நம்மில் பெரும்பாலோருக்கு, மீண்டும் மீண்டும் அடைபட்டுக்கொண்டே போன திட்டங்கள் இருந்திருக்கின்றன — மறுக்கப்பட்ட பணிமாற்றம், கைநழுவிப்போன கல்லூரிச் சேர்க்கை, அடைக்கப்பட்ட சாலை — பின்னோக்கிப் பார்க்கும்போதுதான், அடைபட்ட கதவுகள் ஒரு திசையாக இருந்தது தெரிகிறது. அப்போஸ்தலர் 16 பவுலை அதே நிலையில் காட்டித் தொடங்குகிறது. அவர் ஆசியா நாட்டில் பிரசங்கிக்க முயல்கிறார், தடுக்கப்படுகிறார்; வடக்கே பித்தினியாவுக்குச் செல்ல முயல்கிறார், மறுபடியும் தடுக்கப்படுகிறார். பின்பு துரோவா துறைமுகத்தில், இரவில் ஒரு தரிசனம்: மக்கெதோனியன் ஒருவன், 'இங்கே வந்து எங்களுக்கு உதவிசெய்' என்று கெஞ்சுகிறான். மறுநாள் காலையில் அவர்கள் கப்பலேறுகிறார்கள் — ஐரோப்பாவில் பதிவுசெய்யப்பட்ட முதல் சபை ஒரு நதியோரத்தில், ஒரு வியாபாரப் பெண்ணுடன் தொடங்குகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — 'பூமியின் கடைசிபரியந்தம்' நகரும் சபை. எருசலேம் தீர்மானம் (அப்போஸ்தலர் 15) வழியைத் திறந்துவிட்டது; இப்போது கதை ஆசியாவிலிருந்து ஐரோப்பாவுக்குக் கடக்கிறது. இங்கே கதைசொல்லியும் அமைதியாக 'அவர்கள்' என்பதிலிருந்து 'நாங்கள்' என்பதற்கு மாறுகிறார் (16:10) — நூலாசிரியரே பவுலின் குழுவில் சேர்ந்துகொள்கிறார் என்பதைக் குறிப்பதாகத் தோன்றுகிறது; இது அப்போஸ்தலர் நடபடிகளின் மிக அதிகமாக விவாதிக்கப்படும் அம்சங்களில் ஒன்று.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேவனுடைய வழிநடத்துதலின் கீழ் ஊழியம் ஐரோப்பாவுக்குள் கடப்பதைக் காட்டுவது; ஒரு ரோமக் குடியேற்ற நகரத்தின் எல்லா நிலைகளிலும் சுவிசேஷம் மக்களைச் சந்திப்பதைச் சித்தரிப்பது: செல்வந்தரான ஒரு வியாபாரி, அடிமைப்படுத்தப்பட்ட ஒரு பெண், நகரத்தின் அதிகாரிகள், ஒரு சிறைக்காவலன்.
- 16:1–5 — லீஸ்திராவில் பவுல் தீமோத்தேயுவைச் சேர்த்துக்கொள்கிறார்; அவருடைய தாய் விசுவாசியான ஒரு யூதப் பெண், தந்தை கிரேக்கர். அப்பகுதி யூதர்களின் நிமித்தம் பவுல் அவருக்கு விருத்தசேதனம் செய்விக்கிறார். அவர்கள் எருசலேம் தீர்மானங்களைச் சபைகளுக்கு ஒப்படைக்கிறார்கள்; சபைகள் வளர்கின்றன.
- 16:6–10 — ஆசியாவில் பிரசங்கிக்கவும் பித்தினியாவுக்குள் நுழையவும் ஆவியானவரால் தடுக்கப்பட்டு, அவர்கள் துரோவாவை அடைகிறார்கள். உதவிக்கு அழைக்கும் ஒரு மக்கெதோனியனைப் பவுல் தரிசனத்தில் காண்கிறார் — தேவன் எங்களை அழைத்திருக்கிறார் என்று முடிவுசெய்து 'நாங்கள்' உடனே புறப்படுகிறோம்.
- 16:11–15 — மக்கெதோனியாவின் முதன்மையான நகரமும் ரோமக் குடியேற்ற நகரமுமான பிலிப்பியில், ஓய்வுநாளில் நதியோரத்தில் ஜெபத்திற்காகக் கூடியிருக்கும் பெண்களைக் காண்கிறார்கள். தியத்தீரா ஊரைச் சேர்ந்த, இரத்தாம்பர வியாபாரியும் தேவனை வணங்குகிறவளுமான லீதியாள் விசுவாசிக்கிறாள்; அவளும் அவள் வீட்டாரும் ஞானஸ்நானம் பெறுகிறார்கள்; அவள் தன் வீட்டைத் திறந்து அவர்களை வரவேற்கிறாள்.
- 16:16–24 — குறிசொல்லும் ஆவியுடைய ஒரு அடிமைப் பெண் தன் எஜமான்களுக்குப் பணம் சம்பாதித்துக் கொடுக்கிறாள். பவுல் அந்த ஆவியைத் துரத்துகிறார்; வருமானத்தை இழந்த அவள் எஜமான்கள் பவுலையும் சீலாவையும் அதிகாரிகளிடம் இழுத்துச் செல்கிறார்கள்; அதிகாரிகள் அவர்களை அடிப்பித்து, உட்சிறையில் அடைத்து, கால்களைத் தொழுவில் மாட்டுவிக்கிறார்கள்.
- 16:25–40 — நள்ளிரவில் அவர்கள் ஜெபித்துப் பாடுகிறார்கள்; ஒரு பூமியதிர்ச்சி கதவுகளைத் திறக்கிறது. தற்கொலை செய்யவிருந்த சிறைக்காவலன், இரட்சிக்கப்பட தான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கேட்கிறான்; அவனும் அவன் வீட்டாரும் விசுவாசித்து ஞானஸ்நானம் பெறுகிறார்கள். மறுநாள் தாங்கள் ரோமக் குடிமக்கள் என்று பவுல் வெளிப்படுத்துகிறார்; கலக்கமடைந்த அதிகாரிகள் அவர்களை மரியாதையுடன் வெளியே அழைத்துச் செல்கிறார்கள்.
முக்கிய வசனம்: அப்போஸ்தலர் 16:31 · அதனால் என்ன: அப்போஸ்தலர் நடபடிகளில் வரும் முதல் ஐரோப்பியச் சபை குறிப்பிடத்தக்க அளவில் கலவையானது: செழிப்பான ஒரு வியாபாரப் பெண், தன் உடல் வேறொருவரின் வியாபாரமாக இருந்த ஒரு சிறுமி, ஒரு சிறைச்சாலைக்குப் பொறுப்பான ஒரு உழைப்பாளி. இங்கே சுவிசேஷம் ஜெப ஆலயத்துக்குள்ளோ மேட்டுக்குடி வீட்டுக்குள்ளோ தங்கிவிடுவதில்லை. அது ஒருவருக்குப் பண இழப்பையும் ஏற்படுத்துகிறது — பெரும்பாலும் அப்போதுதான் விசுவாசம் சகித்துக்கொள்ளப்படுவது நின்றுபோகிறது.