అత్యంత పదునైన విమర్శ సాధారణంగా మనవారి కోసమే దాచబడుతుంది. ఒక సమాజపు లోపాలను చూసి బయటివాడు భుజాలు ఎగరేయవచ్చు; ఆవేశంతో మాట్లాడేది లోపలివాడే — ఆ మందిరంలో, ఆ కుల పంచాయితీలో, ఆ సంఘంలో పెరిగిన సంస్కర్త — ఎందుకంటే అది ఏమి కావాలని ఉద్దేశించబడిందో అతనికి తెలుసు. మత్తయి 23 అలాంటి ప్రసంగమే. యూదు దేవాలయంలో ఒక యూదు బోధకుడైన యేసు, తాను పాక్షికంగా అంగీకరించే అధికారం ఉన్న తోటి యూదు బోధకులను సంబోధిస్తారు: వారు బోధించేది చేయండి, కానీ వారు చేసేది చేయకండి అని జనసమూహానికి చెబుతారు. తర్వాత ఏడు శ్రమలు వస్తాయి — తీవ్రమైనవి, నిర్దిష్టమైనవి. ఈ అధ్యాయం కోపంతో కాక, నగరం కోసం కార్చిన కన్నీళ్లతో ముగుస్తుంది.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: నాలుగవ అంకంలో యెరూషలేములోని ఆ వారం తిరస్కారం, మరణం వైపు పెరుగుతూ పోతోంది; మత్తయిలో యేసు బహిరంగ బోధలో ఇది చివరిది. ఇది నిబంధన లోపలి నుండే నాయకులను ఎదుర్కొన్న ఇశ్రాయేలు ప్రవక్తల సుదీర్ఘ వరుసలో నిలుస్తుంది — యెషయా, ఆమోసు, యిర్మీయా కూడా ఇంతే పదునుగా మాట్లాడారు. శ్రమల మాటల తర్వాత, యేసు చివరిసారిగా దేవాలయం విడిచి వెళ్తారు; తర్వాతి అధ్యాయం దాని నాశనాన్ని ముందుగా చెబుతుంది.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: ఇతరుల మీద భారాలు మోపి, ఘనతను ప్రేమించి, న్యాయాన్నీ కనికరాన్నీ విశ్వాసాన్నీ నిర్లక్ష్యం చేసే మత నాయకత్వాన్ని బయటపెట్టడానికి — ఇశ్రాయేలు లోపలి నుండి వచ్చిన ఒక ప్రవచనాత్మక హెచ్చరిక; మత్తయి దానిని సంఘపు సొంత బోధకులకు కూడా ఉద్దేశిస్తాడు.
- 23:1–12 — మోషే పీఠం మీద కూర్చున్నవారి బోధను గౌరవించమని, కానీ వారి ఆచరణను అనుకరించవద్దని యేసు జనసమూహాలకూ శిష్యులకూ చెబుతారు — ఇతరుల మీద మోపిన బరువైన భారాలు, ప్రదర్శన కోసం వెడల్పు చేసిన రక్షరేకులు, శ్రేష్ఠమైన స్థానాలపై బిరుదులపై ప్రేమ. తన అనుచరుల్లో ఎవరూ బోధకుడు, తండ్రి అనే బిరుదును కోరకూడదు; గొప్పవాడు సేవకుడై ఉండాలి.
- 23:13–28 — శ్రమల వరుస: ఇతరులను రాజ్యం బయటే మూసివేయడం, మతం మార్చినవారిని మునుపటికంటే హీనులుగా చేయడం, ఏ ఒట్లు కట్టుబడి ఉంటాయనే విషయంలో తెలివైన నియమాలు, పెరటి మూలికలకు దశమభాగం ఇస్తూ న్యాయాన్నీ కనికరాన్నీ విశ్వాసాన్నీ నిర్లక్ష్యం చేయడం, దోమను వడపోసి ఒంటెను మింగడం, గిన్నె లోపల దురాశ నిండి ఉండగా బయటి వైపు శుభ్రం చేయడం.
- 23:29–36 — చివరి శ్రమ, ప్రవక్తలను చంపినవారి వరుసలోనే నిలబడి ఆ ప్రవక్తల సమాధులను ఘనపరుస్తున్నారని వారిని నిందిస్తుంది; నిరపరాధుల రక్తానికి తీర్పు ఈ తరం మీదే పడుతుందని హెచ్చరిస్తుంది.
- 23:37–39 — ప్రవక్తలను చంపే యెరూషలేము కోసం యేసు విలపిస్తారు: కోడి తన పిల్లలను చేర్చుకున్నట్లు దాని పిల్లలను చేర్చుకోవాలని ఆయన తపించారు, కానీ వారు ఇష్టపడలేదు. ప్రభువు పేరట వచ్చేవానిని వారు స్వాగతించేవరకు వారి ఇల్లు పాడుగా విడిచిపెట్టబడుతుంది.
ముఖ్య వచనం: మత్తయి 23:23 · కాబట్టి ఏమిటి: ఈ అధ్యాయానికి బాధాకరమైన చరిత్ర ఉంది: 'పరిసయ్యుడు' అంటే 'వేషధారి' అన్నట్లుగా, శ్రమల మాటలు ఒక జనాంగం మొత్తం మీద తీర్పు అన్నట్లుగా, శతాబ్దాల పాటు క్రైస్తవులు దీనిని యూదులకు వ్యతిరేకంగా ఆయుధంగా మార్చారు. అది తప్పుగా చదవడం. యేసు ఒక యూదునిగా యూదు నాయకులతో, ఇశ్రాయేలు ప్రవక్తల పద్ధతిలో మాట్లాడారు; ఆయన లక్ష్యాలు — ప్రదర్శన భక్తి, ఇతరులపై భారాలు, కనికరాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయడం — ప్రతి మత సమాజంలోనూ కనిపిస్తాయి. నిజాయితీగా చదివితే, ఇది మొదట క్రైస్తవ నాయకులకే ఒక అద్దం.