கவலை உங்களைத் தூங்கவிடாத இரவுகள் உண்டு. மனம் ஒவ்வொரு அச்சுறுத்தலையும் திரும்பத் திரும்ப ஓட்டிப்பார்த்து, உங்களுக்கு எதிரான ஒவ்வொருவரையும் எண்ணி, அவர்கள் உங்கள் முதுகுக்குப் பின்னால் என்ன சொல்லுகிறார்கள் என்று ஒத்திகை பார்க்கிறது. காலை வருகிறது; படுத்தபோது இருந்ததைவிட அதிகக் களைப்பாக இருக்கிறீர்கள். அப்படிப்பட்ட இரவுக்கு எல்லாக் காரணங்களும் இருந்த ஒருவரால் சங்கீதம் 3 எழுதப்பட்டது: அநேக எதிரிகள், தேவனும் இப்போது அவனுக்கு உதவமாட்டார் என்று சொல்லும் ஒரு கூட்டம். ஆனாலும் கவிதையின் நடுவே, ஏறக்குறைய சாதாரணமாக, அவன் படுத்துத் தூங்கி மீண்டும் விழித்ததாகச் சொல்லுகிறான். அந்த நெருக்கடியின் கீழிருக்கும் ஒருவருக்கு, ஓர் இரவுத் தூக்கமே ஒருவிதச் சாட்சி.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில் — இஸ்ரவேலின் கதையில் — சங்கீத புஸ்தகத்தில் ஒரு நிகழ்வைப் பெயரிடும் தலைப்பையுடைய முதல் சங்கீதம் இது; கீதரோனைக் கடந்து தாவீது ஓடியதற்குள் அது வாசகரை அழைத்துச்செல்லுகிறது. விவரணை அவனை வெறுங்காலோடும் அழுதுகொண்டும் காட்டியிருக்கிறது; அந்தத் தருணத்தில் விசுவாசம் எப்படி ஒலிக்கிறது என்பதற்குச் சங்கீதம் வார்த்தைகளைக் கொடுக்கிறது. தொடர்ந்துவரும் சங்கீதங்களுக்கும் அது ஒரு முறைமையை அமைக்கிறது: ஆபத்தை மறுக்காத புலம்பல், ஆபத்து கடந்துபோகும்வரை காத்திருக்காத நம்பிக்கை, முழு ஜனத்தோடு முடியும் ஜெபம்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: உண்மையான அச்சுறுத்தலின் கீழிருக்கும் ஒருவர் ஆபத்தையும் எதிரிகளின் ஏளனங்களையும் தேவனிடம் கொண்டுவந்து, இளைப்பாறும் அளவுக்குத் தேவனில் பாதுகாப்பைக் கண்டடைந்து, பின்பு தேவன் செயல்படவும் சமூகத்தை ஆசீர்வதிக்கவும் கேட்பதைக் காட்டுவது.
- 3:1–2 — சங்கீதம் எதிரிகளை எண்ணித் தொடங்குகிறது: எனக்கு விரோதமாக எழும்புகிறவர்கள் எத்தனை அநேகர். அவர்களுடைய எண்ணிக்கையைவிட மோசமானது அவர்களுடைய தீர்ப்பு: தேவன் அவனை இரட்சிக்கமாட்டார் என்று அநேகர் சொல்லுகிறார்கள். பொருள் நிச்சயமற்ற, இசை அல்லது வழிபாட்டுக் குறியாகிய முதல் 'சேலா' தொடர்கிறது.
- 3:3–4 — பதில்: தேவன் அவனைச் சுற்றியிருக்கும் கேடகம், அவனுடைய மகிமை, வெட்கத்தால் தொங்கும் அவன் தலையை உயர்த்துகிறவர். அவன் கர்த்தரை நோக்கி உரக்கக் கூப்பிடுகிறான்; தேவன் தம்முடைய பரிசுத்த பர்வதத்திலிருந்து பதில் தருகிறார்.
- 3:5–6 — கர்த்தர் அவனைத் தாங்கியதால், அவன் படுத்துத் தூங்கி மீண்டும் விழித்தான். ஆகவே எல்லாப் பக்கங்களிலும் தனக்கு விரோதமாக அணிவகுத்து நிற்கும் பதினாயிரங்களுக்கும் அவன் பயப்படமாட்டான்.
- 3:7–8 — யுத்த வெற்றியின் கரடுமுரடான சித்திரங்களைப் பயன்படுத்தி, எழுந்து இரட்சிக்கும்படி அவன் தேவனைக் கூப்பிடுகிறான்: எதிரிகளைக் கன்னத்தில் அடித்து, துன்மார்க்கரின் பற்களை உடைப்பது — தன்னை அச்சுறுத்துகிறவர்களை நிராயுதபாணிகளாக்குவதன் சித்திரம். இரட்சிப்பு கர்த்தருடையது என்று சொல்லி, தேவனுடைய ஜனங்கள்மேல் ஆசீர்வாதத்தைக் கேட்டுச் சங்கீதம் முடிகிறது.
முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 3:5 · அதனால் என்ன: கவலைப்படுகிறவர்களின் பயங்கள் கற்பனையானவை என்று சங்கீதம் சொல்லுவதில்லை. எதிரிகள் உண்மையானவர்கள்; தேவன் உதவமாட்டார் என்று சொல்லும் குரலும் உண்மையானது. அது தருவது, பயத்தை வைக்க வேறோர் இடத்தையும், நம்பிக்கையின் சிறிய, திட்டவட்டமான ஓர் அடையாளத்தையும்: தூக்கம். அது 'உம்முடைய ஜனங்களுக்காக' ஜெபித்து முடிகிறது — தாவீதின் சூழ்நிலையில், அவனுக்கு எதிராகத் திரும்பியவர்களும் அதில் அடங்குவர்.