நம்மில் பெரும்பாலோர், நன்றாக முன்னேறிக்கொண்டிருக்கும் ஒருவரிடம் நம்மை நினைவில் வைத்துக்கொள்ளும்படி கேட்டிருப்போம் — மேலாளரிடம் ஒரு வார்த்தை, ஒரு பரிந்துரை, நமக்காக ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு. அவர்கள் வாக்களிக்கிறார்கள், உண்மையாகவே அப்படி நினைக்கிறார்கள்; பின்பு வாழ்க்கை நகர்கிறது, அவர்கள் மறந்துவிடுகிறார்கள். தான் செய்யாத ஒன்றுக்காக யோசேப்பு சிறையில் இருக்கிறான். பார்வோனின் மூத்த வேலைக்காரர்கள் இருவர் அவனுடன் சேருகிறார்கள்; அவர்கள் பயந்திருக்கும்போது அவன் அவர்களுக்கு உதவுகிறான். விடுதலையாகப்போகிறவனிடம் அவன் ஒன்றை மட்டுமே கேட்கிறான்: என்னை நினைத்துக்கொள். அவன் நினைக்கவில்லை என்ற வேதனையான வரியுடன் அதிகாரம் முடிகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இது யோசேப்பின் கதையில் ஒரு காத்திருப்பு அதிகாரம் — சிறைக்குள் விழுவதற்கும் பார்வோனின் பக்கத்துக்கு உயர்வதற்கும் இடையிலான காலம். வீட்டில் யோசேப்பைச் சிக்கலில் மாட்டிய சொப்பனங்கள் இப்போது அவன் எதிர்காலத்துக்கான வழியாகின்றன; தன் சொந்தச் சொப்பனங்களைப் பற்றிப் பெருமையடித்த இளைஞன், அர்த்தங்கள் தேவனுக்கே உரியவை என்று இப்போது வலியுறுத்துகிறான். மறக்கப்பட்ட வாக்குறுதி, பார்வோன் சொப்பனம் காண்பதற்கு முந்திய இரண்டு நீண்ட ஆண்டுகளுக்கு மேடை அமைக்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: மறக்கப்பட்டிருக்கும்போதும் யோசேப்பு மற்றவர்களுக்கு உண்மையாகச் சேவை செய்வதைக் காட்டுவது; அவன் தன் சொந்தத் திறமையால் அல்ல, தேவனுடைய உதவியால் சொப்பனங்களுக்கு அர்த்தம் சொல்கிறான் என்று நிலைநாட்டுவது; ஒருநாள் அவனைப் பார்வோனுக்கு முன் கொண்டுவரப்போகும் மனிதனுடன் அவனை இணைப்பது.
- 40:1–8 — பார்வோனின் பானபாத்திரக்காரர் தலைவனும் சுயம்பாகிகள் தலைவனும் தங்கள் எஜமானுக்குக் குற்றம் செய்து, யோசேப்பு சேவை செய்யும் சிறைச்சாலையில் போடப்படுகிறார்கள். ஒருநாள் காலையில் அவர்கள் கலக்கமாயிருப்பதை யோசேப்பு கவனிக்கிறான்: இருவரும் சொப்பனம் கண்டிருக்கிறார்கள், அர்த்தம் சொல்ல யாரும் இல்லை. அர்த்தங்கள் தேவனுக்கே உரியவை என்று பதில் சொல்லி, அவற்றைத் தன்னிடம் சொல்லும்படி யோசேப்பு கேட்கிறான்.
- 40:9–15 — மூன்று கொடிகளுள்ள ஒரு திராட்சச்செடியைப் பற்றிப் பானபாத்திரக்காரன் சொப்பனம் கண்டான்; அதன் பழங்களைப் பிழிந்து பார்வோனின் பாத்திரத்தில் ஊற்றினான். யோசேப்பு: மூன்று நாட்களில் நீ மீண்டும் பதவியில் அமர்த்தப்படுவாய். பின்பு தன்னைப் பார்வோனிடம் நினைவுபடுத்தும்படி கேட்கிறான்; தான் தன் தேசத்திலிருந்து திருடிக்கொண்டுவரப்பட்டதாகவும், இந்தக் குழிக்குத் தகுதியான எதையும் செய்யவில்லை என்றும் விளக்குகிறான்.
- 40:16–19 — உற்சாகமடைந்து, சுயம்பாகி தன் சொப்பனத்தைச் சொல்கிறான்: தன் தலையின்மேல் சுட்ட பண்டங்கள் நிறைந்த மூன்று கூடைகள், மேல் கூடையிலிருந்து பறவைகள் தின்கின்றன. யோசேப்பின் பதில் கொடூரமானது: மூன்று நாட்களில் பார்வோன் உன் தலையை உயர்த்தி, உன் உடலை ஒரு மரத்தில் தூக்கிப்போடுவான்.
- 40:20–23 — மூன்றாம் நாளில், பார்வோனின் பிறந்தநாளில், அவன் ஒரு விருந்து செய்து, யோசேப்பு சொன்னபடியே பானபாத்திரக்காரனைப் பதவியில் மீண்டும் அமர்த்தி, சுயம்பாகியைக் கொல்லுகிறான். ஆனால் பானபாத்திரக்காரன் யோசேப்பை நினைக்கவில்லை; அவனை மறந்துவிடுகிறான்.
முக்கிய வசனம்: ஆதியாகமம் 40:8 · அதனால் என்ன: உண்மைத்தன்மை பெரும்பாலும் யாரும் அறியாத இடத்திலேயே நடைபெறுகிறது. யோசேப்பு இரண்டு அந்நியர்களின் முகங்களைக் கவனித்து, அவர்களுக்கு நன்றாகச் சேவை செய்து, தான் உதவிய ஒருவனாலேயே மறக்கப்படுகிறான். அந்த ஏமாற்றத்தை அதிகாரம் அவசரமாகக் கடந்து செல்லவில்லை. மறக்கப்பட்ட காலங்கள் வீணான காலங்கள் அல்ல என்று அது சொல்கிறது — மற்றவர்களால் கைவிடப்படும்போதும் மக்கள் தேவனால் கைவிடப்படுவதில்லை என்றும்.