நம்மில் பெரும்பாலோருக்கு அந்தத் தருணம் தெரியும். தவறு என்று உங்களுக்குத் தெரிந்த ஒன்றுக்கு எல்லாரும் தலையசைக்கும் ஒரு கூட்டம்; கொடூரமானது என்று நீங்கள் நினைக்கும் ஒரு நகைச்சுவைக்குச் சிரிக்கும் நண்பர்கள் குழு; முதலாளியின் கருத்து மட்டுமே பாதுகாப்பானதாக இருக்கும் ஓர் அலுவலகம். ஒத்துப்போய்விடும் இழுப்பை உணர நீங்கள் ஒரு வீரராக இருக்க வேண்டியதில்லை. தானியேல் 3 அந்தத் தருணத்தை முழுச் சத்தத்தில் ஒலிக்கச் செய்கிறது: உயர்ந்தோங்கிய ஒரு பொற்சிலை, ஓர் இசைக்குழு, ஒவ்வொரு மாகாணத்திலிருந்தும் அதிகாரிகள், நின்றுகொண்டே இருக்கும் எவருக்கும் ஓர் அக்கினிச்சூளை. யூதாவிலிருந்து வந்த மூன்று வாலிபர்கள் நின்றுகொண்டே இருக்கிறார்கள். அவர்களுடைய பதிலை மறக்க முடியாததாக்குவது, தேவன் தங்களை விடுவிப்பார் என்று அவர்கள் நிச்சயமாக இருப்பது அல்ல. அவர்கள் நிச்சயமாக இல்லை என்பதே.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி சிறையிருப்புக்குள் நகர்ந்துவிட்டது; தேசமோ, ராஜாவோ, ஆலயமோ இல்லாமல் இஸ்ரவேலின் விசுவாசம் பிழைக்குமா என்பதே கேள்வி. தானியேலின் கதைகள் பேரரசின் சொந்த அரண்மனைக்குள்ளிருந்தே பதில் சொல்கின்றன. பொன் தலையுள்ள ஒரு சிலையைப் பற்றி நேபுகாத்நேச்சார் சொப்பனம் காண்பதோடு 2-ஆம் அதிகாரம் முடிந்தது; இங்கே அவன் முழுவதும் பொன்னாலான ஒன்றைக் கட்டுகிறான் — சொப்பனத்தின் எச்சரிக்கையை மறுப்பதுபோல. தானியேலே இங்கே இல்லை; அவனுடைய மூன்று நண்பர்கள் அதிகாரத்தைச் சுமக்கிறார்கள்; பின்பு எபிரெயர் 11, அக்கினியின் உக்கிரத்தை அவித்தவர்களை நினைவுகூருகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: உண்மையுள்ள யூதர்கள் தங்கள் உயிரை விலையாகக் கொடுத்தாலும், தங்கள் தேவனைத் தவிர வேறு எதையும் ஆராதிக்க மறுப்பதைக் காட்டுவது; கைப்பற்றப்பட்ட ஒரு ஜனத்தின் தேவன், அவர்களைக் கைப்பற்றிய பேரரசைவிடப் பெரியவர் என்று சித்திரிப்பது.
- 3:1–7 — நேபுகாத்நேச்சார் தூரா சமபூமியில் அறுபது முழ உயரமான ஒரு பொற்சிலையை நிறுத்தி, பேரரசின் ஒவ்வொரு அதிகாரியையும் வரவழைக்கிறான். இசை ஒலிக்கும்போது, எல்லா ஜனங்களும் மொழிக்காரரும் விழுந்து பணிந்துகொள்ள வேண்டும்; இல்லையென்றால் எரிகிற அக்கினிச்சூளையில் போடப்படுவார்கள். கூட்டம் பணிந்துகொள்கிறது.
- 3:8–18 — ராஜா மாகாணத்தின் காரியங்களின்மேல் நியமித்த மூன்று யூதர்களும் மறுக்கிறார்கள் என்று சில கல்தேயர் அறிவிக்கிறார்கள். கடுங்கோபமடைந்த நேபுகாத்நேச்சார் அவர்களுக்கு இன்னொரு வாய்ப்பு கொடுக்கிறான். அவர்களுடைய பதில்: எங்கள் தேவன் எங்களைத் தப்புவிக்க வல்லவராயிருக்கிறார் — அவர் அப்படிச் செய்யாவிட்டாலும், நாங்கள் உம்முடைய தெய்வங்களைச் சேவிப்பதுமில்லை, உம்முடைய சிலையை வணங்குவதுமில்லை.
- 3:19–27 — சூளை ஏழு மடங்கு அதிகமாகச் சூடாக்கப்படுகிறது; கட்டப்பட்ட மனிதர்களை உள்ளே தூக்கிப்போடும் போர்வீரர்கள் அக்கினிஜுவாலையால் கொல்லப்படுகிறார்கள். பின்பு நான்கு பேர் நெருப்பின் நடுவே கட்டவிழ்க்கப்பட்டு உலாவுவதை ராஜா காண்கிறான்; நான்காவது 'தேவர்களின் மகனைப்போல' இருக்கிறான். அந்த மூவரும் புகையின் வாசனைகூட இல்லாமல் வெளியே வருகிறார்கள்.
- 3:28–30 — தம்மை நம்பின ஊழியக்காரர்களை விடுவிக்கத் தம்முடைய தூதனை அனுப்பிய தேவனை நேபுகாத்நேச்சார் துதித்து, அவருக்கு விரோதமாக யாரும் பேசக்கூடாது என்று தடைசெய்து, அந்த மூன்று மனிதர்களையும் பாபிலோன் மாகாணத்தில் உயர்த்துகிறான்.
முக்கிய வசனம்: தானியேல் 3:17–18 · அதனால் என்ன: விசுவாசம் பெரும்பாலும் ஓர் உத்தரவாதமாக விற்கப்படுகிறது: விசுவாசியுங்கள், எல்லாம் சரியாகிவிடும். இந்த மூன்று மனிதர்களும் அதைவிடக் கடினமான ஒன்றை முன்வைக்கிறார்கள். தேவன் தங்களைக் காப்பாற்ற முடியும் என்று அவர்கள் நம்புகிறார்கள்; ஆனால் அவர் காப்பாற்றுவாரா என்பதைப் பொறுத்துத் தங்கள் விசுவாசத்தன்மையை வைக்க மறுக்கிறார்கள். பல விசுவாசிகள் தங்கள் நம்பிக்கைகளுக்காக உண்மையான சமூக விலையைக் கொடுத்து வாழ்கிறார்கள். ஒவ்வொரு நெருப்பும் விடுதலையில் முடியும் என்று வாக்களிக்காமலேயே இந்த அதிகாரம் அவர்களோடு பேசுகிறது.