ஒவ்வொரு ஊரிலும் யாரும் விருந்துக்கு அழைக்காத மனிதர்கள் உண்டு — எல்லாரும் கடன்பட்டிருக்கும் வட்டிக்காரர், பங்கு எடுத்துக்கொள்ளும் அதிகாரி, கெட்ட பெயருள்ள குடும்பம். அவர்களுடன் சாப்பிடுவது அவர்களில் ஒருவராகக் கணக்கிடப்படுவதாகும். இந்தச் சுவிசேஷத்துக்கு மரபுவழிப் பெயர் கொடுக்கப்பட்ட மனிதராகிய மத்தேயு அப்படிப்பட்டவர்களில் ஒருவர்: கப்பர்நகூமில் தன் ஆயத்துறையில் அமர்ந்து, ரோமின் சார்பு ஆட்சியாளருக்காக அந்த முறைமையைப் பயன்படுத்திக்கொண்டிருந்த ஒரு ஆயக்காரன். இயேசு கடந்து செல்கிறார், இரண்டு வார்த்தைகள் சொல்கிறார் — என்னைப் பின்பற்றி வா — மத்தேயு எழுந்திருக்கிறார். அன்றிரவு இயேசு ஆயக்காரர்களும் பாவிகளும் நிறைந்த கூட்டத்துடன் அவருடைய பந்தியில் இருக்கிறார்; மரியாதைக்குரியவர்கள் ஏன் என்று அறிய விரும்புகிறார்கள்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: காயப்பட்டு, சிதறடிக்கப்பட்ட ஒரு ஜனத்தின் வைத்தியராகவும் மேய்ப்பராகவும் இஸ்ரவேலின் தீர்க்கதரிசிகள் தேவனைச் சித்தரித்திருந்தார்கள் (ஓசியா 6; எசேக்கியேல் 34). நான்காம் பகுதியில், சுகமாக்க மட்டுமல்ல, பாவங்களை மன்னிக்கவும் இயேசு அதிகாரம் கோருகிறார் — அது தேவனுக்கு மட்டுமே உரியது என்று அவருடைய விமர்சகர்கள் சொல்கிறார்கள். மேய்ப்பனில்லாத ஆடுகளைப் போன்ற கூட்டங்களுடன் அதிகாரம் முடிகிறது; இது பன்னிருவரை அனுப்புவதற்கு வழியமைக்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இயேசுவின் அதிகாரம் நோயை மட்டுமல்ல பாவத்தையும் எட்டுகிறது என்றும், வரவேற்கப்படாதவர்களை அவர் வேண்டுமென்றே கூட்டிச் சேர்க்கிறார் என்றும், அவர் கொண்டுவரும் புதியதைப் பழைய வடிவங்களுக்குள் திணிக்க முடியாது என்றும் காட்டுவது.
- 9:1–8 — நண்பர்கள் ஒரு திமிர்வாதக்காரனைக் கொண்டுவருகிறார்கள்; இயேசு முதலில் அவனுடைய பாவங்களை மன்னிக்கிறார். வேதபாரகர் இதைத் தேவதூஷணம் என்று சொல்லும்போது, பூமியிலே பாவங்களை மன்னிக்க மனுஷகுமாரனுக்கு அதிகாரம் உண்டு என்று காட்ட அவனைச் சுகமாக்குகிறார்.
- 9:9–17 — இயேசு மத்தேயுவை ஆயத்துறையிலிருந்து அழைத்து, பாவிகளுடன் சாப்பிடுகிறார்: நோயாளிகளுக்கே வைத்தியன் தேவை; தேவன் பலியை அல்ல, இரக்கத்தையே விரும்புகிறார். உபவாசத்தைப் பற்றிக் கேட்கப்படும்போது, ஒரு மணவாளனைப் பற்றியும், புதிய திராட்சரசத்துக்குப் புதிய துருத்திகள் வேண்டும் என்பதைப் பற்றியும் பேசுகிறார்.
- 9:18–26 — ஒரு ஜெப ஆலயத் தலைவனின் மகள் மரித்துவிட்டாள்; வழியில், பன்னிரண்டு வருஷமாக இரத்தப்போக்குள்ள ஒரு பெண் அவருடைய வஸ்திரத்தைத் தொட்டுச் சுகமடைகிறாள். இயேசு சிறுமியின் கையைப் பிடிக்கிறார், அவள் எழுந்திருக்கிறாள் — மாற்கு 5இல் விரிவாக வாசிக்கப்பட்ட கதை.
- 9:27–34 — அவரைத் தாவீதின் குமாரன் என்று அழைக்கும் இரண்டு குருடர்கள் தங்கள் விசுவாசத்தின்படி பார்வையடைகிறார்கள்; ஒரு பிசாசு துரத்தப்பட்டபோது ஒரு ஊமையன் பேசுகிறான்; கூட்டங்கள் ஆச்சரியப்படுகின்றன, சில பரிசேயரோ அவரைக் குற்றம் சாட்டுகிறார்கள்.
- 9:35–38 — ஊர்களைச் சுற்றிவரும்போது, மேய்ப்பனில்லாத ஆடுகளைப் போலத் தொல்லைப்பட்டு, ஆதரவற்றிருக்கும் கூட்டங்கள்மேல் இயேசு மனதுருகுகிறார். அறுவடை மிகுதி, வேலையாட்களோ கொஞ்சம் என்கிறார்.
முக்கிய வசனம்: மத்தேயு 9:12 · அதனால் என்ன: சபைகள் உட்பட எல்லா வகை மதச் சமூகங்களும் மரியாதைக்குரியவர்களுக்கான மன்றங்களாக மாறிவிடக்கூடும். மற்றவர்கள் அருகில் அமர விரும்பாத மனிதர்கள் நிறைந்த ஒரு பந்தியில் இயேசுவை இந்த அதிகாரம் சித்தரித்து, அதைத் தம் பணியின் இருதயமாக விவரிக்கிறது. நம்மில் சிலர் ஏன் அவரை எதிர்க்கிறோம் என்பதையும் அது குறிப்பிடுகிறது: நாம் விரும்பும் பழைய பாத்திரங்களுக்குள் புதிய திராட்சரசம் வசதியாகப் பொருந்துவதில்லை.