பல இந்திய ஊர்களில் இப்படி ஒருவர் இருப்பார்: தன் திண்ணையில் இலவச மாலை டியூஷன் நடத்தும் ஓய்வுபெற்ற ஆசிரியை. அவருக்குத் தகுதியும் அனுபவமும் உண்டு; பயிற்சி மையங்கள் வசூலிப்பதை அவரும் எளிதாக வசூலிக்கலாம். அவர் அப்படிச் செய்வதில்லை — அவருடைய உழைப்புக்கு மதிப்பில்லை என்பதால் அல்ல. ஆட்டோ ஓட்டுநரின் மகளும் காய்கறி விற்பவரின் மகனும் யாரும் ரூபாய் எண்ணாமல் வர முடிய வேண்டும் என்று அவர் விரும்புகிறார். கட்டணம் வாங்க அவருக்கு உரிமை உண்டு என்பதை யாரும் சந்தேகிப்பதில்லை; அவர் அதை ஒதுக்கி வைப்பதே அவர்களை நெகிழச் செய்கிறது. 9ஆம் அதிகாரத்தில் பவுல் தம்மை அதே சொற்களில் விளக்குகிறார். அவர் தங்கள் பணத்தை வாங்காததால், சில கொரிந்தியர் அவருடைய நிலையைக் கேள்விக்குள்ளாக்கியதாகத் தெரிகிறது. தமக்கு முழு உரிமை உண்டு என்று அவர் நீளமாக வாதிடுகிறார் — பின்பு ஏன் அதைப் பயன்படுத்தமாட்டார் என்று விளக்குகிறார்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — ரோம உலகில் பண்பாட்டு எல்லைகளைக் கடந்து செல்லும் சுவிசேஷம். விக்கிரகங்களுக்குப் படைக்கப்பட்ட உணவு பற்றிய விவாதத்தின் (8–10) நடுவே 9ஆம் அதிகாரம் ஒரு தனிப்பட்ட உதாரணமாக அமைந்திருக்கிறது: பிறருக்காக ஒரு உரிமையை விட்டுக்கொடுக்கும்படி பவுல் "பலவான்களைக்" கேட்டார்; இங்கே அவரும் அதையே செய்வதைக் காட்டுகிறார். அது அவருடைய அப்போஸ்தலத்துவத்தைத் தற்காத்து, ஒரே யூதப் போதகர் யூதருக்கும் புறஜாதியாருக்கும் செய்தியைக் கொண்டுசெல்ல உதவிய நெகிழ்வுத்தன்மையையும் விவரிக்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: சுவிசேஷத்தினிமித்தம் பவுல் தாமாக முன்வந்து பொருளுதவிக்கான தம் உரிமையை விட்டுக்கொடுப்பதைக் காட்டி 8ஆம் அதிகாரத்தின் கொள்கைக்கு முன்மாதிரி காட்டுவது; அழியாத பரிசுக்காகப் போட்டியிடும் விளையாட்டு வீரர்களின் சுயக்கட்டுப்பாட்டுக்குக் கொரிந்தியரை அழைப்பது.
- 9:1–6 — அவர் சுதந்திரமுள்ளவர் அல்லவா, அப்போஸ்தலர் அல்லவா, நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுவைக் கண்டவர் அல்லவா? கொரிந்தியரே அவருடைய அப்போஸ்தலத்துவத்தின் முத்திரை. புசிக்கவும் குடிக்கவும், பேதுருவும் கர்த்தருடைய சகோதரர்களும் செய்வதுபோல விசுவாசியான ஒரு மனைவியைக் கூட்டிக்கொண்டு போகவும், கைவேலை செய்வதை நிறுத்தவும் அவருக்கு உரிமை இல்லையா?
- 9:7–14 — போர்வீரர்கள், திராட்சத்தோட்ட வேலையாட்கள், மேய்ப்பர்கள் எல்லோரும் தங்கள் வேலையால் வாழ்கிறார்கள்; போரடிக்கிற மாட்டின் வாயைக் கட்டாயாக என்று நியாயப்பிரமாணம் சொல்கிறது. தேவாலயத்தில் ஊழியம் செய்கிறவர்கள் அதன் உணவில் பங்கடைகிறார்கள்; சுவிசேஷத்தை அறிவிக்கிறவர்கள் சுவிசேஷத்தினாலே பிழைக்க வேண்டும் என்று கர்த்தர் கட்டளையிட்டிருக்கிறார்.
- 9:15–18 — ஆனாலும் இந்த உரிமைகளில் எதையும் அவர் பயன்படுத்தவில்லை; இப்போது அவற்றைப் பெறுவதற்காகவும் அவர் எழுதவில்லை. பிரசங்கிப்பது அவர்மேல் சுமத்தப்பட்ட கட்டாயம், மேன்மைபாராட்டுவதற்கான காரணம் அல்ல; சுவிசேஷத்தை இலவசமாக வழங்குவதே அவருடைய பலன்.
- 9:19–23 — சுதந்திரமுள்ளவராயிருந்தும், அதிகமானவர்களை ஆதாயப்படுத்தும்படி அவர் தம்மை எல்லோருக்கும் அடிமையாக்கிக்கொண்டார்: யூதருக்கு யூதனைப்போலவும், நியாயப்பிரமாணத்திற்குப் புறம்பானவர்களுக்கு அதற்குப் புறம்பானவனைப்போலவும் ஆனார் — கிறிஸ்துவின் பிரமாணத்திற்குப் புறம்பானவனாக ஒருபோதும் அல்ல — பலவீனருக்குப் பலவீனனைப்போல ஆனார். எல்லாவற்றையும் சுவிசேஷத்தினிமித்தமே செய்கிறார்.
- 9:24–27 — ஓடுகிறவர்கள் எல்லோரும் ஓடுகிறார்கள், ஆனால் ஒருவனே பரிசு பெறுகிறான்; ஆகவே பெறும்படி ஓடுங்கள். ஒவ்வொரு விளையாட்டு வீரனும் வாடிப்போகும் கிரீடத்திற்காகக் கண்டிப்பாகப் பயிற்சி செய்கிறான்; விசுவாசிகள் நிலைத்திருக்கும் கிரீடத்திற்காகப் பயிற்சி செய்கிறார்கள். மற்றவர்களுக்குப் பிரசங்கித்த பின் தாமே ஆகாதவனாய்ப் போகாதபடி பவுல் தம் சரீரத்தைக் கட்டுப்படுத்துகிறார்.
முக்கிய வசனம்: 1 கொரிந்தியர் 9:22 · அதனால் என்ன: பவுலின் நெகிழ்வுத்தன்மை சில சமயம், மக்களுக்குப் பிரியமானதையெல்லாம் சொல்வதாகக் கேலிச்சித்திரமாக்கப்படுகிறது. அவருடைய சொந்த வார்த்தைகளே வரம்பை வகுக்கின்றன: அவர் தம் பழக்கங்களை வளைக்கிறார், கிறிஸ்துவின்மேலுள்ள தம் விசுவாசத்தை ஒருபோதும் அல்ல. பண்பாடுகளைக் கடக்கும் எவருக்கும் — நகரம் மாறுபவர்கள், சமூகங்களைக் கடந்து திருமணம் செய்பவர்கள், தங்களைப் போல இல்லாத மக்களிடையே வேலை செய்பவர்கள் — இந்த அதிகாரம் ஒழுங்குபட்ட ஒரு சுதந்திரத்தைத் தருகிறது: விட்டுக்கொடுக்கக் கூடியதை விட்டுக்கொடுங்கள், காக்க வேண்டியதைக் காத்துக்கொள்ளுங்கள், எது எது என்பதை மற்றவரின் நன்மை தீர்மானிக்கட்டும்.