யாராவது அதிகாரத்திலிருந்து விழும்போது, இரண்டு வகையான மனிதர்கள் தோன்றுகிறார்கள். சிலர் வெற்றிபெறும் பக்கத்தில் ஓர் இடத்தைப் பெறும் நம்பிக்கையில், பரிசுகளோடும் பயனுள்ள தகவல்களோடும் வருகிறார்கள். தங்கள் தருணத்துக்காகப் பல வருடங்கள் காத்திருந்த மற்றவர்கள், தாங்கள் எப்போதும் நினைத்ததைக் கடைசியில் உரக்கச் சொல்லுகிறார்கள். இரண்டு வகையினரும் ஒரே நாளில் ஒரே பாதையில் தாவீதைச் சந்திக்கிறார்கள். ஒருவன் அப்பம் ஏற்றப்பட்ட கழுதைகளோடும் தன் எஜமானைப் பற்றிய ஒரு கதையோடும் வருகிறான்; மற்றவன் மலைச்சரிவில் ஓடிக்கொண்டே கற்களையும் புழுதியையும் எறிந்து சாபங்களைக் கத்துகிறான். தாவீது அவர்களை எப்படி நடத்துகிறான் என்பது, நாத்தானின் வருகைக்குப் பின் அவன் எப்படிப்பட்ட மனிதனாக மாறியிருக்கிறான் என்பதைப் பற்றி நிறையச் சொல்லுகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில் — இஸ்ரவேலின் கதையில் — தேவன் தெரிந்தெடுத்த ராஜா ஓடிக்கொண்டிருக்கிறான்; தாழ்த்தப்பட்ட தாவீதையும், நாத்தானின் வார்த்தையின் கொடூரமான நிறைவேறுதலையும் இந்த அதிகாரம் காட்டுகிறது. பாதையில், எளிதாக அடக்கக்கூடிய ஒரு சாபத்தைத் தாவீது ஏற்றுக்கொண்டு, நியாயத்தீர்ப்பைத் தேவனிடம் விட்டுவிடுகிறான். எருசலேமில், பகிரங்கமாக நடக்கும் என்று நாத்தான் சொன்னது (2 சாமுவேல் 12:11–12) அரண்மனையின் மேல்மாடியில் நடக்கிறது. தாவீது முதலில் பத்சேபாளைக் கண்ட மேல்மாடியிலிருந்து கதை முழுச் சுற்றுவந்திருக்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தோல்வியில் தாவீதின் சுயக்கட்டுப்பாட்டையும் தாழ்மையையும், அதற்கு மாறாக, தன் தகப்பனோடுள்ள பிரிவைத் திரும்பப்பெற முடியாததாக்கும் அப்சலோமின் திட்டமிட்ட கொடுமையையும் காட்டுவது; இவை எல்லாம் நடக்கும்போது ஊசாய் தன் இரகசியப் பணியை அமைதியாகத் தொடங்குகிறான்.
- 16:1–4 — உச்சியைக் கடந்ததும், மேவிபோசேத்தின் காரியக்காரனாகிய சீபா கழுதைகளோடும், அப்பம், திராட்சை வற்றல், பழங்கள், திராட்சரசம் ஆகியவற்றோடும் தாவீதைச் சந்திக்கிறான். அவன் எஜமான் எங்கே என்று கேட்கப்பட்டபோது, சவுலின் ராஜ்யத்தைத் திரும்பப் பெறும் நம்பிக்கையில் மேவிபோசேத் எருசலேமில் தங்கிவிட்டான் என்று சீபா சொல்லுகிறான். அவசரத்திலும் நெருக்கடியிலும் இருக்கும் தாவீது, மேவிபோசேத்துக்குச் சொந்தமான எல்லாவற்றையும் சீபாவிடம் ஒப்படைக்கிறான்.
- 16:5–14 — பகூரீமில், சவுலின் குலத்தைச் சேர்ந்த சீமேயி என்னும் மனிதன் தாவீதின்மேலும் அவன் ஆட்கள்மேலும் கற்களை எறிந்து, அவனை இரத்தப்பிரியன் என்று சபித்து, சவுலின் வீட்டுக்காகக் கர்த்தர் அவனுக்குச் சரிக்கட்டுகிறார் என்கிறான். அவன் தலையை வெட்ட அபிசாய் முன்வருகிறான். தாவீது மறுக்கிறான்: சபிக்கும்படி கர்த்தர் அவனிடம் சொல்லியிருந்தால், யார் ஆட்சேபிக்க முடியும்? என் சொந்த மகனே என் உயிரை வாங்கத் தேடுகிறான்; ஒருவேளை கர்த்தர் என் துயரத்தைப் பார்த்து, இந்தச் சாபத்துக்குப் பதிலாக நன்மையைச் சரிக்கட்டுவார். அவர்கள் களைப்போடு யோர்தானை அடைகிறார்கள்.
- 16:15–19 — அப்சலோம் அகித்தோப்பேலோடு எருசலேமுக்குள் நுழைகிறான். 'ராஜா வாழ்க!' என்று ஊசாய் அவனை வாழ்த்துகிறான். உன் நண்பனாகிய தாவீதோடு ஏன் போகவில்லை என்று அப்சலோம் கேட்கிறான்; தகப்பனுக்குச் சேவித்ததுபோலவே, கர்த்தரும் ஜனங்களும் தெரிந்தெடுத்தவனுக்குத் தான் சேவிப்பதாக ஊசாய் பதில் சொல்லுகிறான்.
- 16:20–23 — தான் தன் தகப்பனுக்கு அருவருப்பானவனாகிவிட்டதை இஸ்ரவேல் எல்லாம் அறியும்படி, தாவீது விட்டுச்சென்ற பத்து மறுமனையாட்டிகளோடு சயனிக்கும்படி அகித்தோப்பேல் அப்சலோமுக்கு ஆலோசனை சொல்லுகிறான். அரண்மனையின் மேல்மாடியில் ஒரு கூடாரம் போடப்பட்டு, அது பகிரங்கமாகச் செய்யப்படுகிறது. அக்காலத்தில் அகித்தோப்பேலின் ஆலோசனை தேவனுடைய வார்த்தையைப்போலவே கருதப்பட்டது என்று கதைசொல்லி குறிப்பிடுகிறார்.
முக்கிய வசனம்: 2 சாமுவேல் 16:12 · அதனால் என்ன: ஒரே வார்த்தையால் சீமேயியைக் கொல்லுவிக்கக்கூடிய ஒரு மனிதன், அவனை அடக்க மறுப்பது குறிப்பிடத்தக்கது. சாபம் நியாயமானது என்று தாவீது உரிமைகோருவதில்லை; ஆனால் அவமதிப்புக்கு வன்முறையால் பதில் சொல்லமாட்டான். யாரும் பேசாத பாதிக்கப்பட்டவர்களைப் பற்றியும் அதிகாரம் நேர்மையாயிருக்கிறது: விட்டுச்செல்லப்பட்டு, ஓர் அரசியல் செய்தியாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட பத்துப் பெண்கள். அன்றும் இன்றும், ஆண்களுக்கிடையிலான அதிகாரப் போராட்டங்கள் பெரும்பாலும் அவற்றில் எந்தக் குரலும் இல்லாதவர்கள்மேலேயே கடுமையாக விழுகின்றன.