வெற்றிபெற்ற சேனைகள் எப்போதும் எதிரியின் பரிசுத்தப் பொருட்களை — விக்கிரகங்கள், கொடிகள், புனிதச் சின்னங்கள் — தங்கள் நாட்டுக்குக் கொண்டுபோய், தங்கள் சொந்தக் கோவில்களில் காட்சிக்கு வைத்திருக்கின்றன. செய்தி எளிமையானது: எங்கள் தெய்வங்கள் உங்கள் தெய்வங்களை வென்றன. பெலிஸ்தர் பெட்டியைக்கொண்டு சரியாக அதையே செய்கிறார்கள்; வெற்றியாளன் முன் முழங்கால்படியிடும் ஒரு கைதியைப்போல அதை அஸ்தோத்திலுள்ள தாகோனின் கோவிலில் வைக்கிறார்கள். மறுநாள் காலையில், தாகோன் பெட்டிக்கு முன்பாக முகங்குப்புறக் கிடக்கிறது. அதை மீண்டும் நிறுத்துகிறார்கள். அதற்கடுத்த காலையில் அது மீண்டும் கீழே கிடக்கிறது; இம்முறை அதன் தலையும் கைகளும் வாசற்படியின்மேல் முறிந்து கிடக்கின்றன. வெற்றிச் சின்னமே வெற்றியாளனைப்போலத் தோன்றத் தொடங்குகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: 4ஆம் அதிகாரத்தில் இஸ்ரவேலின் தோல்வி, இஸ்ரவேலின் தேவன் தோற்றுவிட்டார் என்று சொல்வதுபோலத் தோன்றியது. அந்தத் தோல்வி தேவனுடைய பலவீனம் அல்ல, இஸ்ரவேலின்மேல் தேவன் கொடுத்த நியாயத்தீர்ப்பு என்று 5ஆம் அதிகாரம் பதில் சொல்கிறது. எந்த இஸ்ரவேல் சேனையும் ஆசாரியனும் இல்லாமல், பெட்டி ஒரு போட்டித் தெய்வத்தை அதன் சொந்த வீட்டிலேயே தாழ்த்துகிறது. வாதைகள் எகிப்தின் தெய்வங்களோடு நடந்த ஒரு போட்டியாக இருந்த யாத்திராகமத்தை இது எதிரொலிக்கிறது; மூன்றாம் பகுதி முழுவதும் ஓடும் ஓர் இழையையும் தொடர்கிறது: கர்த்தர் கைப்பற்றப்படக்கூடிய ஓர் உள்ளூர்க் கோத்திரத் தெய்வம் அல்ல.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பெட்டி பிடிக்கப்பட்டபோது இஸ்ரவேலின் தேவன் தோற்கடிக்கப்படவில்லை என்றும், தம்முடைய நாமத்தை நியாயப்படுத்த அவர் தாமே — பெலிஸ்தத் தெய்வத்துக்கும் பட்டணங்களுக்கும் எதிராக — செயல்படுகிறார் என்றும் காட்டுவது.
- 5:1–5 — பெட்டி அஸ்தோத்தில் தாகோனுக்கு அருகே வைக்கப்படுகிறது. தொடர்ந்து இரண்டு காலைகளில், தாகோன் அதற்கு முன்பாக முகங்குப்புற விழுந்து கிடப்பது காணப்படுகிறது; இரண்டாம் முறை அதன் தலையும் கைகளும் வாசற்படியின்மேல் முறிந்து கிடக்கின்றன. தாகோனின் பூசாரிகள் 'இந்நாள்வரை' அந்த வாசற்படியை மிதிப்பதைத் தவிர்க்கிறார்கள் என்று கதைசொல்லி குறிப்பிடுகிறார்.
- 5:6–9 — கர்த்தருடைய கை அஸ்தோத்தின்மேல் பாரமாயிருந்து, அதன் ஜனங்களை மூலவியாதியால் வாதிக்கிறது. பெலிஸ்த அதிபதிகள் பெட்டியைக் காத்துக்குக் கொண்டுபோகிறார்கள்; அங்கேயும் பீதியும் மூலவியாதியும் உண்டாகின்றன.
- 5:10–12 — பெட்டி எக்ரோனை அடைந்தபோது, தங்களைக் கொல்லவே அது அனுப்பப்பட்டிருக்கிறது என்று ஜனங்கள் கதறுகிறார்கள். மரணங்களும் மூலவியாதியும் பரவுகின்றன; பட்டணத்தின் கூக்குரல் வானத்துக்கு ஏறுகிறது; அதிபதிகள் பெட்டியை இஸ்ரவேலுக்குத் திருப்பி அனுப்புவதைப் பற்றிப் பேசத் தொடங்குகிறார்கள்.
முக்கிய வசனம்: 1 சாமுவேல் 5:4 · அதனால் என்ன: சில நேரங்களில் தேவனுடைய தோல்விபோலத் தோன்றுவது கதையின் முடிவல்ல. இஸ்ரவேல் ஒரு யுத்தத்தில் தோற்று, தன் தேவனும் தோற்றுவிட்டார் என்று எண்ணியது; இந்த அதிகாரம் வேறுவிதமாகச் சொல்கிறது. வெற்றிச் சின்னங்களைப் பற்றிய ஓர் அமைதியான எச்சரிப்பும் இது: நம் சொந்த மகிமைக்காக நாம் உடைமையாக்கிக் காட்சிக்கு வைக்க முயல்வது எதுவாயினும் — தேவனே ஆனாலும் — இறுதியில் நம்முடைய சொந்த விக்கிரகங்கள் உடைந்தவை என்பதையே காட்டக்கூடும்.