கூட்டங்கள் எங்கும் நிலையற்றவை. ஒரு கிரிக்கெட் வீரர் சதம் அடித்த பின் தோள்களில் சுமந்துசெல்லப்படுகிறார், அடுத்த தோல்விக்குப் பின் அவருடைய உருவபொம்மை எரிக்கப்படுகிறது; ஒரு தேர்தலில் மாலையிடப்பட்ட அரசியல்வாதி அடுத்த தேர்தலில் கேலிசெய்யப்படுகிறார். அப்போஸ்தலர் 14 அந்த ஊசலாட்டத்தைச் சில நாட்களுக்குள் சுருக்குகிறது. லீஸ்திரா என்ற சிறிய ஊரில், ஒருநாளும் நடந்திராத ஒரு மனிதனைப் பவுல் சுகமாக்குகிறார்; தெய்வங்கள் மனித உருவில் இறங்கி வந்திருக்கின்றன என்று ஊர்மக்கள் முடிவுசெய்கிறார்கள். சீயுஸின் ஆசாரியன் காளைகளையும் பூமாலைகளையும் வாசலுக்குக் கொண்டுவருகிறான். சிறிது காலத்துக்குப் பின், வேறு இடங்களிலிருந்து வந்தவர்களால் தூண்டிவிடப்பட்டு, கூட்டம் பவுலைக் கல்லெறிந்து, ஊருக்கு வெளியே இழுத்துக்கொண்டுபோய், மரித்தவராக விட்டுவிடுகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — சபை. முதல் மிஷனரிப் பயணம் ரோம மாகாணமாகிய கலாத்தியாவில், எருசலேமின் உலகத்துக்கு வெகு தொலைவிலுள்ள, லிக்கவோனிய மொழி பேசும் கிராமப்புற ஊர்களிடையே அதன் தொலைதூரப் புள்ளியை அடைகிறது. இங்கே அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகளில் முதன்முறையாகச் செய்தி புறஜாதி மதத்தை நேருக்கு நேர் சந்திக்கிறது. சபைகள் நிறுவப்பட்டு, மூப்பர்கள் நியமிக்கப்பட்டு, தேவன் புறஜாதியாருக்கு விசுவாசத்தின் கதவைத் திறந்தார் என்று அந்தியோகியாவுக்கு அறிக்கை கொடுக்கப்படுவதோடு பயணம் முடிகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: முதல் பயணத்தை நிறைவுசெய்வது; யூதப் பின்னணியே இல்லாத மக்களிடம் சுவிசேஷம் பேசப்படுவதைக் காட்டுவது; விரைவில் கலாத்தியர் நிருபம் எழுதப்படப்போகும் சபைகளை நிலைநிறுத்துவது.
- 14:1–7 — இக்கோனியாவில் யூதர்களிலும் கிரேக்கர்களிலும் அநேகர் விசுவாசிக்கிறார்கள்; அப்போஸ்தலர்களைக் குறித்து நகரம் பிளவுபடுகிறது. அவர்களைக் கல்லெறிய ஒரு சதி உருவாகும்போது, அவர்கள் லிக்கவோனியாவின் பட்டணங்களாகிய லீஸ்திராவுக்கும் தெர்பைக்கும் தப்பி ஓடி, தொடர்ந்து பிரசங்கிக்கிறார்கள்.
- 14:8–18 — லீஸ்திராவில் பிறவிமுதல் சப்பாணியான ஒரு மனிதனைப் பவுல் சுகமாக்குகிறார். லிக்கவோனிய மொழியில் சத்தமிடும் கூட்டம் பர்னபாவை சீயுஸ் என்றும் பவுலை ஹெர்மீஸ் என்றும் அழைக்கிறது; சீயுஸின் ஆசாரியன் ஒரு பலியை ஆயத்தம்பண்ணுகிறான். அப்போஸ்தலர்கள் தங்கள் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொள்கிறார்கள்: தாங்கள் வெறும் மனிதர்களே; எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கி, மழையையும் அறுவடைகளையும் மகிழ்ச்சியையும் கொடுக்கும் ஜீவனுள்ள தேவனிடம் திரும்பும்படி கூட்டத்தை வலியுறுத்துகிறார்கள்.
- 14:19–20 — பிசீதியாவின் அந்தியோகியாவிலிருந்தும் இக்கோனியாவிலிருந்தும் வந்த எதிரிகள் கூட்டத்தைத் தங்கள் பக்கம் இழுக்கிறார்கள்; அவர்கள் பவுலைக் கல்லெறிந்து, அவர் மரித்துவிட்டார் என்று நினைத்து, ஊருக்கு வெளியே இழுத்துப்போடுகிறார்கள். சீஷர்கள் அவரைச் சுற்றிக் கூடும்போது, அவர் எழுந்து, மீண்டும் ஊருக்குள் போய், மறுநாள் தெர்பைக்குப் புறப்படுகிறார்.
- 14:21–28 — தெர்பையில் அநேகரைச் சீஷராக்கின பின், அவர்கள் தாங்கள் வந்த வழியே திரும்பி, விசுவாசிகளைத் திடப்படுத்துகிறார்கள் — நாம் அநேக உபத்திரவங்களின் வழியாய் தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் பிரவேசிக்க வேண்டும் — ஜெபத்தோடும் உபவாசத்தோடும் மூப்பர்களை நியமிக்கிறார்கள். சீரியாவின் அந்தியோகியாவுக்குக் கப்பலேறித் திரும்பி, தேவன் புறஜாதியாருக்கு விசுவாசத்தின் கதவை எப்படித் திறந்தார் என்று அறிவிக்கிறார்கள்.
முக்கிய வசனம்: அப்போஸ்தலர் 14:22 · அதனால் என்ன: இங்கே இரண்டு தருணங்கள் கலாச்சாரங்களைக் கடந்து பேசுகின்றன. லீஸ்திராவில் பவுலின் பேச்சு வேதவாக்கியத்துடன் அல்ல, மழை, அறுவடைகள், உணவு ஆகியவற்றுடன் — யாரும் காணக்கூடிய நன்மையுடன் — தொடங்குகிறது; பிற மத நம்பிக்கைகளுள்ள அயலாருடன் மரியாதையாகப் பேசுவதற்கான ஒரு மாதிரி. புதிய விசுவாசிகளிடம், முன்னாலுள்ள பாதையில் உபத்திரவங்களும் உண்டு என்று நேர்மையாகச் சொல்லப்படுகிறது. எளிதான வழிக்கு வாக்குறுதி இல்லை, அந்த வழியில் துணை மட்டுமே.