சர்வ சிருஷ்டிக்கும் முதற்பேறானவர்

சில பாடல்கள் அவற்றை இயற்றியவர்களைவிட நீண்டகாலம் வாழ்கின்றன. ஒரு கிராமக் கோவிலில் பாடப்படும் ஒரு பஜனையோ, ஒரு சபை அறுப்புப் பண்டிகையில் பாடப்படும் ஒரு பாடலோ தலைமுறைகள் பழமையானதாக இருக்கலாம்; அதை யார் எழுதினார்கள் என்று யாருக்கும் நினைவில்லை — எல்லாருக்கும் வார்த்தைகள் தெரியும் என்பது மட்டுமே. கொலோசெயர் 1இல் அப்படிப்பட்ட ஒன்று இருக்கிறது. ஒரு ஜெபத்தின் நடுவில், கிரேக்க உரையின் சந்தம் மாறுகிறது; 15 முதல் 20 வரையிலான வசனங்கள் ஒரு பாடலைப்போல வாசிக்கப்படுகின்றன — ஒருவேளை சபைகள் ஏற்கெனவே பாடிவந்த ஒன்றாக இருக்கலாம்: கிறிஸ்து அதரிசனமான தேவனுடைய சாயல், சர்வ சிருஷ்டிக்கும் முதற்பேறானவர், அவருக்குள் சகலமும் நிலைநிற்கின்றன. ஒரு சிறிய ஊருக்கு எழுதப்பட்ட ஒரு நிருபம் திடீரென்று முழுப் பிரபஞ்சத்தையும் பற்றிப் பாடுகிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — சபை. கொலோசே, லவோதிக்கேயாவுக்கும் எராப்போலிக்கும் அருகில், லைக்கஸ் பள்ளத்தாக்கிலிருந்த ஒரு சாதாரண ஊர்; அதன் சபை பவுலால் அல்ல, அவருடைய உடன்வேலையாட்களில் ஒருவராகிய எப்பாப்பிராவால் நிறுவப்பட்டது. காவலிலிருந்து, தீமோத்தேயுவையும் உடன் அனுப்புநராகக் குறிப்பிட்டு, பவுல் தாம் செய்தி மூலமாக மட்டுமே அறிந்த ஒரு சபைக்கு எழுதுகிறார் — கிறிஸ்துவைச் சபையின் மையத்தில் மட்டுமல்ல, சிருஷ்டிப்பின் மையத்திலேயே வைக்கிறார்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: வேறொருவரால் நாட்டப்பட்ட ஒரு இளம் சபையை உற்சாகப்படுத்துவது; பாடலின் மூலம் கிறிஸ்து யார் என்று விவரிப்பது — சிருஷ்டிப்புக்கு முன்பிருந்தவர், எல்லா வல்லமைகளுக்கும் மேலானவர், அவர் மூலம் தேவன் சகலத்தையும் ஒப்புரவாக்குகிறார் — வாசகர்களுக்கு வேறு எதுவும் தேவையில்லை என்று காட்ட.

• 1:1–8 — பவுலும் தீமோத்தேயுவும் கொலோசெயிலுள்ள விசுவாசிகளை வாழ்த்தி, 'எங்களுக்குப் பிரியமான உடன்வேலைக்காரனாகிய' எப்பாப்பிராவிடமிருந்து அவர்கள் கற்றுக்கொண்ட சுவிசேஷத்தின் மூலம் வந்த அவர்களுடைய விசுவாசம், அன்பு, நம்பிக்கை ஆகியவற்றுக்காக ஸ்தோத்திரம் செய்கிறார்கள்.
• 1:9–14 — அவர்கள் தேவனுடைய சித்தத்தைப் பற்றிய அறிவினால் நிரப்பப்படவும், பாத்திரராக நடக்கவும், கனிகொடுக்கவும், சந்தோஷத்தோடு சகிக்கவும் பவுல் ஜெபிக்கிறார் — இருளின் அதிகாரத்திலிருந்து அவர்களை விடுவித்து, தம்முடைய குமாரனின் ராஜ்யத்துக்குள் கொண்டுவந்த பிதாவுக்கு ஸ்தோத்திரம் செய்கிறார்.
• 1:15–20 — பாடல்: குமாரன் அதரிசனமான தேவனுடைய தற்சுரூபம், சர்வ சிருஷ்டிக்கும் முதற்பேறானவர்; காணப்படுகிறவைகளும் காணப்படாதவைகளும், சிங்காசனங்களும் அதிகாரங்களும், சகலமும் அவர் மூலமாகவும் அவருக்கென்றும் சிருஷ்டிக்கப்பட்டன; அவருக்குள் சகலமும் நிலைநிற்கின்றன. அவர் சபையாகிய சரீரத்துக்குத் தலை, மரித்தோரிலிருந்து எழுந்த முதற்பேறானவர்; அவருடைய சிலுவையின் மூலம் தேவன் சகலத்தையும் ஒப்புரவாக்குகிறார்.
• 1:21–23 — ஒருகாலத்தில் அந்நியராயும் பகைஞராயும் இருந்த வாசகர்கள், இப்போது கிறிஸ்துவின் மரணத்தின் மூலம் ஒப்புரவாக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள் — பரிசுத்தராக நிறுத்தப்படும்படி; அவர்கள் விசுவாசத்திலும் சுவிசேஷத்தின் நம்பிக்கையிலும் உறுதியாய் நிலைத்திருந்தால்.
• 1:24–29 — அவர்களுக்காகத் தாம் படும் பாடுகளில் பவுல் சந்தோஷப்பட்டு, தம் பணியை விவரிக்கிறார்: யுகங்களாக மறைக்கப்பட்டு, இப்போது வெளிப்படுத்தப்பட்ட இரகசியத்தை — 'மகிமையின் நம்பிக்கையாகிய கிறிஸ்து உங்களுக்குள் இருக்கிறார்' — அறிவிப்பது; ஒவ்வொருவரையும் முதிர்ச்சியுள்ளவர்களாக நிறுத்தும்படி, கிறிஸ்துவின் முழு வல்லமையோடும் பிரயாசப்படுவது.

முக்கிய வசனம்: கொலோசெயர் 1:15  ·  அதனால் என்ன: மக்கள் பெரும்பாலும் விசுவாசத்தை வாழ்க்கையின் ஒரு தனிப்பட்ட மூலையாக அனுபவிக்கிறார்கள் — நெருக்கடிகளில் பயனுள்ளது, அறிவியல், வேலை, பரந்த உலகம் பற்றி மௌனமானது. கொலோசெயரின் பாடல் இதைவிட மிகப் பெரிய ஒரு கூற்றை முன்வைக்கிறது: சபை ஆராதிக்கும் அதே கிறிஸ்து மூலமாகவே சகலமும் உண்டாயிருக்கின்றன, நிலைநிற்கின்றன. ஒருவர் அதை ஏற்கலாம் அல்லது கேள்விக்குள்ளாக்கலாம்; ஆனால் அது சிறிய அல்லது தனிப்பட்ட ஒரு கூற்று அல்ல.