ஒருவரைத் தவறாக மதிப்பிட்டுவிட்டோம் என்று உணரும் அசௌகரியமான அனுபவம் நம்மில் பெரும்பாலோருக்கு உண்டு. சோம்பேறி என்று நாம் நினைத்த அமைதியான சக ஊழியர் இரவுகளில் நோயுற்ற பெற்றோரைப் பராமரித்துக்கொண்டிருந்தார்; நாம் தவிர்த்த அண்டைவீட்டுக்காரர் தனக்குச் சொந்தமில்லாத ஒரு கடனை அமைதியாகச் செலுத்திக்கொண்டிருந்தார். அந்த உணர்தல் ஓர் அதிர்ச்சியோடு வருகிறது: அவர் தண்டிக்கப்படுகிறார் என்று நினைத்தோம்; இத்தனை நாளும் அவர் நமக்காக எதையோ சுமந்துகொண்டிருந்தார். ஏசாயா 53 சரியாக அந்தக் குரலில் எழுதப்பட்டிருக்கிறது. 'நாங்கள்' பேசுகிறோம் — ஒருகாலத்தில் ஊழியக்காரனை அசட்டைபண்ணி, தேவன் அவரை அடித்தார் என்று எண்ணிய பார்வையாளர்கள். இப்போது அவர்கள் உண்மையைக் காண்கிறார்கள்: 'நம்முடைய மீறுதல்களினிமித்தம் அவர் காயப்பட்டார்.' எந்த இலக்கியத்திலும் இதைப்போல இவ்வளவு தீவிரமாக வாசிக்கப்பட்டு, விவாதிக்கப்பட்டு, நேசிக்கப்பட்ட பகுதிகள் மிகச் சிலவே.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இது நான்கு ஊழியக்காரனின் பாடல்களின் உச்சம்; பாடுகளைப் பற்றிய ஏசாயா 40–55-ன் சிந்தனையின் உச்சமும் இதுவே. மூன்றாம் பகுதியில், சிறையிருப்பு ஏன் நடந்தது, குற்றம் எப்படி நீக்கப்படமுடியும் என்று இஸ்ரவேல் கேட்டிருக்கிறது. இங்கே அதற்கான பதில், அநேகருக்காகப் பாடுபடும் ஒரு நபரின் வடிவில் வருகிறது. யூத வாசகர்களும் கிறிஸ்தவ வாசகர்களும் அந்த நபரை வெவ்வேறு விதமாகப் புரிந்துகொண்டிருக்கிறார்கள்; நான்காம் பகுதி கிறிஸ்துவாக இருக்கும் முழுக் கதையின் கிறிஸ்தவ வாசிப்பில் இந்தப் பகுதி ஒரு முக்கியமான கீல்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: புறக்கணிப்பும், பாடுகளும், மரணமும் மற்றவர்களின் நிமித்தமாக இருந்தன என்று பின்பு தெரியவரும், தேவன் நீதிமானாக்கும் ஒரு நீதியுள்ள ஊழியக்காரனைச் சித்தரிப்பது — அவர் மூலமாக அநேகர் 'நீதிமான்களாக்கப்படும்படி.'
- 53:1–3 — 'எங்கள் மூலமாய்க் கேள்விப்பட்டதை விசுவாசித்தவன் யார்?' ஊழியக்காரன் வறண்ட நிலத்திலிருந்து துளிர்க்கும் ஒரு வேரைப்போல வளர்ந்தார்; யாரையும் கவரும் அழகு அவருக்கு இல்லை. அவர் அசட்டைபண்ணப்பட்டவரும் மனுஷரால் புறக்கணிக்கப்பட்டவருமாக, துக்கம் நிறைந்தவராகவும், பாடு அனுபவித்தவராகவும் இருந்தார்; ஜனங்கள் அவருக்குத் தங்கள் முகத்தை மறைத்துக்கொண்டார்கள்.
- 53:4–6 — மையத்திலுள்ள அறிக்கை: அவர் நம்முடைய துக்கங்களைச் சுமந்தார்; நாமோ தேவன் அவரை அடித்தார் என்று எண்ணினோம். நம்முடைய கலகத்தினிமித்தம் அவர் காயப்பட்டார், நம்முடைய அக்கிரமங்களினிமித்தம் நொறுக்கப்பட்டார்; அவருடைய தழும்புகளால் குணமாகிறோம். நாமெல்லாரும் ஆடுகளைப்போல வழிதப்பிப்போனோம்; கர்த்தரோ நம்மெல்லாருடைய அக்கிரமத்தையும் அவர்மேல் விழச்செய்தார்.
- 53:7–9 — அவர் ஒடுக்கப்பட்டார், ஆனாலும் தம்முடைய வாயைத் திறக்கவில்லை; அடிக்கப்படும்படி கொண்டுவரப்படும் ஆட்டுக்குட்டியைப்போல இருந்தார். அநியாயமான ஒரு தீர்ப்பினால் அவர் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டு, ஜீவனுள்ளோருடைய தேசத்திலிருந்து அறுப்புண்டுபோனார். அவர் எந்தக் கொடுமையும் செய்யாதிருந்தும், அவருடைய கல்லறை துன்மார்க்கரோடும் ஒரு செல்வந்தனோடும் நியமிக்கப்பட்டது.
- 53:10–12 — ஆனாலும் அவரை நொறுக்குவது கர்த்தருக்குச் சித்தமாயிருந்தது; அவருடைய ஜீவன் குற்றநிவாரணபலியாகிறது. அவர் சந்ததியைக் கண்டு, நீடித்த நாளாயிருப்பார். அவர் மூலமாக நீதியுள்ள ஊழியக்காரன் அநேகரை நீதிமான்களாக்கி, அவர்களுடைய பாவங்களைச் சுமப்பார்; அவர் தம்முடைய ஆத்துமாவை மரணத்திலே ஊற்றி, அக்கிரமக்காரரில் ஒருவராக எண்ணப்பட்டு, அவர்களுக்காக வேண்டுதல் செய்தார்.
- இஸ்ரவேல்: ஊழியக்காரன் இஸ்ரவேல் ஜனம் (அல்லது அதன் உண்மையுள்ள மையக்குழு), சிறையிருப்பிலும் ஜாதிகளின் நடுவிலும் பாடுபடுகிறது; 'நாங்கள்' என்பது 52:15-ன் வியப்படைந்த ஜாதிகளும் ராஜாக்களும். இதுவே முதன்மையான யூத வாசிப்பு; ராஷி போன்ற இடைக்கால விளக்கவுரையாளர்களோடு இணைக்கப்படுகிறது; ஊழியக்காரனை 'இஸ்ரவேல்' என்று பெயரிடும் 49:3-ஐ அது ஆதாரமாகக் கொள்கிறது.
- தீர்க்கதரிசி அல்லது வேறொரு தனிநபர்: சில அறிஞர்கள் தீர்க்கதரிசியையே அல்லது ஒரு வரலாற்று நபரை (எரேமியாவும் வேறு சிலரும் முன்மொழியப்பட்டிருக்கிறார்கள்) காண்கிறார்கள்; மற்றவர்கள் ஓர் இலட்சிய அல்லது எதிர்கால உருவத்தை வாசிக்கிறார்கள் — எடுத்துக்காட்டாக, அராமிய தர்கும் 52:13-ஐ மேசியாவோடு இணைக்கிறது, ஆனால் பாடுகளைப் பெரும்பாலும் மற்றவர்களுக்குப் பொருத்துகிறது.
- இயேசு: இந்தப் பகுதி இயேசுவில் நிறைவேறியதாகப் புதிய ஏற்பாடு வாசிக்கிறது. அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 8:32–35-ல், 53:7–8-ஐ வாசித்துக்கொண்டிருந்த எத்தியோப்பிய அதிகாரி ஒருவன், தீர்க்கதரிசி தன்னைக் குறித்துச் சொல்கிறாரா வேறொருவரைக் குறித்துச் சொல்கிறாரா என்று கேட்கிறான்; பிலிப்பு அவனுக்கு இயேசுவைப் பற்றிச் சொல்கிறார்; 1 பேதுரு 2:22–25, 53:5–9-ஐச் சிலுவையின் கதைக்குள் பின்னுகிறது.
முக்கிய வசனம்: ஏசாயா 53:5 · அதனால் என்ன: ஊழியக்காரனின் அடையாளத்தைப் பற்றி ஒருவர் எந்த முடிவுக்கு வந்தாலும், பாடுகளை எப்படி மதிப்பிடுகிறோம் என்பதை மறுபரிசீலனை செய்யும்படி இந்த அதிகாரம் ஒவ்வொரு வாசகரையும் கேட்கிறது. எல்லாரும் சபிக்கப்பட்டவர் என்று எண்ணியவர், மற்றவர்களுடைய பாரத்தைச் சுமந்துகொண்டிருந்தார் என்று தெரியவருகிறது. அந்தத் தலைகீழ் மாற்றம், குற்றம், மன்னிப்பு, உலகம் இழிவாகப் பார்ப்பவர்களின் மதிப்பு ஆகியவற்றைப் பற்றிக் கோடிக்கணக்கானோர் சிந்திக்கும் விதத்தை வடிவமைத்திருக்கிறது.