ஒருவர் களைத்துச் சோர்ந்திருக்கும்போது, ஒரு வாக்குறுதி அவர்மேல் பட்டுத் தெறித்துவிடலாம். இரட்டை ஷிஃப்டில் வேலை செய்யும் ஒரு தொழிலாளியிடம் அடுத்த ஆண்டு நிலைமை நன்றாக இருக்கும் என்று சொன்னால், அவர் அதைக் கேட்கக்கூட மாட்டார். நம்பிக்கை வைக்க முடியாத அளவுக்கு அவர் களைத்திருக்கிறார். யாத்திராகமம் 6இல் அந்த வேதனையான யதார்த்தம் இருக்கிறது. பழைய ஏற்பாட்டின் மிகச் செழுமையான சில வாக்குறுதிகளைத் தேவன் மோசேக்குத் தருகிறார், மோசே அவற்றை அறிவிக்கிறான்; ஆனால் இஸ்ரவேலர் 'மனமடிவினாலும் கொடிய அடிமைத்தனத்தினாலும்' கேட்க முடியவில்லை. வார்த்தைகள் உண்மையானவை. மக்கள் அவற்றைப் பெற்றுக்கொள்ள முடியாத அளவுக்கு இன்னும் நொறுங்கியிருக்கிறார்கள், அவ்வளவே.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: தேவன் ஏன் யாரையும் மீட்கவில்லை என்று மோசே கேட்பதுடன் அதிகாரம் 5 முடிந்தது. தேவனுடைய பதில் தாமதத்தை விளக்கவில்லை; தாம் யார் என்பதை மீண்டும் உரைக்கிறது. ஆதியாகமத்தின் வாக்குறுதிகள் (தேசம், ஒரு மக்கள், தேவனுடைய பிரசன்னம்) ஒரே உரையில் திரட்டப்பட்டு யாத்திரையுடன் இணைக்கப்படுகின்றன. பின்பு மோசேயையும் ஆரோனையும் லேவி கோத்திரத்தில் வைக்கும் ஒரு வம்சவரலாற்றுக்காக அதிகாரம் நிற்கிறது — பின்னால் மிக முக்கியமாகப் போகும் ஆசாரியத்துவத்துக்கு அது ஆயத்தம் செய்கிறது. கதை வார்த்தைகளிலிருந்து வாதைகளுக்கு நகரவிருக்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: சோர்வுக்குத் தேவனுடைய தன்மையாலும் வாக்குறுதிகளாலும் பதில் சொல்வது, யாத்திரையை ஆபிரகாம், ஈசாக்கு, யாக்கோபுடனான உடன்படிக்கையுடன் இணைப்பது, மேலும் கதை மோதலை நோக்கி நகரும்போது மோசே, ஆரோனின் குடும்ப வம்சத்தை நிலைநிறுத்துவது.
- 6:1–8 — தேவன் சொல்கிறார்: நான் கர்த்தர். நான் ஆபிரகாமுக்கும் ஈசாக்குக்கும் யாக்கோபுக்கும் சர்வவல்லமையுள்ள தேவனாகத் தோன்றினேன், ஆனால் கர்த்தர் என்ற என் நாமத்தால் அவர்கள் என்னை அறியவில்லை. பின்பு வாக்குறுதிகளின் ஒரு சங்கிலி: நான் உங்களை வெளியே கொண்டுவருவேன், உங்களை விடுவிப்பேன், ஓங்கிய புயத்தால் உங்களை மீட்பேன், உங்களை என் மக்களாக ஏற்றுக்கொள்வேன், உங்கள் தேவனாக இருப்பேன், உங்களைத் தேசத்துக்குக் கொண்டுவருவேன்.
- 6:9–13 — மோசே இஸ்ரவேலிடம் சொல்கிறான், ஆனால் அவர்கள் ஆவி நொறுங்கியிருப்பதால் கேட்க முடியவில்லை. தேவன் அவனை மீண்டும் பார்வோனிடம் அனுப்பும்போது, மோசே மறுப்புச் சொல்கிறான்: என் சொந்த மக்களே கேட்காதபோது, நான் இவ்வளவு மோசமாகப் பேசும்போது, பார்வோன் ஏன் கேட்பான்?
- 6:14–27 — ரூபன், சிமியோன், குறிப்பாக லேவி ஆகியோரின் குடும்பப் பதிவு. அது அம்ராமையும் யோகெபேத்தையும் ஆரோன், மோசேயின் பெற்றோராகப் பெயரிடுகிறது; ஆரோனின் வம்சத்தை எலெயாசார், பினெகாஸ் வரை பின்தொடர்கிறது; கோராகுவையும் குறிப்பிடுகிறது. கதை தன் கதாநாயகர்களை உண்மையான குடும்பங்களில் வேரூன்றச் செய்கிறது.
- 6:28–30 — அறுபட்ட இடத்திலிருந்து கதைசொல்லி இழையை மீண்டும் எடுக்கிறார்: பார்வோனிடம் பேசும்படி தேவன் மோசேக்குச் சொல்கிறார்; தனக்கு 'விருத்தசேதனமில்லாத உதடுகள்' — அதாவது தன்னால் நன்றாகப் பேச முடியாது — என்று மோசே மீண்டும் எதிர்க்கிறான்.
- பாரம்பரிய யூத, கிறிஸ்தவ வாசிப்புகள்: முற்பிதாக்கள் அந்த நாமத்தை அறிந்திருந்தார்கள், ஆனால் அதன் பொருளை இன்னும் அனுபவிக்கவில்லை; இப்போது தொடங்கும் மீட்பில் தேவன் தம் வாக்குறுதிகளைக் காப்பதைக் காண்பதையே 'அறிதல்' குறிக்கிறது.
- மூல விமர்சன வாசிப்பு (ஆவணக் கருதுகோளும் அதன் பிற்கால வடிவங்களும்): 6:2–8 ஒரு ஆசாரிய மூலத்திலிருந்து வருகிறது, அதில் நாமம் முதன்முதலில் இங்கே வெளிப்படுத்தப்படுகிறது; ஆதியாகமத்தின் மற்ற இழைகள் அதை முன்பே பயன்படுத்துகின்றன; புத்தகம் இரண்டையும் இணைக்கிறது.
- சில மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் அந்தச் சொற்றொடரை ஒரு கேள்வியாக எடுக்கிறார்கள் ('நான் என்னை வெளிப்படுத்தவில்லையா?') — இது சிறுபான்மை வாசிப்பு.
முக்கிய வசனம்: யாத்திராகமம் 6:7 · அதனால் என்ன: இப்போது நம்பிக்கை வைக்க முடியாதவர்களிடம் இந்த அதிகாரம் கனிவாக இருக்கிறது. இஸ்ரவேலரின் நொறுங்கிய ஆவிக்காக அது அவர்களைக் கடிந்துகொள்ளவில்லை; அதைப் பதிவுசெய்கிறது, தேவனோ தொடர்ந்து செயல்படுகிறார். ஒரு மோசமான நாளில் யாராவது எவ்வளவு பலமாக நம்புகிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்து அவருடைய வாக்குறுதிகள் இல்லை. விசுவாசம் பலமாக உணர முடியாத அளவுக்குக் கனமான ஒரு காலத்தைக் கடந்துபோகும் எவருக்கும் அது நிலைப்படுத்தும் ஒரு எண்ணம்.