ஒவ்வொரு நாடும் ஏதோ ஒன்றை மக்கள் அதைப் பற்றி யோசிக்கக்கூட மாட்டாத அளவுக்கு முழுமையாகச் சார்ந்திருக்கிறது: பருவமழை, நதி, மின்சாரக் கட்டமைப்பு. அது தவறும்போது எல்லாம் நின்றுவிடுகிறது. எகிப்துக்கு அது நைல் நதி. அது வயல்களுக்கு நீர் பாய்ச்சியது, படகுகளைச் சுமந்தது, மீன்களுக்கு உணவளித்தது, எகிப்திய மதத்தில் உயிரின் ஊற்றாகக் கனம்பண்ணப்பட்டது. யாத்திராகமம் 7 பார்வோனுக்கும் கர்த்தருக்கும் இடையேயான போட்டியைத் தொடங்குகிறது; முதல் அடி ஒரு படையின்மேலோ அரண்மனையின்மேலோ விழவில்லை. எகிப்து இழப்பதைக் கற்பனையும் செய்ய முடியாத அந்த நதியின்மேல் அது விழுகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இரண்டு அதிகாரங்களின் பின்னடைவுகளுக்குப் பின், உண்மையான மோதல் தொடங்குகிறது. இது வாதைகளின் தொடக்கம் — அதிகாரம் 5இல் பார்வோன் கேட்ட 'கர்த்தர் யார்?' என்ற கேள்விக்குத் தேவன் பதில் சொல்லும் நீண்ட தொடர். 'நான் கர்த்தர் என்று எகிப்தியர் அறிவார்கள்' என்பதே நோக்கம் என்று உரை சொல்கிறது. பார்வோனின் கடின இருதயம் என்ற கருப்பொருள் மையமாவதும் இங்கேதான் — அதிகாரம் 14இல் கடல் மூடும்வரை ஓடும் ஒரு இழை.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: எகிப்தின்மேலும் அதன் தெய்வங்கள்மேலும் கர்த்தருக்குள்ள அதிகாரத்தின் அடையாளங்களாக வாதைகளைத் தொடங்குவது, மேலும் பார்வோன் கடினப்பட்ட மறுப்பைத் தேர்ந்தெடுப்பதையும், அதில் உறுதிப்படுத்தப்படுவதையும் காட்டுவது.
- 7:1–7 — தேவன் மோசேயைப் பார்வோனுக்கு 'தேவனைப்போல' ஆக்குகிறார், ஆரோனை அவனுடைய தீர்க்கதரிசியாக்குகிறார். எகிப்து தாம் யார் என்று அறியும்படி, பார்வோனின் இருதயத்தைக் கடினப்படுத்தி அடையாளங்களைப் பெருகச் செய்வேன் என்று தேவன் சொல்கிறார். அவர்கள் கீழ்ப்படியும்போது மோசேக்கு எண்பது வயது, ஆரோனுக்கு எண்பத்துமூன்று.
- 7:8–13 — ஆரோன் தன் கோலைக் கீழே போட, அது பாம்பாகிறது. பார்வோனின் மந்திரவாதிகளும் தங்கள் மந்திர வித்தைகளால் அப்படியே செய்கிறார்கள், ஆனால் ஆரோனின் கோல் அவர்களுடையவற்றை விழுங்குகிறது. தெளிவான அடையாளம் — ஆனாலும் பார்வோனின் இருதயம் கடினமாகவே இருக்கிறது.
- 7:14–25 — காலையில் நதியருகே மோசே பார்வோனை எச்சரிக்கிறான்; பின்பு ஆரோன் தண்ணீரை அடிக்கிறான். நைல் நதியும் எகிப்தின் தண்ணீர்களும் இரத்தமாகின்றன, மீன்கள் சாகின்றன, நதி நாறுகிறது, மக்கள் தண்ணீருக்காக அதன் அருகே தோண்டுகிறார்கள். மந்திரவாதிகள் அந்த அடையாளத்தைப் பின்பற்றிச் செய்கிறார்கள்; பார்வோன் அசையாமல் தன் வீட்டுக்குத் திரும்பிப் போகிறான்; ஏழு நாட்கள் கடக்கின்றன.
- பார்வோன் ஏற்கனவே செய்த ஒரு தேர்வைத் தேவன் உறுதிப்படுத்துகிறார்: ஆரம்ப வாதைகள் பார்வோனின் சொந்தப் பிடிவாதத்தை வலியுறுத்துகின்றன; தேவனுடைய கடினப்படுத்துதல் அவனை அதற்கே ஒப்புக்கொடுக்கிறது (யூத, கிறிஸ்தவ வாசிப்புகள் இரண்டிலும் பொதுவான கருத்து).
- தேவனுடைய இறையாண்மையே முதன்மையானது: தம் வல்லமையையும் நாமத்தையும் வெளிப்படுத்தத் தேவன் பார்வோனைக் கடினப்படுத்துகிறார் (யாத்திராகமம் 9:16 பாருங்கள், ரோமர் 9:17இல் மேற்கோள் காட்டப்பட்டது) — பார்வோனின் பொறுப்பை மறுக்காமல்.
- இலக்கிய வாசிப்பு: இந்த வேறுபாடு, தெய்வீக நோக்கத்தையும் மனிதத் தேர்வையும் இழுபறியைத் தீர்க்காமல் ஒன்றாகப் பிடித்துவைக்கும் கதையின் வழி.
முக்கிய வசனம்: யாத்திராகமம் 7:5 · அதனால் என்ன: பார்வோன் ஒரு அடையாளத்தைக் காண்கிறான், தன் நிபுணர்கள் அதைப் பின்பற்றிச் செய்வதைப் பார்க்கிறான், தான் மாற வேண்டியதில்லை என்று தீர்மானிக்கிறான். ஏற்றுக்கொண்டால் அதிக விலை கொடுக்க வேண்டியிருக்கும் என்பதால், தெளிவான ஒன்றையும் மக்கள் எப்படி எதிர்க்கக்கூடும் என்பதைப் பற்றிய ஒரு ஆய்வு இந்த அதிகாரம். எந்த நம்பிக்கையுள்ள வாசகரிடமும் அது ஆழமான ஒரு கேள்வியைக் கேட்கிறது: என் மனதை மாற்ற உண்மையில் என்ன தேவைப்படும், அதைப் பற்றி நான் நேர்மையாக இருக்கிறேனா?