இந்தியாவிலுள்ள பல சபைகள், அனுப்பப்பட்ட ஒருவருக்குத் தங்கள் தொடக்கத்துக்குக் கடன்பட்டிருக்கின்றன — ஒரு புதிய கிராமத்துக்கு நியமிக்கப்பட்ட ஓர் உபதேசியார், ஒருபோதும் கேள்விப்பட்டிராத மக்களிடையே வாழ நகர வேலையை விட்டுவந்த ஒரு தம்பதி. பொதுவாக அனுப்புதல் அமைதியாக நடக்கிறது: ஒரு கூட்டம், ஒரு ஜெபம், ஒரு ரயில் நடைமேடையில் ஒரு கைகுலுக்கல். வரலாற்றின் மிகவும் விளைவுமிக்க வழியனுப்புதல்களில் ஒன்றை அப்போஸ்தலர் 13 பதிவுசெய்கிறது — அது ஏறக்குறையப் பரபரப்பே இல்லாதது. அந்தியோகியாவிலுள்ள சில போதகர்கள் ஆராதித்து உபவாசித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்; பர்னபாவையும் சவுலையும் பிரித்தெடுக்கும்படி ஆவியானவர் சொல்வதை உணருகிறார்கள்; அந்த இருவர்மேலும் கைகளை வைத்து அவர்களை அனுப்பிவிடுகிறார்கள்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — சபை. இதுவரை சுவிசேஷம் பெரும்பாலும் தற்செயலாக, அகதிகளால் சுமந்துசெல்லப்பட்டுப் பரவியது. இங்கே, முதன்முறையாக, ஒரு சபை திட்டமிட்டு மிஷனரிகளை அனுப்புகிறது. இந்த அதிகாரம் முதல் அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் ஏறக்குறையப் பவுலை மட்டுமே பின்தொடர்கிறது; அவருடைய மிஷனின் முறை அமைக்கப்படுகிறது: ஜெப ஆலயத்தில் தொடங்குதல், சில யூதர்களிடமும் தேவபயமுள்ள புறஜாதியாரிடமும் வரவேற்பைக் காணுதல், எதிர்ப்பைச் சந்தித்தல், தொடர்ந்து நகருதல்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: புறஜாதியாருக்கான மிஷனை அந்தியோகியா சபையின் திட்டமிட்ட செயலாகத் தொடங்குவது; அதன் தலைவராகப் பவுலை அறிமுகப்படுத்துவது; ஜெப ஆலயக் கேட்போருக்கான அவருடைய பிரசங்கத்தின் ஒரு மாதிரியைத் தருவது.
- 13:1–3 — அந்தியோகியாவின் தலைவர்கள் ஒரு கலப்புக் குழு — பர்னபா; நீகர் என்னப்பட்ட சிமியோன்; சிரேனே ஊரானாகிய லூகியு; காற்பங்கு தேசாதிபதியாகிய ஏரோதுடனே வளர்க்கப்பட்ட மனாயீன்; சவுல். அவர்கள் ஆராதித்து உபவாசிக்கையில், ஆவியானவர் பர்னபாவையும் சவுலையும் அழைக்கிறார்; சபை அவர்கள்மேல் கைகளை வைத்து அவர்களை அனுப்புகிறது.
- 13:4–12 — மாற்கு என்னும் யோவானை உதவியாளராகக் கொண்டு, அவர்கள் சீப்புருவுக்குக் கடந்துபோய், சாலமி முதல் பாப்போ வரை பிரசங்கிக்கிறார்கள். அதிபதியாகிய செர்கியுபவுல் அவர்களைக் கேட்க விரும்புகிறான்; ஆனால் பர்யேசு அல்லது எலிமா என்னும் ஒரு யூத மந்திரவாதி அவர்களை எதிர்க்கிறான். பவுல் என்றும் அழைக்கப்படும் சவுல், அவன் சிலகாலம் குருடனாயிருப்பான் என்று அறிவிக்கிறார்; அதிபதி போதனையைக் கண்டு வியந்து விசுவாசிக்கிறான்.
- 13:13–15 — அவர்கள் பம்பிலியாவிலுள்ள பெர்கே பட்டணத்துக்குக் கப்பலேறிப் போகிறார்கள்; அங்கே மாற்கு என்னும் யோவான் அவர்களை விட்டு எருசலேமுக்குத் திரும்புகிறான்; பின்பு அவர்கள் உள்நாட்டுக்குள் பிசீதியாவிலுள்ள அந்தியோகியாவுக்குப் பயணிக்கிறார்கள். ஜெப ஆலயத்தில் ஓய்வுநாள் வாசிப்புகளுக்குப் பின் பேசும்படி அவர்கள் அழைக்கப்படுகிறார்கள்.
- 13:16–41 — எகிப்து முதல் தாவீது வரையிலான இஸ்ரவேலின் கதையைப் பவுல் மீண்டும் சொல்லி, பின்பு எருசலேமில் புறக்கணிக்கப்பட்டு, தேவனால் எழுப்பப்பட்ட இயேசுவைத் தாவீதின் வாக்களிக்கப்பட்ட சந்ததியாக அறிவிக்கிறார். அவர் மூலமாகப் பாவமன்னிப்பு அறிவிக்கப்படுகிறது; மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தால் விடுதலையாக முடியாதவைகளிலிருந்து விசுவாசிக்கிற எவனும் விடுதலையாக்கப்படுகிறான்.
- 13:42–52 — அடுத்த ஓய்வுநாளில் ஏறக்குறைய நகரம் முழுவதும் கூடுகிறது; பொறாமைகொண்ட சில யூதத் தலைவர்கள் பவுலை எதிர்த்துப் பேசுகிறார்கள். ஏசாயாவின் 'புறஜாதிகளுக்கு ஒளி' என்பதை மேற்கோள் காட்டி, பவுலும் பர்னபாவும் புறஜாதியாரிடம் திரும்புகிறார்கள்; அநேகர் விசுவாசிக்கிறார்கள். நகரத்தின் முக்கியஸ்தர்கள் அவர்களைத் துரத்திவிடுகிறார்கள்; அவர்கள் தங்கள் கால்களிலிருந்த தூசியை உதறிவிட்டு இக்கோனியாவுக்குப் போகிறார்கள்; புதிய சீஷர்களோ சந்தோஷத்தால் நிரப்பப்படுகிறார்கள்.
முக்கிய வசனம்: அப்போஸ்தலர் 13:38–39 · அதனால் என்ன: முதல் மிஷனரிக் குழு, வட ஆப்பிரிக்காவின் சிரேனேயைச் சேர்ந்த ஒருவர், ஓர் அரச அரண்மனையில் வளர்ந்த ஒருவர், முன்னாள் துன்புறுத்துபவர் ஒருவர் ஆகியோரைத் தலைவர்களாகக் கொண்ட ஒரு சபையிலிருந்து புறப்பட்டது. மிஷன் ஒரு கலாச்சாரத்தை இன்னொன்றுக்கு ஏற்றுமதி செய்வதாகத் தொடங்கவில்லை; தானே மாற்றப்பட்டிருந்த ஒரு கலப்புச் சமூகத்திலிருந்து தொடங்கியது. பவுல் சந்தித்த வரவேற்பும் புறக்கணிப்பும் கொண்ட முறையே அன்றுமுதல் தூதுவர்களின் அனுபவமாக இருந்து வருகிறது.