உன் கூடாரத்தின் இடத்தை விசாலமாக்கு

பல இந்திய வீடுகளில், பிள்ளை பெறாத அல்லது கணவனால் கைவிடப்பட்ட ஒரு பெண் அமைதியான ஒரு பாரத்தைச் சுமக்கிறாள் — திருமணங்களில் உறவினர்களின் கேள்விகள், விழாக்களில் பார்வைகள், பரிதாபப்படப்படுகிறோம் என்ற உணர்வு. இப்போது, யாரோ ஒருவர் அவளிடம் நடந்துவந்து சொல்வதாகக் கற்பனை செய்யுங்கள்: பெரிய கூடாரத்தைத் தைக்கத் தொடங்கு, உனக்கு இடம் தேவைப்படும். அதுதான் ஏசாயா 54-ன் திடுக்கிடவைக்கும் தொடக்கம். 53-ஆம் அதிகாரத்தின் பாடுபடும் ஊழியக்காரனுக்கு உடனே பின்பு, தீர்க்கதரிசி வெறுமையாகவும் வெட்கப்பட்டும் விடப்பட்ட நகரமாகிய சீயோனை நோக்கித் திரும்பி, அவளோடு மலடியான ஒரு பெண்ணாகவும், கைவிடப்பட்ட மனைவியாகவும் பேசுகிறார். பின்பு, பாடும்படி அவளுக்குச் சொல்கிறார்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஏசாயா 40–55 ஆறுதலிலிருந்து, கோரேசின் வாக்குறுதிக்கு, மற்றவர்களுக்காகப் பாடுபடும் ஊழியக்காரனுக்கு நகர்கிறது. 54-ஆம் அதிகாரம் அந்தப் பாடுகளின் கனி: நகரமாகச் சித்தரிக்கப்படும் ஜனம் புதுப்பிக்கப்படுகிறது; தேவனுக்கும் இஸ்ரவேலுக்குமிடையேயான திருமணம் சரிசெய்யப்படுகிறது. வேதாகமத்தின் பெரிய கதையில், இது தன் மிகத் தாழ்ந்த நிலையிலுள்ள மூன்றாம் பகுதி, இது முடிவல்ல என்று சொல்லப்படுகிறது. பவுல் பின்னர் சபையின் எதிர்பாராத குடும்பத்தைப் பற்றிப் பேச அதன் தொடக்க வரியை (கலாத்தியர் 4:27) மேற்கோள் காட்டுகிறார்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஊழியக்காரனின் பாடுகளைப் புதுப்பிக்கப்பட்ட உறவின் சித்திரமாக மாற்றுவது: வெட்கப்பட்ட நகரம் திரும்ப ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட மனைவியாகிறது, இடம் கொடுக்கமுடியாத அளவுக்குப் பிள்ளைகளைக் கொண்ட தாயாகிறது, அசைக்கப்படாத ஓர் உடன்படிக்கையால் பாதுகாக்கப்படுகிறது.

• 54:1–3 — மலடியானவள் பாடலாய் முழங்கும்படியும், கயிறுகளை நீளமாக்கி, முளைகளை ஆழமாக அடிக்கும்படியும் சொல்லப்படுகிறாள், ஏனெனில் அவளுடைய பிள்ளைகள் வலதுபுறமும் இடதுபுறமும் பரம்பி, பாழான பட்டணங்களை நிரப்புவார்கள். வெறுமை நெருக்கமாகிறது.
• 54:4–8 — தன் இளவயதின் வெட்கத்துக்கோ, தன் விதவையிருப்புக்கோ அவள் பயப்படவேண்டியதில்லை: அவளை உண்டாக்கினவரே அவளுடைய நாயகர். 'இமைப்பொழுது' தாம் விலகியிருந்ததைத் தேவன் ஒப்புக்கொள்கிறார்; ஆனால் மிகுந்த இரக்கங்களோடும் நித்திய கிருபையோடும் அவளைச் சேர்த்துக்கொள்வதாக வாக்குப்பண்ணுகிறார். சிறையிருப்பு மறுக்கப்படவில்லை; அது நீண்ட ஓர் அன்புக்குள் வைக்கப்படுகிறது.
• 54:9–10 — நோவாவின் ஜலப்பிரளயத்துக்குப் பின் பூமியை மீண்டும் மூடுவதில்லை என்று தேவன் ஆணையிட்டதுபோல, அவள்மேல் மீண்டும் கோபிப்பதில்லை என்று ஆணையிடுகிறார். மலைகள் விலகினாலும், பர்வதங்கள் நிலைபெயர்ந்தாலும், அவருடைய மாறாத கிருபையும் அவருடைய 'சமாதானத்தின் உடன்படிக்கையும்' விலகாது.
• 54:11–17 — புயலால் அலைக்கழிக்கப்பட்ட நகரம் ரத்தினங்களால் மீண்டும் கட்டப்படுகிறது — நீலக்கல் அஸ்திபாரங்கள், பதுமராகக் கொத்தளங்கள். அவளுடைய பிள்ளைகள் கர்த்தரால் போதிக்கப்படுவார்கள்; அவள் நீதியிலே ஸ்திரப்படுவாள். அவளுக்கு விரோதமாய் உருவாக்கப்படும் எந்த ஆயுதமும் வாய்க்காது; இதுவே கர்த்தருடைய ஊழியக்காரரின் சுதந்தரம்.

முக்கிய வசனம்: ஏசாயா 54:10  ·  அதனால் என்ன: நம் கதை முடிந்துவிட்டது என்று — இழந்ததோ, ஒருபோதும் வராததோ நம்மை வரையறுக்கிறது என்று — வெட்கம் அடிக்கடி நமக்குச் சொல்கிறது. இந்த அதிகாரம் வெட்கத்துக்கு ஒரு சொற்பொழிவால் அல்ல, ஒரு சித்திரத்தால் பதில் சொல்கிறது: அதை நிரப்ப யாரும் வருவதற்கு முன்பே விசாலமாக்கப்படும் ஒரு கூடாரம். சூழ்நிலைகளில் அல்ல, மலைகளைவிட நீடித்திருக்கும் என்று சொல்லப்படும் ஒரு வாக்குறுதியில் வேரூன்றி, முன்கூட்டியே செயல்படும் ஒரு நம்பிக்கைக்கு அது அழைக்கிறது.