வளர்ந்து வரும் ஒவ்வொரு இயக்கமும், தான் எதுவாக மாறப்போகிறது என்பதைத் தீர்மானிக்கும் ஒரு கூட்டத்தை ஒருநாள் சந்திக்கிறது. ஒரு சிறிய குடும்பத் தொழில் வெளியாட்களைச் சேர்த்துக்கொள்ளும்போது, அவர்கள் பங்காளிகளா அல்லது வெறும் ஊழியர்களா என்று கேட்க வேண்டியிருக்கிறது. ஒரு கிராமச் சங்கம் புதிய குடும்பங்களுக்குக் கதவைத் திறக்கும்போது, உறுப்பினராவதற்கு உண்மையில் என்ன தேவை என்று தீர்மானிக்க வேண்டியிருக்கிறது. ஆதிச் சபைக்கு அப்போஸ்தலர் 15 அத்தகைய கூட்டம். கேள்வி நேரடியானது: இஸ்ரவேலின் மேசியாவுக்கு உரியவர்களாவதற்கு யூதரல்லாதவர்கள் யூதர்களாக — விருத்தசேதனம் பெற்று நியாயப்பிரமாணத்தைக் கைக்கொள்பவர்களாக — மாற வேண்டுமா? எருசலேமில் கொடுக்கப்பட்ட பதில் அதன்பின் வந்த எல்லாவற்றையும் வடிவமைத்தது — இன்று உலகிலுள்ள பெரும்பாலான கிறிஸ்தவர்கள் யூதர்களல்ல என்ற உண்மை உட்பட.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — வெளிநோக்கித் திரும்பும் சபை. கொர்நேலியு (அப்போஸ்தலர் 10) முதலும், அந்தியோகியா சபை (அப்போஸ்தலர் 11) முதலும், புறஜாதியார் பெருகும் எண்ணிக்கையில் விசுவாசத்திற்கு வந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். இங்கே எருசலேம் தலைவர்கள், தேவன் அவர்களை அவர்கள் இருக்கிறபடியே ஏற்றுக்கொண்டார் என்று முறைப்படி அங்கீகரிக்கிறார்கள். 'பூமியின் கடைசிபரியந்தம்' செல்லும் ஊழியம் இப்போது கொள்கையளவில் திறந்துவிட்டது; அப்போஸ்தலர் 16 முதல் பவுலின் பயணங்கள் இந்தத் தீர்மானத்தையே சார்ந்திருக்கின்றன.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: சாட்சி, வேதவாக்கியம், கலந்துரையாடல் மூலம் சபை தன் முதல் பெரிய சர்ச்சையைத் தீர்த்துக்கொள்வதைக் காட்டுவது; புறஜாதி விசுவாசிகள் விருத்தசேதனம் பெறத் தேவையில்லை என்ற தீர்மானத்தைப் பதிவுசெய்வது — பகிர்ந்த வாழ்க்கையைச் சாத்தியமாக்கும் சில வேண்டுகோள்களுடன்.
- 15:1–5 — யூதேயாவிலிருந்து வந்த சிலர், விருத்தசேதனம் பெறாவிட்டால் இரட்சிக்கப்பட முடியாது என்று அந்தியோகியாவிலுள்ள விசுவாசிகளிடம் சொல்கிறார்கள். கடும் வாக்குவாதத்திற்குப் பின், பவுலும் பர்னபாவும் எருசலேமுக்கு அனுப்பப்படுகிறார்கள்; அங்கே பரிசேயர் பிரிவைச் சேர்ந்த சில விசுவாசிகள் அதே கோரிக்கையை முன்வைக்கிறார்கள்.
- 15:6–12 — அப்போஸ்தலரும் மூப்பர்களும் கூடுகிறார்கள். தேவன் எந்த வேறுபாடுமின்றிப் புறஜாதியாருக்கும் ஆவியானவரைக் கொடுத்து, விசுவாசத்தினால் அவர்கள் இருதயங்களைச் சுத்திகரித்ததைப் பேதுரு நினைவுகூர்ந்து, யாராலும் சுமக்க முடியாத ஒரு நுகத்தை அவர்கள்மேல் ஏன் வைக்க வேண்டும் என்று கேட்கிறார். தேவன் புறஜாதியாரிடையே செய்த அடையாளங்களைப் பர்னபாவும் பவுலும் எடுத்துரைக்கிறார்கள்.
- 15:13–21 — தேசங்கள் கர்த்தரைத் தேடும் என்ற தீர்க்கதரிசிகளின் வார்த்தையை (ஆமோஸ் 9) யாக்கோபு மேற்கோள் காட்டி, புறஜாதியாரைத் தொந்தரவு செய்யக்கூடாது என்று முன்மொழிகிறார் — விக்கிரகங்களுக்குப் படைக்கப்பட்ட உணவு, பாலியல் ஒழுக்கக்கேடு, நெரித்துக் கொல்லப்பட்டவை, இரத்தம் ஆகியவற்றை விலக்க வேண்டும் என்று மட்டும் கேட்டுக்கொள்கிறார்.
- 15:22–35 — அந்தியோகியா, சீரியா, சிலிசியா ஆகிய இடங்களிலுள்ள புறஜாதி விசுவாசிகளுக்கு யூதா, சீலா ஆகியோர் மூலம் ஒரு நிருபம் அனுப்பப்படுகிறது. அது சத்தமாக வாசிக்கப்படுகிறது; அது தரும் ஆறுதலுக்காகச் சபை மகிழ்ச்சியடைகிறது.
- 15:36–41 — மறுபடியும் சபைகளைச் சந்திக்கத் திட்டமிடும்போது, முன்பு தங்களை விட்டுப் பிரிந்துபோன யோவான் என்னும் மாற்குவை அழைத்துச் செல்வது குறித்துப் பவுலுக்கும் பர்னபாவுக்கும் கடுமையான கருத்து வேறுபாடு ஏற்படுகிறது. அவர்கள் பிரிகிறார்கள்: பர்னபா மாற்குவைக் கூட்டிக்கொண்டு சீப்புருவுக்குப் போகிறார்; பவுல் சீலாவைக் கூட்டிக்கொண்டு சீரியா, சிலிசியா வழியாகச் செல்கிறார்.
முக்கிய வசனம்: அப்போஸ்தலர் 15:11 · அதனால் என்ன: சபையின் முதல் பெரிய சண்டை, உரத்த குரலாலோ பிளவாலோ தீர்க்கப்படவில்லை; தேவன் வெளிப்படையாகச் செய்ததைக் கவனித்துக் கேட்டு, வேதவாக்கியத்தை மறுபடியும் வாசித்து, ஒரே பந்தியைப் பகிர்ந்துகொள்ள ஒரு வழியைக் கண்டதால் தீர்க்கப்பட்டது. அதன்பின் எல்லாம் இணக்கமாக இருந்தது என்று இந்த அதிகாரம் பாசாங்கு செய்வதும் இல்லை: நல்ல இரண்டு மனிதர்கள் பிரிந்து செல்கிறார்கள். இரண்டு முடிவுகளும் சபை வாழ்க்கையைப் பற்றி நேர்மையாகப் பேசுகின்றன.