ஒவ்வொரு தலைமுறையும் மற்ற எல்லாரையும்போல இருக்க வேண்டும் என்ற இழுப்பை உணர்கிறது. அண்டைவீட்டார் அனைவருக்கும் ஒரு கார், ஒரு பெரிய திருமணம், வெளிநாட்டில் ஒரு மகன் இருக்கும்போது, ஒரு குடும்பம் எந்த விலைகொடுத்தாவது தனக்கும் அதே வேண்டும் என்று உணரத் தொடங்குகிறது. இஸ்ரவேலின் மூப்பர்கள் ஒரு நியாயமான முறையீட்டோடு சாமுவேலிடம் வருகிறார்கள்: நீர் முதிர்வயதானவர், உம்முடைய மகன்கள் ஊழல்மிக்கவர்கள். அவர்களுடைய தீர்வும் நியாயமாகத் தோன்றுகிறது — எங்களுக்கு ஒரு ராஜாவைக் கொடும். ஆனால் அவர்களுடைய காரணம் அவர்களைக் காட்டிக்கொடுக்கிறது: 'எல்லா ஜாதிகளையும்போல' இருப்பதற்காகவே அவர்களுக்கு ஒரு ராஜா வேண்டும். சாமுவேல் அதைத் தனிப்பட்ட முறையில் எடுத்துக்கொள்கிறான். அப்படி எடுத்துக்கொள்ள வேண்டாம் என்று தேவன் சொல்கிறார். இந்தப் புறக்கணிப்பு என்னைக் குறிவைத்தது என்கிறார் தேவன்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இங்கே இஸ்ரவேலின் கதை நியாயாதிபதிகளின் காலத்திலிருந்து ராஜாக்களின் காலத்துக்குத் திரும்புகிறது. தேவனுடைய ஜனங்கள் ஜாதிகளிலிருந்து வேறுபட்டவர்களாக, தேவனாலேயே ஆளப்படுகிறவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்பதே நோக்கம். ஆனாலும் நியாயப்பிரமாணம் ஏற்கனவே ஒரு ராஜாவுக்கு இடமளித்திருந்தது (உபாகமம் 17); யூதாவிலிருந்து வரவிருக்கும் ஓர் ஆட்சியாளனைப் பற்றிய வாக்குத்தத்தம் வேதாகமம் முழுவதும் ஓடுகிறது. ஆகவே இந்த அதிகாரம் இரண்டு தொனிகளையும் தாங்கியிருக்கிறது: கோரிக்கை தேவனைப் புறக்கணிப்பதாகும், ஆனாலும் தேவன் அதை அருளுகிறார். குறைபாடுள்ள இந்தத் தொடக்கத்திலிருந்தே தாவீதின் வம்சமும், இறுதியில் நான்காம் பகுதியின் ராஜாவும் வருவார்கள்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இஸ்ரவேல் எப்படி, ஏன் முடியாட்சிக்கு மாறியது என்பதை விளக்குவது; அந்த மாற்றத்தை நம்பிக்கையின் தோல்வியாகவும், தேவன் அனுமதித்துப் பயன்படுத்தப்போகும் ஒன்றாகவும் நேர்மையாக முன்வைப்பது.
- 8:1–5 — இப்போது முதிர்வயதான சாமுவேல் தன் மகன்களாகிய யோவேலையும் அபியாவையும் பெயெர்செபாவில் நியாயாதிபதிகளாக நியமிக்கிறான்; ஆனால் அவர்கள் லஞ்சம் வாங்கி நியாயத்தைப் புரட்டுகிறார்கள். மூப்பர்கள் ராமாவில் கூடி, எல்லா ஜாதிகளையும்போலத் தங்களை நியாயம் விசாரிக்க ஒரு ராஜாவைச் சாமுவேலிடம் கேட்கிறார்கள்.
- 8:6–9 — சாமுவேல் அதிருப்தியடைந்து ஜெபிக்கிறான். ஜனங்களுக்குச் செவிகொடுக்கும்படி தேவன் அவனிடம் சொல்கிறார்: அவர்கள் சாமுவேலை அல்ல, எகிப்திலிருந்து வந்த நாள்முதல் செய்துவந்ததுபோல தேவனையே புறக்கணித்திருக்கிறார்கள். அவன் அந்தக் கோரிக்கையை நிறைவேற்ற வேண்டும், ஆனால் முதலில் அவர்களைப் பக்திவிநயமாக எச்சரிக்க வேண்டும்.
- 8:10–18 — சாமுவேல் 'ராஜாவின் முறைமையைப்' பட்டியலிடுகிறான்: அவன் உங்கள் மகன்களைத் தன் இரதங்களுக்கும் வயல்களுக்கும், உங்கள் மகள்களைச் சமையல்காரிகளாகவும் பரிமளத்தைலம் செய்பவர்களாகவும், உங்கள் சிறந்த நிலத்தைத் தன் அதிகாரிகளுக்காகவும், உங்கள் தானியத்திலும் மந்தைகளிலும் பத்திலொன்றையும் எடுத்துக்கொள்வான். நீங்கள் அவனுக்கு அடிமைகளாவீர்கள்; நீங்கள் கூப்பிடும்போது தேவன் பதில் கொடுக்கமாட்டார்.
- 8:19–22 — ஜனங்கள் செவிகொடுக்க மறுக்கிறார்கள். தங்களை நடத்தவும், தங்கள் யுத்தங்களை நடத்தவும், மற்ற ஜாதிகளைப்போல இருக்கவும் அவர்களுக்கு ஒரு ராஜா வேண்டும். அவர்களுக்கு ஒரு ராஜாவைக் கொடுக்கும்படி தேவன் சாமுவேலிடம் சொல்கிறார்; சாமுவேல் எல்லாரையும் வீட்டுக்கு அனுப்புகிறான்.
- முடியாட்சிக்கு ஒன்று சாதகமாகவும் ஒன்று எதிராகவும் உள்ள இரண்டு மூலங்கள் அல்லது பாரம்பரியங்கள் ஒன்றாகப் பின்னப்பட்டிருப்பதாகப் பல அறிஞர்கள் காண்கிறார்கள்.
- மற்றவர்கள் இந்த அதிகாரங்களை வேண்டுமென்றே அமைக்கப்பட்ட ஒரே கதையாக வாசிக்கிறார்கள்: கேட்டதற்கான நோக்கம் தவறானது, ஆனாலும் தேவன் தம்முடைய சொந்த நிபந்தனைகளின்பேரில் ஒரு ராஜாவை அருளுகிறார்.
- எப்படியிருந்தாலும், உபாகமம் 17 ஏற்கனவே தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தின்கீழ் ஒரு ராஜாவுக்கு இடமளித்திருந்தது என்று வாசகர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்; ஆகவே பிரச்சினை 'ஜாதிகளைப்போல' இருக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையில்தான் இருக்கிறது.
முக்கிய வசனம்: 1 சாமுவேல் 8:7 · அதனால் என்ன: சாமுவேலின் எச்சரிப்பு, அரசு அதிகாரத்தைப் பற்றி இலக்கியத்திலுள்ள மிகப் பழமையான விமர்சனங்களில் ஒன்று: ஆட்சியாளர்கள் எடுத்துக்கொள்கிறார்கள். அரசாங்கம் தீமையானது என்று இந்த அதிகாரம் சொல்லவில்லை; தேவனே ராஜாவை அருளுகிறார். ஆனால் உண்மைத்தன்மையால் மட்டுமே தீர்க்க முடிவதைத் தீர்க்க ஒரு வலிமையான தலைவனைத் தேடும்போது, நாம் உண்மையில் எதை நம்புகிறோம் என்று அது கேட்கிறது. ஒவ்வொரு ஜனநாயகமும் ஒவ்வொரு சபையும் இன்னும் எதிர்கொள்ளும் கேள்வி இது.