இரண்டு பசுக்களும் ஒரு வண்டியும்

சில தீர்மானங்கள் சொந்த அறிவைக்கொண்டு எடுக்க முடியாத அளவுக்குப் பயமுறுத்துகின்றன; ஆகவே மனிதர்கள் ஒரு சோதனையை அமைக்கிறார்கள்: சூரியன் மறைவதற்குள் தொலைபேசி ஒலித்தால் அந்த வேலையை ஏற்பேன்; மழை பெய்யாமல் இருந்தால் திருமணத்தை நடத்துவோம். பெலிஸ்த ஆசாரியர்களும் பெட்டியைக் குறித்து அதையே செய்கிறார்கள். இப்போதுதான் கன்று ஈன்ற, ஒருபோதும் வண்டி இழுக்காத இரண்டு பசுக்களை நுகத்தில் பூட்டி, அவற்றின் கன்றுகளை வீட்டில் அடைத்துவைத்து, அந்த மிருகங்களையே தெரிந்தெடுக்க விடுகிறார்கள். ஒவ்வொரு இயல்புணர்வும் அந்தத் தாய்ப் பசுக்களைத் தங்கள் குட்டிகளிடம் திரும்ப இழுக்க வேண்டும். ஆனால் அவை கதறிக்கொண்டே, வலதுபுறமோ இடதுபுறமோ திரும்பாமல், இஸ்ரவேலுக்குச் செல்லும் சாலையில் நேராக நடக்கின்றன.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: பெட்டியின் பயணம் ஒரு சிறிய யாத்திராகமம்: எகிப்தில் நடந்ததுபோல, இஸ்ரவேலின் தேவனுக்குச் சொந்தமானதை விட்டுவிடும்வரை ஓர் அந்நிய ஜனத்தின்மேல் வாதைகள் விழுகின்றன; அவர்கள் அதைப் பொன்னோடுகூட அனுப்பிவிடுகிறார்கள். ஆனால் இந்த அதிகாரம் பெலிஸ்தருக்கு மட்டுமல்ல, இஸ்ரவேலுக்கும் ஓர் எச்சரிப்போடு முடிகிறது. பெட்டி வீடு திரும்புகிறது; ஆனால் தேவனுடைய பரிசுத்தம் பெலிஸ்தரின் கைகளைவிட இஸ்ரவேலரின் கைகளில் பாதுகாப்பானதாக இல்லை. பரிசுத்த தேவன் தம்முடைய ஜனங்களின் நடுவில் எப்படி வாசம்பண்ண முடியும் என்ற கேள்வி மூன்றாம் பகுதி முழுவதும் ஓடுகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பெட்டியை இஸ்ரவேலின் எல்லைக்குள் திரும்பக் கொண்டுவருவது, வாதைகள் இஸ்ரவேலின் தேவனுடைய செயல் என்பதை உறுதிப்படுத்துவது, தேவனுடைய பிரசன்னம் அவருடைய சொந்த ஜனங்களின் நடுவிலும் பரிசுத்தமானதாகவும் ஆபத்தானதாகவும் நிலைத்திருக்கிறது என்று காட்டுவது.

• 6:1–9 — ஏழு மாதங்களுக்குப் பின், என்ன செய்ய வேண்டும் என்று பெலிஸ்தர் தங்கள் ஆசாரியர்களிடமும் குறிசொல்பவர்களிடமும் கேட்கிறார்கள். ஒரு குற்றநிவாரணக் காணிக்கையோடு — ஒவ்வொரு பெலிஸ்த அதிபதிக்கும் ஒன்றாக, ஐந்து பொன் மூலவியாதி உருவங்களும் ஐந்து பொன் எலிகளும் — பெட்டியைத் திருப்பி அனுப்பும்படி அவர்கள் ஆலோசனை சொல்கிறார்கள்; எகிப்து தன் இருதயத்தைக் கடினப்படுத்தியதையும் நினைவுகூருகிறார்கள். இது தேவனுடைய செயலா, தற்செயலா என்பதைப் பசுக்கள் தீர்மானிக்கும்.
• 6:10–18 — பசுக்கள் நேராகப் பெத்ஷிமேசை நோக்கிப் போகின்றன; பெலிஸ்த அதிபதிகள் பின்தொடர்கிறார்கள். பள்ளத்தாக்கில் அறுவடை செய்துகொண்டிருந்தவர்கள் பெட்டியைக் கண்டு மகிழ்கிறார்கள். லேவியர் அதை ஒரு பெரிய கல்லின்மேல் இறக்கிவைக்கிறார்கள்; வண்டி விறகாக உடைக்கப்படுகிறது; பசுக்கள் சர்வாங்க தகனபலியாகச் செலுத்தப்படுகின்றன.
• 6:19–21 — பெட்டிக்குள் பார்த்ததற்காகத் தேவன் பெத்ஷிமேசின் மனிதர்களை அடிக்கிறார்; ஜனங்கள் துக்கித்து, 'இந்தப் பரிசுத்த தேவனுக்கு முன்பாக யார் நிற்க முடியும்?' என்று கேட்கிறார்கள். பெட்டியை எடுத்துக்கொண்டுபோகும்படி கீரியாத்யாரீமின் ஜனங்களிடம் ஆள் அனுப்புகிறார்கள்.

முக்கிய வசனம்: 1 சாமுவேல் 6:20  ·  அதனால் என்ன: அந்நியர்களாகிய பெலிஸ்தர், பெட்டியை ஒரு வேடிக்கைப் பொருளாக நடத்தும் பெத்ஷிமேசின் இஸ்ரவேலரைவிட அதிகக் கவனத்தோடு நடத்துகிறார்கள். இந்த அதிகாரம் பயத்தையும் பழக்கப்பட்ட அலட்சியத்தையும் தாண்டி ஒரு சிறந்த கேள்விக்கு நம்மைத் தள்ளுகிறது: பரிசுத்த தேவனுக்கு அருகில் யாரால் வாழ முடியும்? வேதாகமம் தன் கதையின் மீதியெல்லாம் அதற்குப் பதில் சொல்லும்.