனை அல்ல.
- 37:23–31 — கர்த்தர் ஒருவனுடைய நடைகளை உறுதிப்படுத்துகிறார்; அவன் விழுந்தாலும் தள்ளுண்டுபோவதில்லை. முதிய பேச்சாளர் தன் சொந்தச் சாட்சியைச் சொல்லுகிறார் — நீதிமான் கைவிடப்பட்டதை அவர் ஒருபோதும் கண்டதில்லை — தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம் இருதயத்தில் இருப்பதால் வாய் ஞானத்தைப் பேசும் நீதியுள்ள மனிதனை அவர் விவரிக்கிறார்.
- 37:32–40 — துன்மார்க்கர் பதுங்கிக் காத்திருக்கிறார்கள்; ஆனால் கர்த்தர் தம்முடைய ஜனத்தை அவர்கள் கையில் விட்டுவிடமாட்டார். 'கர்த்தருக்குக் காத்திருந்து, அவருடைய வழியைக் கைக்கொள்.' ஒரு கொடூரமான மனிதன் பச்சையான மரத்தைப்போலப் படர்ந்து, பின்பு மறைந்துபோனதைப் பேச்சாளர் கண்டிருக்கிறார்; சமாதானமுள்ள மனிதனுக்கு ஓர் எதிர்காலம் உண்டு; இரட்சிப்பு கர்த்தரிடமிருந்து வருகிறது.
முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 37:7 · அதனால் என்ன: பொறாமை ஒரு மெதுவான விஷம்; இந்தச் சங்கீதம் அதைப் பெயரிட்டு, அதே ஆற்றலுக்கு வேறொரு பயன்பாட்டைக் கொடுக்கிறது — நன்மை செய், காத்திரு, உன் வழியைக் கைக்கொள். இப்போது காரியங்கள் எப்படித் தோன்றுகின்றன என்பதைப் பற்றி அது நேர்மையாயிருந்து, நீண்டகாலப் பார்வையின்மேல் பந்தயம் கட்டுகிறது. சில வரிகள் (25ஆம் வசனம் போன்றவை) ஒரு மனிதனின் அனுபவம், உத்தரவாதம் அல்ல; உண்மையுள்ள பலர் பசியோடு இருந்திருக்கிறார்கள். சூத்திரமான வாக்குத்தத்தமாக அல்ல, ஞானமாக வாசித்தால், அது இன்னும் நிலைப்படுத்துகிறது.