உதவி கேட்டு ஒரு அரசு அலுவலகத்துக்குள் நுழைந்து, மேசைக்குப் பின்னால் இருக்கும் அதிகாரி நீங்கள் விற்ற சகோதரன் என்று பல ஆண்டுகளுக்குப் பின் கண்டுபிடிப்பதை நினைத்துப் பாருங்கள். யோசேப்பின் சகோதரர்களுக்கு அது இன்னும் தெரியாது; ஆனால் வாசகருக்குத் தெரியும். பஞ்சம் கானானை எட்டியிருக்கிறது; பத்து மனிதர்கள் எகிப்துக்கு வந்து, அதிபதிக்கு முன் தரைமட்டும் முகங்குப்புற வணங்குகிறார்கள். யோசேப்பு உடனே அவர்களை அடையாளம் கண்டுகொள்கிறான். பதினேழு வயதில் அவன் கண்ட சொப்பனம் அவன் கண்முன்னே நிறைவேறுகிறது. அடுத்து அவன் செய்வது வெறும் பழிவாங்கலும் அல்ல, வெறும் மன்னிப்பும் அல்ல.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஆபிரகாமின் குடும்பத்துக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதி இப்போது எகிப்திலிருந்து வரும் அப்பத்தைச் சார்ந்திருக்கிறது. யோசேப்பின் பதவியே அவர்களைக் காப்பாற்றும் வழி; ஆனால் குடும்பம் மீண்டும் ஒன்றுசேருவதற்கு முன், பழைய காயம் மீண்டும் திறக்கப்பட வேண்டும். அதிகாரங்கள் 42–45 யோசேப்பின் கதையின் இதயமாக அமைகின்றன: சகோதரர்கள் தாங்கள் செய்ததை எதிர்கொண்டு, தாங்கள் மாறியிருக்கிறார்களா என்று — குறிப்பாக ராகேலின் மற்ற மகனாகிய பென்யமீனிடம் — காட்ட வேண்டிய ஒரு நீண்ட சோதனை.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: சகோதரர்களை யோசேப்புடன் நேருக்கு நேர் கொண்டுவருவது, அவனுடைய ஆரம்பகாலச் சொப்பனங்களை நிறைவேற்றுவது, இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன் அவனுக்குச் செய்ததைப் பற்றிய தங்கள் குற்ற உணர்வை எதிர்கொள்ளும்படி அவர்களை நெருக்கும் ஒரு சோதனையைத் தொடங்குவது.
- 42:1–5 — எகிப்தில் தானியம் இருக்கிறது என்று யாக்கோபு கேள்விப்பட்டு, அதை வாங்கப் பத்து மகன்களை அனுப்புகிறான். அவனுக்கு ஏதாவது தீங்கு நேரிடுமோ என்று பயந்து, பென்யமீனை வீட்டிலேயே வைத்துக்கொள்கிறான் — ராகேலின் கடைசி மகனே இப்போது செல்லப்பிள்ளை.
- 42:6–17 — சகோதரர்கள் தேசத்தின் அதிபதியாகிய யோசேப்புக்கு முன் வணங்குகிறார்கள். அவன் அவர்களை அடையாளம் கண்டும், அந்நியர்களைப் போல நடத்தி, அவர்களை வேவுகாரர் என்று குற்றம் சாட்டுகிறான். அவர்கள் சொல்வது உண்மை என்று நிரூபிக்க, ஒருவன் போய் இளைய சகோதரனைக் கூட்டிவர வேண்டும். அவன் அவர்கள் எல்லோரையும் மூன்று நாட்கள் காவலில் வைக்கிறான்.
- 42:18–24 — யோசேப்பு ஒன்பது பேரைத் தானியத்துடன் வீட்டுக்கு அனுப்பி, ஒருவனை வைத்துக்கொள்கிறான். அவன் தங்கள் பேச்சைப் புரிந்துகொள்கிறான் என்று அறியாமல், தங்கள் சகோதரனின் கதறலைப் புறக்கணித்ததற்கான தண்டனை இது என்று சகோதரர்கள் ஒருவரிடம் ஒருவர் சொல்லிக்கொள்கிறார்கள். தான் அவர்களை எச்சரித்ததை ரூபன் நினைவூட்டுகிறான். யோசேப்பு விலகிப்போய் அழுகிறான்; பின்பு அவர்கள் கண்முன்னே சிமியோனைக் கட்டுகிறான்.
- 42:25–28 — ஒவ்வொருவனுடைய வெள்ளியையும் அவனவன் சாக்கில் திரும்ப வைக்கும்படி யோசேப்பு இரகசியமாக ஏற்பாடு செய்கிறான். ஒரு தங்குமிடத்தில் ஒரு சகோதரன் தன் பணத்தைக் கண்டுபிடிக்கிறான்; தேவன் தங்களுக்கு என்ன செய்தார் என்று கேட்டு அவர்கள் நடுங்குகிறார்கள்.
- 42:29–38 — கானானில் வீட்டுக்கு வந்து, அவர்கள் யாக்கோபிடம் எல்லாவற்றையும் சொல்கிறார்கள்; தங்கள் வெள்ளியெல்லாம் திருப்பிக் கொடுக்கப்பட்டிருப்பதைக் காண்கிறார்கள். யாக்கோபு நொறுங்கிப்போகிறான்: யோசேப்பு இல்லை, சிமியோன் இல்லை, இப்போது பென்யமீனையும் கேட்கிறார்கள். ரூபன் தன் சொந்த இரண்டு மகன்களையும் பிணையாகக் கொடுக்க முன்வருகிறான்; பென்யமீனை அனுப்ப யாக்கோபு மறுக்கிறான்.
முக்கிய வசனம்: ஆதியாகமம் 42:21 · அதனால் என்ன: குற்ற உணர்வு பல பத்தாண்டுகள் புதைந்து கிடந்து, அழுத்தமான ஒரு தருணத்தில் வெளிப்படலாம். சகோதரர்கள் தங்கள் துன்பங்களை யோசேப்புக்குத் தாங்கள் செய்ததன் விளைவாக வாசிக்கிறார்கள்; அவர்களுடைய அறிக்கையே கடினப்பட்ட ஒரு குடும்பத்தில் விழும் முதல் விரிசல். யோசேப்பின் கண்ணீர், அவனுடைய கடுமையான உத்திகள் குளிர்ந்த பழிவாங்கலிலிருந்து அல்ல, காயப்பட்ட ஒரு இருதயத்திலிருந்து வருகின்றன என்று காட்டுகிறது. உண்மையான ஒப்புரவுக்கு உண்மை வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டுவரப்பட வேண்டும் என்று கதை சொல்கிறது.