சில நேரங்களில் ஒரு முழு வாழ்க்கையும் ஒரே காலைப்பொழுதில் மாறுகிறது. ஒரு அழைப்பு வருகிறது, ஒரு கதவு திறக்கிறது; நேற்றுவரை யாருக்கும் தெரியாதிருந்த ஒருவர், அறையிலுள்ள மிக வல்லமையுள்ள நபருக்கு முன் நிற்கிறார். யோசேப்பு இன்னும் இரண்டு ஆண்டுகள் சிறையில் மறக்கப்பட்டிருக்கிறான். பின்பு யாராலும் விளக்க முடியாத இரண்டு சொப்பனங்களைப் பார்வோன் காண்கிறான்; பானபாத்திரக்காரனுக்குத் திடீரென்று நினைவு திரும்புகிறது; யோசேப்பு அவசரமாக வெளியே கொண்டுவரப்படுகிறான் — சவரம் செய்யப்பட்டு, உடை மாற்றப்பட்டு, எகிப்தின் ராஜாவுக்கு முன் நிறுத்தப்படுகிறான். மாலைக்குள் அவன் பார்வோனுக்கு அடுத்த இடத்தில் இருக்கிறான். அவன் சகோதரர்கள் அவனை விற்றுப் பதின்மூன்று ஆண்டுகள் ஆகின்றன.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இங்கே யோசேப்பின் கதை திரும்புகிறது. வாக்குத்தத்தத்தின் குடும்பம், தாங்கள் விலக்கிவிட முயன்ற அதே மகனின் மூலம் பஞ்சத்திலிருந்து காப்பாற்றப்படவிருக்கிறது; இஸ்ரவேல் ஒரு ஜாதியாக வளரப்போகும் இடமாக எகிப்து மாறுகிறது — யாத்திராகமத்துக்கு மேடை அமைக்கிறது. ஒரு நெருக்கடியைக் கையாளுவதில் யோசேப்பின் ஞானம், வேதாகமம் பின்னர் வளர்த்தெடுக்கும் ஒரு கருப்பொருளையும் முன்னறிவிக்கிறது: தேவனுடைய மக்கள் ஒரு அந்நிய தேசத்தின் நன்மைக்காகச் சேவை செய்வது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: யோசேப்பைச் சிறைச்சாலையிலிருந்து அதிகாரத்துக்கு உயர்த்துவது; அவன் மூலம் தேவன் ஒரு அந்நிய ராஜாவுக்கு எதிர்காலத்தை வெளிப்படுத்துவதைக் காட்டுவது; எகிப்தையும், சுற்றிலுமுள்ள தேசங்களையும், யாக்கோபின் குடும்பத்தையும் போஷிக்கப்போகும் களஞ்சியங்களை ஏற்படுத்துவது.
- 41:1–13 — ஏழு ஆரோக்கியமான பசுக்களை ஏழு நலிந்த பசுக்கள் தின்பதாகவும், பின்பு ஏழு நிறைந்த கதிர்களை ஏழு சாவியான கதிர்கள் விழுங்குவதாகவும் பார்வோன் சொப்பனம் காண்கிறான். அவனுடைய மந்திரவாதிகளாலும் ஞானிகளாலும் அர்த்தம் சொல்ல முடியவில்லை. சிறைச்சாலையிலுள்ள இளம் எபிரெயனைப் பானபாத்திரக்காரன் இறுதியாக நினைவுகூருகிறான்.
- 41:14–36 — யோசேப்பு சவரம் செய்யப்பட்டு, உடை மாற்றப்பட்டு, உள்ளே கொண்டுவரப்படுகிறான். 'அது என்னாலே அல்ல' என்கிறான்; தேவனே பார்வோனுக்குப் பதில் தருவார். இரண்டு சொப்பனங்களும் ஒன்றே: ஏழு ஆண்டுகள் மிகுந்த பரிபூரணம், அதைத் தொடர்ந்து ஏழு ஆண்டுகள் கொடிய பஞ்சம். நல்ல ஆண்டுகளில் விளைச்சலில் ஐந்திலொரு பங்கைச் சேகரிக்க ஒரு ஞானமுள்ள மனிதனை நியமிக்கும்படி அவன் ஆலோசனை கூறுகிறான்.
- 41:37–46 — இந்த மனிதனைப்போல தேவ ஆவியைக் கொண்டவன் வேறு யாராவது உண்டோ என்று பார்வோன் கேட்டு, யோசேப்பைத் தன் அரமனைக்கும் எகிப்து முழுவதற்கும் அதிகாரியாக நியமிக்கிறான். அவனுக்கு ஒரு முத்திரை மோதிரம், மெல்லிய சணல்வஸ்திரம், பொன் சங்கிலி, ஒரு இரதம், சாப்நாத்பன்னேயா என்ற எகிப்தியப் பெயர், ஓன் பட்டணத்து ஆசாரியனின் மகளாகிய ஆஸ்நாத் என்ற மனைவி ஆகியவற்றைக் கொடுக்கிறான். யோசேப்புக்கு முப்பது வயது.
- 41:47–52 — பரிபூரண ஆண்டுகளில் யோசேப்பு அளவிட முடியாத அளவுக்குத் தானியத்தைப் பட்டணங்களில் சேமிக்கிறான். அவனுக்கு இரண்டு மகன்கள் பிறக்கிறார்கள்: தேவன் தன் வருத்தத்தை மறக்கச்செய்ததால் மனாசே; தன் சிறுமையின் தேசத்தில் தேவன் தன்னைப் பலுகச்செய்ததால் எப்பிராயீம்.
- 41:53–57 — முன்னறிவிக்கப்பட்டபடியே பஞ்சம் வந்து, எகிப்துக்கு அப்பாலும் பரவுகிறது. மக்கள் கூக்குரலிடும்போது, பார்வோன் அவர்களை யோசேப்பிடம் அனுப்புகிறான்; அவன் களஞ்சியங்களைத் திறக்கிறான்; தானியம் வாங்க உலகமெல்லாம் எகிப்துக்கு வருகிறது.
- மத்திய ராஜ்யப் பின்னணி: பாரம்பரிய வேதாகமக் காலவரிசைப்படி யோசேப்பு ஏறக்குறைய கி.மு. 1880 அளவில் உயர்கிறான்; கே. ஏ. கிச்சன், ஜேம்ஸ் ஹாஃப்மையர் போன்ற அறிஞர்கள் பல விவரங்கள் (அடிமை விலைகள், பட்டப்பெயர்கள், வழக்கங்கள்) இரண்டாம் ஆயிரமாண்டுக்குப் பொருந்துகின்றன என்று வாதிட்டுள்ளனர்.
- ஹிக்சோஸ் காலம் (ஏறக்குறைய கி.மு. 1650–1550): வட எகிப்தை ஆண்ட ஆசிய ஹிக்சோஸ் ஆட்சியாளர்களின் கீழ் ஒரு செமிட்டிய அதிகாரி மிக எளிதாக உயர்ந்திருக்க முடியும் என்பது நீண்டகாலமாக முன்வைக்கப்படும் ஒரு கருத்து.
- பிற்கால எழுத்தாக்கம்: பெயர்களும் (போத்திபார், ஆஸ்நாத், சாப்நாத்பன்னேயா) பின்னணியும் முதலாம் ஆயிரமாண்டுக்கே மிகவும் பொருந்துகின்றன என்றும், எனவே அதன் மூலம் எதுவாயிருந்தாலும், சொல்லப்பட்டிருக்கும் வடிவிலுள்ள கதை ஒரு பிற்கால இலக்கியப் படைப்பு என்றும் டொனால்ட் ரெட்ஃபர்டும் மற்றவர்களும் வாதிட்டனர்.
முக்கிய வசனம்: ஆதியாகமம் 41:16 · அதனால் என்ன: பார்வோனிடம் யோசேப்பின் முதல் வார்த்தைகள் புகழைத் தன்னிடமிருந்து திருப்புகின்றன: வரம் தேவனுடையது, தன்னுடையது அல்ல. பின்பு அவன் விசுவாசம் நடைமுறையாகிறது — ஒரு திட்டம், களஞ்சியங்கள், கவனமான நிர்வாகம். பொதுச் சேவை, வணிகம், அரசாங்கம் ஆகியவற்றில் உள்ள வாசகர்களுக்கு, இது ஒரு முழு தேசத்தின் நன்மைக்காக — தன் விசுவாசத்தைப் பகிர்ந்துகொள்ளாதவர்கள் உட்பட — திறமையான, நேர்மையான வேலையின் மூலம் வெளிப்படும் விசுவாசத்தின் சித்திரம்.