பெரிய எழுத்துக்களில் எழுதப்பட்டது

நம்மில் பலர் ஒரு முக்கியமான நபரிடமிருந்து, முறையான, சரியான, தட்டச்சு செய்யப்பட்ட ஒரு கடிதத்தைப் பெற்றிருக்கிறோம் — பின்பு, கீழே, கையால் சேர்க்கப்பட்ட சில வரிகள். அந்தக் கையெழுத்து வரிகளையே நாம் நினைவில் வைக்கிறோம், ஏனெனில் அவை சந்தேகமின்றி அனுப்பியவருடையவை. கலாத்தியர் 6இல் அந்தத் தருணம் உண்டு. பெரும்பாலும் நிருபத்தை ஓர் எழுத்தருக்குச் சொல்லி எழுதவைத்த பவுல், எழுதுகோலை எடுத்து, 'எவ்வளவு பெரிய எழுத்துக்களாய் எழுதியிருக்கிறேன் பாருங்கள்' என்று எழுதுகிறார். ஐந்து அதிகார வாதத்துக்குப் பின், கடைசி வார்த்தைகள் அவருடைய சொந்தக் கையில் உள்ளன; அவை எல்லாவற்றையும் சுருக்குகின்றன: விருத்தசேதனமும் அல்ல, அது இல்லாமையும் அல்ல, புதிய சிருஷ்டியே.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி ஆறாம் பகுதியை நோக்கி நீள்கிறது. பவுலின் இறுதிச் சொற்றொடராகிய 'புதிய சிருஷ்டி', வேதாகமத்தின் கடைசிப் பகுதியை — எல்லாவற்றின் புதுப்பித்தலை — சுட்டுகிறது; அது ஏற்கெனவே சிலுவையின் மூலம் நிகழ்காலத்துக்குள் நுழைந்துகொண்டிருக்கிறது. அவருடைய பார்வையில் சபை அந்த எதிர்காலத்தின் ஒரு முன்னோட்டம்: பழைய அடையாளச் சின்னங்களால் அல்ல, ஒருவர் பாரத்தை ஒருவர் சுமப்பதால் அடையாளம் காணப்படும் சமூகம்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: நிருபத்தின் வாதத்தைப் பகிரப்பட்ட வாழ்க்கையாக மாற்றுவது — மென்மையான திருத்தம், ஒருவர் பாரத்தை ஒருவர் சுமத்தல், தாராள குணம் — அதைப் பவுலின் சொந்தச் சுருக்கத்தால் முத்திரையிடுவது: விருத்தசேதனம் அல்ல, சிலுவையே மேன்மைபாராட்டுவதற்கான ஒரே அடிப்படை.

• 6:1–5 — ஒருவன் ஏதாவது குற்றத்தில் அகப்பட்டால், ஆவியினால் நடத்தப்படுகிறவர்கள் தங்களையும் கவனித்துக்கொண்டு, அவனைச் சாந்தமாய்ச் சீர்படுத்த வேண்டும். ஒருவர் பாரத்தை ஒருவர் சுமந்து, இப்படிக் கிறிஸ்துவின் பிரமாணத்தை நிறைவேற்றுங்கள் — ஆனாலும் ஒவ்வொருவனும் தன் சொந்தக் கிரியையைச் சோதித்து, தன் சொந்தச் சுமையைச் சுமக்க வேண்டும்.
• 6:6–10 — போதிக்கப்படுகிறவர்கள் தங்களுக்குப் போதிக்கிறவர்களுடன் நன்மையானவைகளைப் பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டும். மனுஷன் எதை விதைக்கிறானோ அதையே அறுப்பான்: மாம்சத்துக்கென்றோ ஆவிக்கென்றோ விதைத்தல். ஆகையால் நன்மை செய்வதில் சோர்ந்துபோகாதிருங்கள்; எல்லாருக்கும் நன்மை செய்யுங்கள், விசேஷமாக விசுவாச குடும்பத்தாருக்கு.
• 6:11–16 — தம் சொந்தப் பெரிய கையெழுத்தில் பவுல் சொல்கிறார்: அவருடைய எதிரிகள் துன்புறுத்தலைத் தவிர்க்கவும் மேன்மைபாராட்டவுமே கலாத்தியர் விருத்தசேதனம் பெற வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்கள். அவரோ கிறிஸ்துவின் சிலுவையில் மட்டுமே மேன்மைபாராட்டுவார்; புதிய சிருஷ்டியே முக்கியம். இந்த ஒழுங்கின்படி நடக்கிற எல்லார்மேலும், தேவனுடைய இஸ்ரவேல்மேலும் சமாதானம் உண்டாவதாக.
• 6:17–18 — இனி ஒருவனும் அவரைத் தொந்தரவு செய்யாதிருக்கட்டும்: கர்த்தராகிய இயேசுவின் அச்சடையாளங்களை — தம் பாடுகளின் தழும்புகளை — அவர் தம் சரீரத்தில் தரித்திருக்கிறார். கிருபையுடன் அவர் முடிக்கிறார்.

முக்கிய வசனம்: கலாத்தியர் 6:14  ·  அதனால் என்ன: ஒரு சபையை அதன் அடையாளங்களால் அளப்பது எளிது — கைக்கொள்ளப்பட்ட சடங்குகள், அணியப்பட்ட பெயர்கள், எண்ணப்பட்ட எண்ணிக்கைகள். பவுலின் முடிவு வார்த்தைகள் வேறிடத்தைச் சுட்டுகின்றன: விழுந்தவர்களை அவமதிப்பின்றிச் சீர்படுத்துகிற, தங்களுடையதல்லாத சுமைகளைச் சுமக்கிற மக்களை. கலாத்தியரின் வாதம் உண்மையிலேயே விசுவாசிக்கப்பட்டதா என்பதன் அமைதியான சோதனை அதுவே.