சில கடிதங்கள் நலம் விசாரிப்புடன் தொடங்குகின்றன, சில நேரடியாக விஷயத்துக்கு வருகின்றன. ஆபத்தான ஒன்றுக்குத் தன் பிள்ளை இணங்கவைக்கப்பட்டதைக் கேள்விப்படும் பெற்றோர் வானிலைச் செய்தியுடன் தொடங்குவதில்லை. கலாத்தியர் அப்படிப்பட்ட கடிதம். பவுலின் நிருபங்கள் வழக்கமாகத் தம் வாசகர்களுக்காக தேவனை ஸ்தோத்திரிப்பதுடன் தொடங்குகின்றன; இது அப்படித் தொடங்கவில்லை. சில வரி வாழ்த்துக்குப் பின் அவர், சாராம்சத்தில், 'உங்களைக் குறித்து நான் ஆச்சரியப்படுகிறேன்' என்று எழுதுகிறார். தேவனுடைய மக்களுக்கு முழுமையாக உரியவர்களாக, புறஜாதி விசுவாசிகள் விருத்தசேதனம் பெற்று மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தைக் கைக்கொள்ள வேண்டும் என்று சொல்லும் போதகர்கள் இளம் கலாத்தியச் சபைகளுக்கு வந்திருக்கிறார்கள். முழுச் சுவிசேஷமுமே ஆபத்திலிருக்கிறது என்று பவுல் நினைக்கிறார்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — சபை. அப்போஸ்தலர் 13–14இன் மிஷன், புறஜாதியாரை முதலில் யூதர்களாகும்படி கேட்காமலேயே சபைக்குள் கொண்டுவந்தது. இப்போது அந்தக் கேள்வி — புறஜாதி விசுவாசிகள் விருத்தசேதனம் பெற வேண்டுமா? — வெளிப்படையாக வெடிக்கிறது. கலாத்தியர் அதற்குப் பவுல் கொடுக்கும் முதல் பதில், அந்தத் தருணத்தின் சூட்டில் எழுதப்பட்டது; அதே கேள்வியை முழுச் சபையும் எருசலேமில் எதிர்கொள்வதை அப்போஸ்தலர் 15 காட்டும்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: நிருபத்தின் குற்றச்சாட்டை — கலாத்தியர் சுவிசேஷத்தை விட்டு விலகுகிறார்கள் — முன்வைப்பது; தம் சுவிசேஷம் எருசலேம் தலைவர்களைச் சாராமல், கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டினால் வந்தது என்ற பவுலின் தற்காப்பைத் தொடங்குவது.
- 1:1–5 — மனித அதிகாரத்தால் அல்ல, இயேசு கிறிஸ்துவினாலும் அவரை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பிய பிதாவாகிய தேவனாலும் அனுப்பப்பட்ட அப்போஸ்தலன் என்று பவுல் தம்மைக் குறிப்பிடுகிறார். இந்தப் பொல்லாத காலத்திலிருந்து நம்மை மீட்கத் தம்மைத்தாமே ஒப்புக்கொடுத்த கிறிஸ்துவிடமிருந்து கிருபையும் சமாதானமும் உண்டாவதாக என்று கலாத்தியாவின் சபைகளை வாழ்த்துகிறார்.
- 1:6–10 — அவர்கள் இவ்வளவு சீக்கிரமாய் வேறொரு சுவிசேஷத்துக்குத் திரும்புவதைக் கண்டு அவர் ஆச்சரியப்படுகிறார் — உண்மையில் அது சுவிசேஷமே அல்ல, ஒரு புரட்டல் மட்டுமே. பவுலே ஆனாலும், வானத்திலிருந்து வரும் ஒரு தூதனானாலும், வேறுவிதமாகப் பிரசங்கித்தால், அவன் சபிக்கப்பட்டவனாயிருக்கக்கடவன்; இதை அவர் இரண்டு முறை சொல்கிறார். அவர் மனிதர்களைப் பிரியப்படுத்த அல்ல, கிறிஸ்துவுக்கு ஊழியம் செய்யவே முயல்கிறார்.
- 1:11–17 — அவருடைய சுவிசேஷம் எந்த மனிதனாலும் அவருக்குப் போதிக்கப்படவில்லை; இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டினாலே வந்தது. அவர் சபையைக் கொடூரமாகத் துன்பப்படுத்தியிருந்தார்; பாரம்பரியங்களின் மேலுள்ள வைராக்கியத்தில் தம் வயதொத்தவர்களை மிஞ்சியிருந்தார்; ஆனால் தம்மைத் தாயின் வயிற்றிலிருந்தே பிரித்தெடுத்த தேவன் தம் குமாரனை அவருக்கு வெளிப்படுத்தினார். அவர் எருசலேமைக் கலந்தாலோசிக்காமல் அரபியாவுக்குப் போய், பின்பு தமஸ்குவுக்குத் திரும்பினார்.
- 1:18–24 — மூன்று வருஷம் சென்ற பின்பு கேபாவை (பேதுருவை) அறிந்துகொள்ள எருசலேமுக்குப் போய், பதினைந்து நாள் தங்கினார்; கர்த்தருடைய சகோதரனாகிய யாக்கோபைத் தவிர வேறு எந்த அப்போஸ்தலனையும் காணவில்லை — தாம் பொய் சொல்லவில்லை என்று ஆணையிட்டுச் சொல்கிறார். பின்பு சீரியா, சிலிசியா பகுதிகளுக்குப் போனார்; யூதேயாவின் சபைகள் அவரை முகமுகமாய் அறியவில்லை; தங்களை முன்பு துன்பப்படுத்தியவன் இப்போது விசுவாசத்தைப் பிரசங்கிக்கிறான் என்று மட்டுமே கேள்விப்பட்டன.
முக்கிய வசனம்: கலாத்தியர் 1:11–12 · அதனால் என்ன: கலாத்தியர் 1:8–9 பவுல் எழுதியவற்றிலேயே மிகக் கடுமையான வரிகளில் ஒன்று; அதை வெளிப்படையாகவே வாசிக்க வேண்டும்: வேறொரு சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கிக்கிற எவன்மேலும் — தம்மையும் உட்படுத்தி — அவர் தேவனுடைய சாபத்தை வரவழைக்கிறார்; கிரேக்கச் சொல் அனாதெமா. அது வெளியாட்களை அல்ல, சபைக்குள்ளிருக்கும் போதகர்களையே குறிவைக்கிறது; பின்னாளில் இந்தச் சொல்முறை வேதப்புரட்டைக் கண்டிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டது. பவுல் எவ்வளவு பெரிய காரியம் ஆபத்திலிருப்பதாக நினைத்தார் என்பதை இது காட்டுகிறது: புறஜாதியார் கிறிஸ்துவுக்குள் கிருபையினால் தேவனுக்கு உரியவர்களாகிறார்களா, அல்லது முதலில் யூதர்களாவதால் மட்டுமா.