ಅತ್ಯಂತ ಹರಿತವಾದ ಟೀಕೆಯನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಮ್ಮವರಿಗಾಗಿಯೇ ಕಾದಿರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೊರಗಿನವನು ಒಂದು ಸಮುದಾಯದ ವೈಫಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಭುಜ ಕುಲುಕಬಹುದು; ಆದರೆ ಒಳಗಿನವನು — ಆ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ, ಆ ಜಾತಿ ಪಂಚಾಯಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಸುಧಾರಕನು — ಕಾವಿನಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಏನಾಗಬೇಕಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತು. ಮತ್ತಾಯ 23 ಅಂಥ ಭಾಷಣ. ಯೆಹೂದಿ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಯೆಹೂದಿ ಬೋಧಕನಾದ ಯೇಸು, ತಾನು ಭಾಗಶಃ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಧಿಕಾರವುಳ್ಳ ಸಹ ಯೆಹೂದಿ ಬೋಧಕರನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ: ಅವರು ಬೋಧಿಸುವುದನ್ನು ಮಾಡಿರಿ, ಆದರೆ ಅವರು ಮಾಡುವುದನ್ನಲ್ಲ ಎಂದು ಜನಸಮೂಹಕ್ಕೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಉಗ್ರವಾದ ಮತ್ತು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಏಳು ದುರ್ಗತಿಗಳು ಬರುತ್ತವೆ. ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಾಯವು ಕೋಪದಲ್ಲಲ್ಲ, ಪಟ್ಟಣದ ಕುರಿತ ಕಣ್ಣೀರಿನಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ನಾಲ್ಕನೇ ಅಂಕದಲ್ಲಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ವಾರವು ತಿರಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಮರಣದ ಕಡೆಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ, ಮತ್ತು ಈ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮತ್ತಾಯನಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ಬಹಿರಂಗ ಬೋಧನೆಯ ಕೊನೆಯದು. ಒಡಂಬಡಿಕೆಯೊಳಗಿಂದಲೇ ಮುಖಂಡರನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಪ್ರವಾದಿಗಳ ದೀರ್ಘ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಇದು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ — ಯೆಶಾಯ, ಆಮೋಸ ಮತ್ತು ಯೆರೆಮೀಯರು ಅಷ್ಟೇ ಹರಿತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರು. ದುರ್ಗತಿಗಳ ನಂತರ, ಯೇಸು ಕೊನೆಯ ಬಾರಿಗೆ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯವು ಅದರ ನಾಶವನ್ನು ಮುಂತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಇತರರ ಮೇಲೆ ಹೊರೆಗಳನ್ನು ಹೇರುವ, ಗೌರವವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯ, ಕರುಣೆ ಹಾಗೂ ನಂಬಿಗಸ್ತಿಕೆಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ಬಯಲುಮಾಡಲು — ಇದು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನೊಳಗಿಂದಲೇ ಬಂದ ಪ್ರವಾದನಾ ಎಚ್ಚರಿಕೆ, ಮತ್ತಾಯನು ಇದನ್ನು ಸಭೆಯ ಸ್ವಂತ ಬೋಧಕರಿಗೂ ಉದ್ದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ.
- 23:1–12 — ಮೋಶೆಯ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವವರ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿರಿ, ಆದರೆ ಅವರ ನಡತೆಯನ್ನು ಅನುಕರಿಸಬೇಡಿರಿ ಎಂದು ಯೇಸು ಜನಸಮೂಹಗಳಿಗೂ ಶಿಷ್ಯರಿಗೂ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಇತರರ ಮೇಲೆ ಹೇರಿದ ಭಾರವಾದ ಹೊರೆಗಳು, ತೋರಿಕೆಗಾಗಿ ಅಗಲವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳು, ಉತ್ತಮ ಆಸನಗಳ ಮತ್ತು ಬಿರುದುಗಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ. ಆತನ ಹಿಂಬಾಲಕರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಬೋಧಕ ಅಥವಾ ತಂದೆ ಎಂಬ ಬಿರುದನ್ನು ಬಯಸಬಾರದು; ದೊಡ್ಡವನು ಸೇವಕನಾಗಿರಬೇಕು.
- 23:13–28 — ದುರ್ಗತಿಗಳ ಒಂದು ಸರಣಿ: ಇತರರನ್ನು ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಮುಚ್ಚಿಬಿಡುವುದು, ಮತಾಂತರಿಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿಗಿಂತ ಕೆಟ್ಟವರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದು, ಯಾವ ಆಣೆಗಳು ಬದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತ ಚತುರ ನಿಯಮಗಳು, ನ್ಯಾಯ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ನಂಬಿಗಸ್ತಿಕೆಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುತ್ತಾ ತೋಟದ ಸೊಪ್ಪುಗಳ ಮೇಲೆ ದಶಮಾಂಶ ಕೊಡುವುದು, ಸೊಳ್ಳೆಯನ್ನು ಸೋಸಿ ತೆಗೆದು ಒಂಟೆಯನ್ನು ನುಂಗುವುದು, ಮತ್ತು ಒಳಗೆ ದುರಾಶೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವಾಗ ಬಟ್ಟಲಿನ ಹೊರಭಾಗವನ್ನು ಶುದ್ಧಮಾಡುವುದು.
- 23:29–36 — ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಲೇ ಅವರನ್ನು ಕೊಂದವರ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ಕೊನೆಯ ದುರ್ಗತಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ಆರೋಪ ಹೊರಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ನಿರಪರಾಧಿ ರಕ್ತಕ್ಕಾಗಿ ತೀರ್ಪು ಈ ಸಂತತಿಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವುದು ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತದೆ.
- 23:37–39 — ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಕುರಿತು ಯೇಸು ಪ್ರಲಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ: ಕೋಳಿ ತನ್ನ ಮರಿಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸುವಂತೆ ಅದರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೂಡಿಸಲು ಆತನು ಹಂಬಲಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಅವರು ಒಲ್ಲೆನೆಂದರು. ಕರ್ತನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬರುವಾತನನ್ನು ಅವರು ಸ್ವಾಗತಿಸುವವರೆಗೆ ಅವರ ಮನೆ ಹಾಳುಬಿದ್ದಿರುವುದು.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಮತ್ತಾಯನು 23:23 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಈ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ನೋವಿನ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ: ಶತಮಾನಗಳುದ್ದಕ್ಕೂ ಕ್ರೈಸ್ತರು ಇದನ್ನು ಯೆಹೂದ್ಯರ ವಿರುದ್ಧ ಆಯುಧವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು — 'ಫರಿಸಾಯ' ಎಂದರೆ 'ಕಪಟಿ' ಎಂಬಂತೆ, ಮತ್ತು ದುರ್ಗತಿಗಳು ಇಡೀ ಜನಾಂಗದ ಮೇಲಿನ ತೀರ್ಪು ಎಂಬಂತೆ. ಅದು ತಪ್ಪು ಓದು. ಯೇಸು ಒಬ್ಬ ಯೆಹೂದ್ಯನಾಗಿ ಯೆಹೂದಿ ಮುಖಂಡರಿಗೆ, ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಪ್ರವಾದಿಗಳ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದನು, ಮತ್ತು ಆತನ ಗುರಿಗಳು — ತೋರಿಕೆಯ ಭಕ್ತಿ, ಇತರರ ಮೇಲಿನ ಹೊರೆಗಳು, ಕರುಣೆಯ ಕಡೆಗಣನೆ — ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲೂ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ. ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಓದಿದರೆ, ಇದು ಮೊದಲು ಕ್ರೈಸ್ತ ಮುಖಂಡರಿಗೇ ಒಂದು ಕನ್ನಡಿ.