எதையும் சேர்க்கத் தேவையில்லை

புதிய கைப்பேசி வாங்கிய எவருக்கும் விற்பனையாளரின் அடுத்த வரி தெரியும்: 'சார், உங்களுக்கு பிரீமியம் கவர், நீட்டிக்கப்பட்ட வாரண்டி, ஸ்கிரீன் கார்டு, சிறப்பு சார்ஜர் எல்லாமும் வேண்டும்.' ஒவ்வொரு கூடுதல் பொருளும் நியாயமானதாகத் தோன்றுகிறது; எல்லாம் சேர்ந்து, கைப்பேசி தனியாக ஒருபோதும் போதுமானதாக இருந்ததில்லை என்று சுட்டுகின்றன. கொலோசெ சபை இதன் ஒரு மத வடிவத்தைச் சந்தித்ததாகத் தெரிகிறது. யாரோ கூடுதல்களை — விசேஷ உபவாசங்கள், பரிசுத்த நாட்கள், தரிசனங்கள், தூதர் வழிபாடு — உண்மையான ஆவிக்குரிய பரிபூரணத்துக்கான வழியாக முன்வைத்துக்கொண்டிருந்தார்கள். 2ஆம் அதிகாரத்தில் பவுலின் பதில் நேரடியானது: உங்களுக்குக் கிறிஸ்து இருக்கிறார், அவருக்குள் தேவனுடைய முழுப் பரிபூரணமும் இருக்கிறது. எதையும் சேர்க்கத் தேவையில்லை.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — சபை. சின்ன ஆசியாவின் ஊர்களுக்குள் சுவிசேஷம் பரவியபோது, உயர்ந்த அனுபவத்துக்குத் தங்கள் சொந்தப் பாதைகளை முன்வைத்த, யூத மற்றும் புறஜாதி உள்ளூர் மதக் கருத்துகளையும் பழக்கங்களையும் அது சந்தித்தது. அப்படிப்பட்ட ஒரு கலவையுடன் சபை நடத்திய, பதிவுசெய்யப்பட்ட முதல் வாதம் கொலோசெயர் 2 — அது நீண்ட ஒரு விதிப்புத்தகத்தால் அல்ல, கிறிஸ்துவைப் பற்றிய இன்னும் பெரிய ஒரு சித்திரத்தால் பதில் சொல்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: வியக்கவைப்பதாகத் தோன்றினாலும் கிறிஸ்துவைக் குறைத்துக் காட்டும் ஒரு போதனைக்கு எதிராகச் சபையை உறுதிப்படுத்துவது; அவருக்குள் விசுவாசிகள் ஏற்கெனவே தேவனுடைய பரிபூரணத்திலும், மன்னிப்பிலும், எல்லா ஆவிக்குரிய வல்லமைகள் மீதான வெற்றியிலும் பங்குபெறுகிறார்கள் என்று காட்டுவதன் மூலம்.

• 2:1–5 — அவர்கள் தம்மை ஒருபோதும் சந்தித்திராவிட்டாலும், அவர்களுக்காகவும் லவோதிக்கேயாவிலுள்ள விசுவாசிகளுக்காகவும் தாம் எவ்வளவு கடினமாகப் போராடுகிறார் என்று பவுல் சொல்கிறார் — அவர்கள் அன்பில் இணைக்கப்பட்டு, ஞானத்தின் பொக்கிஷங்களெல்லாம் மறைந்திருக்கிற கிறிஸ்துவை அறியும்படியும், நயவசனிப்பான வாதங்களால் ஏமாற்றப்படாதிருக்கும்படியும்.
• 2:6–10 — அவர்கள் கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டபடியே, அவருக்குள் வேர்கொண்டவர்களாயும் கட்டப்பட்டவர்களாயும் நடக்க வேண்டும். வீண்தத்துவத்தினாலும் மனுஷருடைய பாரம்பரியத்தினாலும் அவர்கள் கொள்ளையடிக்கப்படக் கூடாது; ஏனெனில் தேவத்துவத்தின் பரிபூரணமெல்லாம் சரீரப்பிரகாரமாய்க் கிறிஸ்துவுக்குள் வாசமாயிருக்கிறது; அவருக்குள் அவர்கள் பரிபூரணமாயிருக்கிறார்கள்.
• 2:11–15 — அவருக்குள் கையால் செய்யப்படாத விருத்தசேதனத்தை அவர்கள் பெற்றார்கள்; ஞானஸ்நானத்தில் அவரோடுகூட அடக்கம்பண்ணப்பட்டு, எழுப்பப்பட்டார்கள். தேவன் அவர்களுடைய அக்கிரமங்களையெல்லாம் மன்னித்து, அவர்களுக்கு விரோதமாயிருந்த கடன் பத்திரத்தைச் சிலுவையில் ஆணியடித்துக் குலைத்து, வல்லமைகளைக் கொள்ளையிட்டு, அவற்றை வெற்றி ஊர்வலமாக நடத்திச் சென்றார்.
• 2:16–19 — ஆகவே போஜனம், பானம், பண்டிகைநாட்கள், அமாவாசைகள், ஓய்வுநாட்கள் குறித்து ஒருவனும் அவர்களை நியாயந்தீர்க்கக் கூடாது — இவை நிழல், பொருளோ கிறிஸ்து. சுயவெறுப்பிலும், தூதர் வழிபாட்டிலும், தரிசனங்களிலும் பிரியப்படுகிற எவனும் அவர்களைத் தகுதியற்றவர்களாக்கக் கூடாது; அப்படிப்பட்டவர்கள் தலையைப் பற்றிக்கொள்ளாமற்போனார்கள்.
• 2:20–23 — உலகத்தின் வழிபாடுகளுக்கு நீங்கள் கிறிஸ்துவோடேகூட மரித்திருக்க, 'தொடாதே, ருசிபாராதே' போன்ற விதிகளுக்கு ஏன் உட்படுகிறீர்கள்? அப்படிப்பட்ட கட்டளைகள் ஞானமாகத் தோன்றும், ஆனால் மாம்ச இச்சைக்கு எதிராக அவற்றுக்கு உண்மையான வல்லமை இல்லை.

முக்கிய வசனம்: கொலோசெயர் 2:9  ·  அதனால் என்ன: மத அழுத்தம் பெரும்பாலும் மறுப்பாக அல்ல, சேர்ப்பாகவே வருகிறது: நீ விசுவாசிக்கிறாய், ஆனால் உனக்கு இந்தச் சடங்கும், இந்த உணவு முறையும், இந்த அனுபவமும், இந்தப் போதகரும் தேவை. அப்படிப்பட்ட கூற்றுகளுக்குக் கொலோசெயர் 2 வாசகர்களுக்கு ஒரு எளிய சோதனையைத் தருகிறது: அவை கிறிஸ்துவோடு சேர்க்கின்றனவா, அல்லது அவரை ஓரங்கட்டுகின்றனவா? இந்த அதிகாரம் ஒழுக்கக் கட்டுப்பாட்டுக்கு எதிரானதல்ல; ஆனால் ஆவிக்குரிய மதிப்பு கூடுதல் விதிகளால் சம்பாதிக்கப்படுவதல்ல, பெற்றுக்கொள்ளப்படுவது என்று அது வலியுறுத்துகிறது.