கிறிஸ்து எழுப்பப்படவில்லையென்றால்

ஒரு காவல்துறைப் புகார் பதிவு செய்யப்படும்போது, மிக முக்கியமான பகுதி அதிகாரியின் கருத்து அல்ல, சாட்சிகளின் பட்டியல் — பெயர்கள், யாரை விசாரிக்கலாம் என்பது. பவுலும் ஏறக்குறைய அப்படியே செய்கிறார். மரித்தோரின் உயிர்த்தெழுதல் இல்லை என்று கொரிந்துவில் சிலர் சொல்லத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள்; ஆகவே அவர் முதன்முதலில் விசுவாசித்தபோது தமக்கு ஒப்படைக்கப்பட்டதற்குத் திரும்பிச் செல்கிறார்: கிறிஸ்து மரித்தார், அடக்கம் பண்ணப்பட்டார், எழுப்பப்பட்டார், காணப்பட்டார் என்ற ஒரு சிறிய, சுருக்கமான தொகுப்பு — கேபாவுக்கும், பன்னிருவருக்கும், ஒரே நேரத்தில் ஐந்நூறுக்கும் அதிகமானோருக்கும்; அவர்களில் பெரும்பாலானோர் இன்னும் உயிரோடிருக்கிறார்கள் என்றும் சேர்க்கிறார். வேறு வார்த்தைகளில்: போய் அவர்களிடம் கேளுங்கள். பின்பு அந்தப் பட்டியலின் மேல் இந்த நிருபத்தின் மிக நீண்ட வாதத்தைக் கட்டுகிறார்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி, ஆனால் ஆறாம் பகுதியை — புதிய படைப்பை — நோக்கி நீள்கிறது. இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதல் நான்காம் பகுதியின் திருப்புமுனை; அது ஏன் கதையின் முடிவுக்கான உறுதிமொழியும்கூட என்று இங்கே பவுல் விளக்குகிறார். கிறிஸ்து 'முதற்பலன்', இனிமேல் வரவிருக்கும் அறுவடையின் முதல் அரிக்கட்டு; அழிக்கப்படும் கடைசிச் சத்துரு மரணமே. முழு நிருபத்தின் நடைமுறை அறிவுரையும் இந்த அதிகாரத்தின் மேலேயே நிற்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இயேசுவின் மரணம், உயிர்த்தெழுதல் பற்றிய மரபில் கொரிந்தியரை நிலைநிறுத்துவது; மரித்தோரின் உயிர்த்தெழுதலை மறுப்பது முழு விசுவாசத்தையும் அவிழ்த்துவிடும் என்று காட்டுவது; எழுப்பப்பட்ட சரீரத்தை உண்மையானதும் ஆனால் மறுரூபமாக்கப்பட்டதுமாக விவரிப்பது.

• 15:1–11 — தாம் பெற்றுக்கொண்டதைப் பவுல் ஒப்படைக்கிறார்: கிறிஸ்து வேதவாக்கியங்களின்படி நம்முடைய பாவங்களுக்காக மரித்தார், அடக்கம் பண்ணப்பட்டார், மூன்றாம் நாளில் எழுப்பப்பட்டார்; கேபாவுக்கும், பன்னிருவருக்கும், ஐந்நூறுக்கும் அதிகமானோருக்கும், யாக்கோபுக்கும், எல்லா அப்போஸ்தலருக்கும் காணப்பட்டார் — கடைசியாக அவர்களில் மிகச் சிறியவரான பவுலுக்கும்.
• 15:12–34 — உயிர்த்தெழுதல் இல்லையென்றால், கிறிஸ்து எழுப்பப்படவில்லை, பிரசங்கம் வீண், விசுவாசிகள் எல்லாரையும்விடப் பரிதபிக்கப்படத்தக்கவர்கள். ஆனால் கிறிஸ்து எழுப்பப்பட்டிருக்கிறார், முதற்பலனாக; ஆதாமுக்குள் எல்லாரும் மரிக்கிறதுபோல, கிறிஸ்துவுக்குள் எல்லாரும் உயிர்ப்பிக்கப்படுவார்கள். மரித்தோருக்காக ஞானஸ்நானம் பெறும் ஒரு புதிரான வழக்கத்தைப் பவுல் குறிப்பிட்டு, ஒரு கிரேக்கப் பழமொழியை மேற்கோள் காட்டுகிறார்: ஆகாத சம்பாஷணைகள் நல்லொழுக்கங்களைக் கெடுக்கும்.
• 15:35–49 — மரித்தோர் எப்படி எழுப்பப்படுகிறார்கள்? விதைக்கப்பட்டு ஒரு செடியாக முளைக்கும் விதையைப்போல: அழிவுள்ளதாய் விதைக்கப்படுகிறது, அழிவில்லாததாய் எழுப்பப்படுகிறது; ஜென்ம சரீரமாய் விதைக்கப்படுகிறது, 'ஆவிக்குரிய சரீரமாய்' எழுப்பப்படுகிறது. முதல் ஆதாமின் சாயலை நாம் அணிந்திருந்ததுபோல, பரலோகத்துக்குரியவரின் சாயலையும் அணிந்துகொள்வோம்.
• 15:50–58 — இப்போதிருக்கிறபடியான மாம்சமும் இரத்தமும் தேவனுடைய ராஜ்யத்தைச் சுதந்தரிக்க முடியாது; கடைசி எக்காளம் தொனிக்கும்போது மரித்தோர் எழுப்பப்படுவார்கள், உயிரோடிருப்பவர்கள் மறுரூபமாக்கப்படுவார்கள். மரணம் ஜெயத்தினாலே விழுங்கப்பட்டது. ஆகவே உறுதியாய் நில்லுங்கள் — கர்த்தருக்காகச் செய்யப்படும் பிரயாசம் வீணாகாது.

முக்கிய வசனம்: 1 கொரிந்தியர் 15:3–4  ·  அதனால் என்ன: பவுல் உயிர்த்தெழுதலை ஆறுதல் தரும் ஒரு அடையாளமாக முன்வைக்கவில்லை; அது உண்மையில் நடந்தது என்பதன் மேல் எல்லாவற்றையும் பணயம் வைக்கிறார்; அது நடக்கவில்லையென்றால் கிறிஸ்தவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையை வீணாக்குகிறார்கள் என்று வெளிப்படையாகச் சொல்கிறார். அந்த நேர்மை குருட்டு ஏற்பை அல்ல, உண்மையான ஆய்வை அழைக்கிறது. ஒரு கல்லறை அருகே நிற்கும் எவருக்கும், அவருடைய விதை உவமை குறிப்பான ஒன்றைத் தருகிறது: சரீரத்திலிருந்து தப்பித்தல் அல்ல, புதிதாக்கப்பட்ட ஒரு சரீரம்.