ஒவ்வொரு குடும்பத்துக்கும் அதன் எச்சரிக்கைக் கதைகள் உண்டு; பொதுவாக இரவு உணவுக்குப் பின் ஒரு பாட்டி சொல்பவை. நிலமும் நற்பெயரும் அரசாங்க வேலையும் இருந்து, தம்மால் சமாளிக்க முடியும் என்று உறுதியாக நம்பிய ஒரே ஒரு கெட்ட பழக்கத்தால் மூன்றையும் இழந்த பெரிய தாத்தா. விதிகள் மற்றவர்களுக்கே என்று உறுதியாக நம்பிய ஒரு ஒன்றுவிட்ட சகோதரன். அந்தக் கதைகள் பிள்ளைகளைப் பயமுறுத்தச் சொல்லப்படுவதில்லை; அதே பாடங்களைக் கஷ்டப்பட்டுக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய அவசியம் பிள்ளைகளுக்கு வரக்கூடாது என்பதற்காகச் சொல்லப்படுகின்றன. 10ஆம் அதிகாரத்தில் பவுல் சரியாக இதையே செய்கிறார். கொரிந்தியர் பாதுகாப்பாக உணர்கிறார்கள் — ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்கள், கர்த்தருடைய பந்தியில் பங்கடைபவர்கள், அறிவுள்ளவர்கள். ஆகவே வனாந்தரத்திலிருந்த அவர்களுடைய ஆவிக்குரிய முன்னோர்களின் கதையை அவர் சொல்கிறார் — அவர்களுக்கும் எல்லாச் சிலாக்கியங்களும் இருந்தன; ஆனாலும் விழுந்துபோனார்கள்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — இஸ்ரவேலின் கதைக்குள் தன்னை வாசிக்கும் சபை. புறஜாதியாரிலிருந்து மனந்திரும்பியவர்களிடமும் கூட, யாத்திரைத் தலைமுறையைப் பவுல் "நம்முடைய பிதாக்கள்" என்று அழைக்கிறார்; கடலைக் கடந்ததையும், மன்னாவையும், கன்மலையிலிருந்து வந்த தண்ணீரையும் கிறிஸ்தவ ஞானஸ்நானத்திற்கும் கர்த்தருடைய இராப்போஜனத்திற்கும் முன்னடையாளங்களாக வாசிக்கிறார். 8–10 அதிகாரங்களின் விக்கிரகப் படையல் உணவு விவாதத்தை இந்த அதிகாரம் முடிவுக்குக் கொண்டுவருகிறது: கோவில் வழிபாட்டில் பங்கேற்பது விலக்கப்படுகிறது; சாதாரண உணவுகள் தாராளமாக அனுமதிக்கப்படுகின்றன.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இஸ்ரவேலின் உதாரணத்தால் கொரிந்தியரின் அதீதத் தன்னம்பிக்கையைத் தகர்ப்பது; விக்கிரக விருந்துகளில் பங்கேற்பது கர்த்தருடைய பந்தியுடன் பொருந்தாது என்று அதைத் தடைசெய்வது; மனச்சாட்சியாலும் அன்பாலும் வழிநடத்தப்படும் சாதாரண உணவுகளுக்கு நடைமுறை வழிகாட்டுதல் தருவது.
- 10:1–5 — இஸ்ரவேலர் எல்லோரும் மேகத்தின் கீழிருந்து, கடலின் வழியாய் நடந்து, ஒரே ஆவிக்குரிய போஜனத்தைப் புசித்து, ஆவிக்குரிய கன்மலையிலிருந்து குடித்தார்கள் — அந்தக் கன்மலை கிறிஸ்துவே. ஆனாலும் அவர்களில் அநேகர்மேல் தேவன் பிரியமாயிருக்கவில்லை; அவர்கள் வனாந்தரத்தில் மடிந்துபோனார்கள்.
- 10:6–13 — இவை நமக்கு உதாரணங்களாக நடந்தன: அவர்களில் சிலர் இருந்ததுபோல விக்கிரகாராதனைக்காரராகவோ, விபசாரக்காரராகவோ, கர்த்தரைச் சோதிக்கிறவர்களாகவோ, முறுமுறுக்கிறவர்களாகவோ இருக்காதீர்கள். தான் நிற்கிறதாக நினைக்கிறவன் விழாதபடி எச்சரிக்கையாயிருக்கக்கடவன். மனிதருக்கு நேரிடுகிற சோதனையேயன்றி வேறு சோதனை உங்களுக்கு நேரிடவில்லை; தேவன் உண்மையுள்ளவர் — தப்பிக்கொள்ளும்படியான வழியை உண்டாக்குவார்.
- 10:14–22 — ஆகவே விக்கிரகாராதனைக்கு விலகி ஓடுங்கள். கர்த்தருடைய இராப்போஜனத்தின் பாத்திரமும் அப்பமும் கிறிஸ்துவின் இரத்தத்திலும் சரீரத்திலும் ஐக்கியம்; ஒரே அப்பம் அநேகரை ஒரே சரீரமாக்குகிறது. புறஜாதியார் பலியிடுபவை பேய்களுக்கே பலியிடப்படுகின்றன என்கிறார் பவுல்; விசுவாசிகள் கர்த்தருடைய பாத்திரத்திலும் பேய்களுடைய பாத்திரத்திலும் சேர்ந்து குடிக்க முடியாது.
- 10:23–30 — "எல்லாவற்றையும் செய்ய அதிகாரமுண்டு" — ஆனால் எல்லாம் பக்திவிருத்தியை உண்டாக்காது; பிறனுடைய நன்மையைத் தேடுங்கள். இறைச்சிக் கடையில் விற்கப்படும் எதையும் கேள்வி கேட்காமல் சாப்பிடுங்கள்; அவிசுவாசியான ஒரு விருந்தளிப்பவர் பரிமாறும் எதையும் சாப்பிடுங்கள். ஆனால் அது பலியிடப்பட்டது என்று யாராவது சுட்டிக்காட்டினால், அந்த நபரின் மனச்சாட்சியினிமித்தம் சாப்பிடாதீர்கள்.
- 10:31–33 — புசித்தாலும் குடித்தாலும், எல்லாவற்றையும் தேவனுடைய மகிமைக்கென்றே செய்யுங்கள். யூதருக்கும் கிரேக்கருக்கும் தேவனுடைய சபைக்கும் இடறலற்றவர்களாயிருங்கள் — பவுலும் தம் சொந்த ஆதாயத்தை அல்ல, அநேகர் இரட்சிக்கப்படுவதையே தேடி, எல்லோருக்கும் பிரியமாயிருக்க முயல்வதுபோல.
முக்கிய வசனம்: 1 கொரிந்தியர் 10:13 · அதனால் என்ன: 13ஆம் வசனம் வேதாகமத்தில் மிக அதிகமாக மேற்கோள் காட்டப்படும் வசனங்களில் ஒன்று — பெரும்பாலும் தனியாக. இங்கே அது ஒரு எச்சரிக்கைக்கும் விலகி ஓடும்படியான அறிவுரைக்கும் இடையே அமர்ந்திருக்கிறது; அது அதற்குக் கூர்மையான முனையைத் தருகிறது: தப்பிக்கொள்ளும் வழியைத் தேவன் தருகிறார், விசுவாசி அதைப் பிடிக்க வேண்டும். அதிகாரத்தின் இறுதி விதியும் அதன் முதல் சூழலுக்கு அப்பால் வெகுதூரம் பயன்படக்கூடியது — "எனக்கு அனுமதி உண்டா?" என்று மட்டுமல்ல, "இது யாருக்காவது பக்திவிருத்தி உண்டாக்குமா?" என்றும் கேளுங்கள்.