அரசியல் கேலிச்சித்திரக்காரர்கள் நெடுங்காலமாகத் தேசங்களை மிருகங்களாக வரைந்திருக்கிறார்கள் — ஒரு கரடி, ஒரு கழுகு, ஒரு சிங்கம் — ஏனெனில் ஒரு பேச்சால் சொல்ல முடியாத ஒன்றை ஒரு மிருகம் சொல்கிறது: அடக்கப்படாத பசி, மனசாட்சியில்லாத பலம். தானியேல் 7-ம் அதையே செய்கிறது, ஆனால் கொடுங்கனவின் மொழியில். காற்றால் அடிக்கப்படும் கடலிலிருந்து நான்கு ஜந்துக்கள் ஏறி வருகின்றன; ஒவ்வொன்றும் முந்தையதைவிட விசித்திரமானதும் வன்முறையானதும்; கடைசியில் நான்காவதுக்கு இரும்புப் பற்களும் வீம்பு பேசும் ஒரு சிறிய கொம்பும் இருக்கின்றன. பின்பு காட்சி முற்றிலும் மாறுகிறது. சிங்காசனங்கள் வைக்கப்படுகின்றன, பூர்வ நியாயாதிபதி ஒருவர் அமருகிறார், மிகவும் வேறுபட்ட ஓர் உருவம் வருகிறது — கடலிலிருந்து அல்ல, மேகங்களோடு; மனித தோற்றத்தோடு.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: தானியேலின் முதல் ஆறு அதிகாரங்கள், அந்நிய அரண்மனைகளில் தப்பிப்பிழைக்கும் உண்மையுள்ள யூதர்களின் கதைகள்; 7-ஆம் அதிகாரம் புத்தகத்தைத் தரிசனங்களை நோக்கித் திருப்புகிறது. அது சிறையிருப்பை ஓர் உள்ளூர்ப் பேரழிவிலிருந்து, எல்லாச் சரித்திரத்துக்கும் பின்னாலுள்ள கேள்வியாக விரிவாக்குகிறது: பேரரசுகள் உலகத்தை விழுங்கும்போது உண்மையில் யார் ஆளுகிறார்? பதில் — மனிதனைப்போன்ற ஓர் உருவத்துக்கும் அவருடைய பரிசுத்த ஜனத்துக்கும் கொடுக்கப்படும் தேவனுடைய ராஜ்யம் ஒவ்வொரு மிருகத்தையும்விட நீடித்திருக்கும் — பிற்கால யூத நம்பிக்கைக்கும், இயேசுவைப் பற்றிய புதிய ஏற்பாட்டின் மொழிக்கும் மிகச் செழுமையான விதைகளில் ஒன்றாகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பேரரசின் கீழ் வாழும் ஜனங்களுக்கு, மிருகங்களுக்குக் கடைசி வார்த்தை இல்லை என்று உறுதியளிப்பது: பரலோக நியாயசபை நியாயத்தீர்ப்புக்கு அமர்கிறது; நித்திய ஆளுகை 'மனுஷகுமாரனுடைய சாயலான ஒருவருக்கும்' உன்னதமானவருடைய பரிசுத்தவான்களுக்கும் கொடுக்கப்படும்.
- 7:1–8 — பெல்ஷாத்சாரின் முதலாம் வருஷத்தில் தானியேல் ஒரு சொப்பனத்தை எழுதிவைக்கிறான். நான்கு மிருகங்கள் கடலிலிருந்து எழும்புகின்றன: கழுகின் சிறகுகளுள்ள ஒரு சிங்கம், வாயில் விலா எலும்புகளுள்ள ஒரு கரடி, நான்கு தலைகளுள்ள ஒரு சிறுத்தை, எந்த மிருகத்தைப்போலும் இல்லாத, இரும்புப் பற்களும் பத்துக் கொம்புகளும் கொண்ட நான்காவது மிருகம் — அவற்றின் நடுவே கண்களும் வீம்பு பேசும் வாயும் கொண்ட ஒரு சிறிய கொம்பு முளைக்கிறது.
- 7:9–12 — சிங்காசனங்கள் வைக்கப்படுகின்றன; நீண்ட ஆயுசுள்ளவர் வெண்மையான வஸ்திரம் தரித்து அமருகிறார்; அவருடைய சிங்காசனம் அக்கினிஜுவாலையாக இருக்கிறது; கோடானுகோடி பேர் அவருக்குச் சேவை செய்கிறார்கள். நியாயசபை புஸ்தகங்களைத் திறக்கிறது; நான்காவது மிருகம் அழிக்கப்படுகிறது, மற்றவை தங்கள் ஆளுகையை இழக்கின்றன.
- 7:13–14 — வானத்தின் மேகங்களோடு 'மனுஷகுமாரனுடைய சாயலான ஒருவர்' வருகிறார் — மனிதனைப்போன்ற ஓர் உருவம் — நீண்ட ஆயுசுள்ளவருக்கு முன்பாகக் கொண்டுவரப்பட்டு, அதிகாரமும் மகிமையும், எல்லா ஜனங்களும் சேவிக்கும், ஒருபோதும் அழியாத ஒரு ராஜ்யமும் அவருக்குக் கொடுக்கப்படுகின்றன.
- 7:15–22 — கலங்கிய தானியேல், அருகே நின்ற ஒருவரிடம் இதன் அர்த்தம் என்ன என்று கேட்கிறான். நான்கு மிருகங்கள் நான்கு ராஜ்யங்கள்; ஆனால் உன்னதமானவருடைய பரிசுத்தவான்கள் ராஜ்யத்தைப் பெறுவார்கள். நான்காவது மிருகத்தைப் பற்றியும், நீண்ட ஆயுசுள்ளவர் நியாயத்தீர்ப்பு கொடுக்கும்வரை பரிசுத்தவான்களோடு யுத்தம்பண்ணும் கொம்பைப் பற்றியும் தானியேல் மேலும் கேட்கிறான்.
- 7:23–28 — விளக்கம்: நான்காவது ராஜ்யம் பூமியை நொறுக்கும்; அந்தக் கொம்பு உன்னதமானவருக்கு விரோதமாகப் பேசி, காலங்களையும் பிரமாணத்தையும் மாற்ற முயலும்; பரிசுத்தவான்கள் 'ஒரு காலமும் காலங்களும் அரைக்காலமும்' அவன் கையில் ஒப்புக்கொடுக்கப்படுவார்கள். பின்பு நியாயசபை அமரும், அவனுடைய வல்லமை எடுக்கப்படும், ராஜ்யம் பரிசுத்த ஜனத்துக்குக் கொடுக்கப்படும். தானியேல் அந்தக் காரியத்தைத் தன் இருதயத்தில் வைத்துக்கொள்கிறான்.
- பாபிலோன், மேதியா, பெர்சியா, கிரேக்கு: நான்காவது மிருகம் அலெக்சாண்டரின் பேரரசும் அவனுடைய வாரிசுகளும்; சிறிய கொம்பு ஏறக்குறைய கி.மு. 167–164-ல் யூதர்களைத் துன்புறுத்தி ஆலய ஆராதனையை அடக்கிய நான்காம் அந்தியோகஸ் எப்பிபானஸ். விமர்சன அறிஞர்களிடையே இதுவே பெரும்பான்மைக் கருத்து; இதற்குச் சில பழைய முன்மாதிரிகளும் உண்டு.
- பாபிலோன், மேதிய-பெர்சியா, கிரேக்கு, ரோம்: நீண்டகாலக் கிறிஸ்தவ வாசிப்பும் பெரும்பாலான யூத வாசிப்பும் இதுவே; இது பெரும்பாலும் சிறிய கொம்பை சரித்திரத்தின் முடிவில் வரும் எதிர்காலத் துன்புறுத்துபவனாகப் பார்க்கிறது; சில நேரங்களில் அந்தியோகஸை ஒரு முன்னடையாளமாகவும் பார்க்கிறது.
- ஓர் அடையாள அமைப்பு: முதலில் எந்த வரலாற்றுப் பேரரசுகள் இந்த உருவங்களுக்குப் பின்னால் நின்றாலும், மிருகங்கள் ஒடுக்கும் வல்லமையின் திரும்பத் திரும்ப வரும் தன்மையைச் சித்திரிக்கின்றன; தரிசனம் ஒவ்வொரு காலத்தோடும் பேசுகிறது.
முக்கிய வசனம்: தானியேல் 7:13–14 · அதனால் என்ன: ஒவ்வொரு தலைமுறைக்கும் அதன் மிருகங்கள் உண்டு — தடுக்க முடியாததாகத் தோன்றும், யாருக்கும் கணக்கு ஒப்புவிக்காத வல்லமைகள். அப்படிப்பட்ட வல்லமைகள் சாந்தமாக இருக்கும் என்று தானியேல் 7 வாக்களிக்கவில்லை; அவை தற்காலிகமானவை, நியாயந்தீர்க்கப்படுபவை என்று மட்டுமே சொல்கிறது. கிறிஸ்தவர்களுக்கு, இயேசு தம்மை விவரித்தபோது பெரும்பாலும் 'மனுஷகுமாரன்' என்ற பட்டத்தையே எடுத்துக்கொண்டார் என்பது முக்கியமானது — தேவனுடைய சொந்த ராஜ்யம் ஒப்படைக்கப்படும் ஒரு மனித உருவத்தின் இந்தக் காட்சியை அது சுட்டிக்காட்டுகிறது.