மற்ற எல்லாரும் கைவிட்ட ஒருவரை நம்மில் பெரும்பாலோர் சந்தித்திருப்போம் — யாரும் பார்க்கச் செல்லாத ஒரு உறவினர், தெருவே விலகிச் செல்லும் ஒரு அயலார். மத்தேயு 8 அப்படிப்பட்ட ஒருவருடன் தொடங்குகிறது: தோல் நோயால் சமூகத்துக்கு வெளியே வைக்கப்பட்ட ஒரு மனிதன்; இயேசு கையை நீட்டி அவனைத் தொடுகிறார். மாற்கு 5 இன்னொருவனைக் கொண்டுவருகிறது — ஏரியின் அக்கரையில் கல்லறைகளின் நடுவே வாழ்பவன், சங்கிலிகளால் கட்டப்பட்டு, அவற்றை உடைத்து, இரவும் பகலும் கூக்குரலிடுபவன். இந்த அதிகாரங்களில் இயேசு ஒரு எல்லையை அடுத்து இன்னொன்றைக் கடக்கிறார் — நோய், தேசிய இனம், ஏரியே, அசுத்த ஆவிகளின் மண்டலம், இறுதியாக மரணம் — ஒவ்வொரு முறையும் மறுபக்கத்திலுள்ள நபர் திரும்பி வருகிறார்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: தேவன் தம் ஜனங்களைச் சுகமாக்கி, அவர்களை ஒடுக்கிய வல்லமைகளைத் தோற்கடிக்கும் ஒரு வரவிருக்கும் நாளைத் தீர்க்கதரிசிகள் சித்தரித்தார்கள். நான்காம் பகுதியில், பிரசங்கத்தின் ராஜாவுக்குத் தம் வார்த்தைகளுக்கு இணையான வல்லமை உண்டு என்று காட்ட, மத்தேயு 8–9 அதிகாரங்களில் பத்து வல்லமையான கிரியைகளைச் சேர்க்கிறார். வட்டம் புறஜாதி நிலத்தை எட்டுகிறது: ஒரு ரோம அதிகாரி, தேவன் செய்ததைச் சொல்லும்படி தெக்கப்பொலியில் வீட்டுக்கு அனுப்பப்பட்ட ஒரு மனிதன்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: நோய், இயற்கை, தீய வல்லமைகள், மரணம் ஆகியவற்றின்மேல் இயேசுவுக்குள்ள அதிகாரத்தைக் காட்டுவது; எதிர்பாராத மனிதர்களிடம் விசுவாசம் தோன்றுவதைக் காட்டுவது — ஒரு புறஜாதிப் போர்வீரன், ஒரு அசுத்தமான மனிதன், நம்பிக்கையிழந்த ஒரு பெண், ஒரு ஜெப ஆலயத் தலைவன்.
- மத்தேயு 8:1–17 — இயேசு குஷ்டரோகமுள்ள ஒரு மனிதனைத் தொட்டுச் சுத்தமாக்குகிறார், ஒரு வார்த்தையால் நூற்றுக்கு அதிபதியின் வேலைக்காரனைச் சுகமாக்கி, அந்தப் புறஜாதியானின் விசுவாசத்தைக் கண்டு ஆச்சரியப்படுகிறார்; பேதுருவின் வீட்டில் ஒரு காய்ச்சலையும், அன்று மாலை தம்மிடம் கொண்டுவரப்பட்ட பலரையும் சுகமாக்குகிறார்.
- மத்தேயு 8:18–27 — பின்பற்ற விரும்புகிறவர்கள், மனுஷகுமாரனுக்குத் தலைசாய்க்க இடமில்லை என்று கற்றுக்கொள்கிறார்கள். அவர் தூங்கும்போது ஏரியில் ஒரு புயல் எழுகிறது; அவர் காற்றையும் அலைகளையும் அதட்டுகிறார், மிகுந்த அமைதி உண்டாகிறது.
- மத்தேயு 8:28–34 — அக்கரையில் பிசாசு பிடித்த இரண்டு மனிதர்கள் அவரைச் சந்திக்கிறார்கள்; ஒரு பன்றிக் கூட்டத்துக்குள் அனுப்பும்படி ஆவிகள் கெஞ்சுகின்றன; பன்றிகள் ஏரிக்குள் பாய்கின்றன. ஊரார் இயேசுவைப் போய்விடும்படி கேட்கிறார்கள்.
- மாற்கு 5:1–20 — மாற்கு அதை முழுமையாகச் சொல்கிறார்: சங்கிலிகளால் கட்ட முடியாத, தன்னை லேகியோன் என்று அழைக்கும் ஒரு மனிதன் விடுவிக்கப்பட்டு, வஸ்திரம் தரித்து, புத்தி தெளிந்து உட்கார்ந்திருக்கக் காணப்படுகிறான். கர்த்தர் செய்ததைச் சொல்லும்படி இயேசு அவனை வீட்டுக்கு அனுப்புகிறார்.
- மாற்கு 5:21–43 — சாகக்கிடக்கும் யவீருவின் மகளிடம் போகும் வழியில், பன்னிரண்டு வருஷமாக இரத்தப்போக்குள்ள ஒரு பெண் அவருடைய வஸ்திரத்தைத் தொட்டுச் சுகமடைகிறாள். சிறுமி மரித்துப்போகிறாள், ஆனால் இயேசு அவளுடைய கையைப் பிடித்து, அராமிய மொழியில் 'தலீத்தா கூமி' — சிறுமியே, எழுந்திரு — என்கிறார்.
முக்கிய வசனம்: மாற்கு 5:19 · அதனால் என்ன: சமூகம் தூரத்தில் வைத்த மனிதர்களை — அசுத்தமானவன், அந்நியன், வேதனைப்படுகிறவன், மரித்த பிள்ளை — இந்தக் கதைகள் மையத்தில் வைக்கின்றன. லேகியோனிலிருந்து சுகமடைந்த மனிதன் இயேசுவுடன் பயணம் செய்ய அழைக்கப்படவில்லை; தன் சொந்தக் கதையைச் சொல்லும்படி தன் சொந்த ஊருக்குத் திருப்பி அனுப்பப்படுகிறான். சில நேரங்களில் மிக வல்லமையான சாட்சி, நம்மில் என்ன மாறியிருக்கிறது என்பதே.